Ter gelegenheid van de federale verkiezingen 2007, nodigt Galerie Sans Titres (100 titres) in samenwerking met Cinema Nova, SMart, "les Brasseurs" e.a., kunstenaars, illustratoren, schrijvers, grafische vormgevers, schilders, fotografen en beeldhouwers uit om affiches en slogans te ontwerpen over de verkiezingscampagne. Het project wil individuen en kunstenaarscollectieven aanspreken die gedurende de verkiezingscampagne hun artistieke, kritische, imaginaire, utopische, ludieke, humoristische... stem willen laten horen over de verkiezingen. http://www.artistesencampagne.org

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

Zoals de stoute jongen die er genoegen in schept om zijn eigen speelgoed te vernietigen, zo beleeft Jan Svankmajer er blijkbaar veel plezier in om oude, versleten en krakkemikkige dingen tot leven te brengen. In deze eigenzinnige interpretatie van het bekende verhaal "Alice in Wonderland" wordt de Disney versie van het donzige witte konijn vervangen door een met houtzaagsel opgevuld en opgezet konijn. In tegenstelling tot de Walt Disney versie doet Svankmajers interpretatie van Alice niet onder voor die van het "sadistische" blonde meisje uit het boek van Lewis Carroll. Carrolls idee om op ontdekking te gaan naar de eigenheid van de kinderlijke verbeelding wordt met evenveel originaliteit door Svankmajer op het scherm gebracht. Zijn vorige films "Jabberwocky" en "In the cave" waren al geïnspireerd op het verhaal en kunnen als voorlopers van deze langspeelfilm gezien worden. "Ik had niet de bedoeling om het boek te verfilmen of een interpretatie ervan te maken, maar wel om een weergave te tonen van de ervaringen van mijn eigen kindertijd. Ik werd daarbij geconfronteerd met het reeds bestaande verhaal van Alice in Wonderland. Vaak wordt mijn film (...)

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

Een oproep aan alle auteurs van geluidscreaties: stuur je cd/cdr/K7 of MD met opnames naar Ears Open! Ears Open organiseert regelmatig collectieve luistersessies, gehuld in duisternis, met creaties die je onderdompelen in de realiteit, de verbeelding, het poëtische, het politieke... De opnamen mogen maximaal 10 minuten duren en moeten voor 12 mei toekomen op het Nova-kantoor (c/o Ears Open, Schildknaapstraat 65, 1000 Bruxelles). Vergeet ajb niet je naam en je contactgegevens te vermelden!

Een oproep aan alle auteurs van geluidscreaties: stuur je cd/cdr/K7 of MD met opnames naar Ears Open! Ears Open organiseert regelmatig collectieve luistersessies, gehuld in duisternis, met creaties die je onderdompelen in de realiteit, de verbeelding, het poëtische, het politieke... De opnamen mogen maximaal 10 minuten duren en moeten voor 12 mei toekomen op het Nova-kantoor (c/o Ears Open, Schildknaapstraat 65, 1000 Bruxelles). Vergeet ajb niet je naam en je contactgegevens te vermelden!

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

1982, Philadelphia, de spots beschijnen brutaal het publiek dat totaal uit de bol gaat... armen omhoog richting podium, eensgezind brullend... Een duivelskop in papier maché hangt boven een drumstel "Orange London" uit 1968 en spuwt gele vlammen op de voorste rijen. De spanning stijgt exponentieel wanneer de scheurende gitaar van Nigel Tufnel inzet en zo een magische show begint die het leven van iedereen die er toen was definitief een andere wending geeft... Voor eeuwig geblokkeerd op 11 zijn de versterkers van Spinal Tap (een beroemde Engelse hardrock groep die we niet meer durven voorstellen) gereed om de US te veroveren met hun toen al legendarische klanken. Ze wachten dit precieze moment af om hun nieuwe 33 toeren plaat op de wereld los te laten, een cadeau voor de Amerikanen dat wel eens het hele genre op z’n kop kan zetten... Klaar voor een documentaire over de belevenissen van een hardrockgroep op wereldtoernee? Zelfs al was je toen nog lang niet geboren, geen erg, Marty Dibergi legde hun memorabele belevenissen voor je vast op pellicule. Een blik achter de schermen, backstage, tot de intiemste momenten toe, zonder gène! Alsof je er zelf (...)

Heavy Metal. Deze animatiefilm is het alleen al dankzij de indrukwekkende lijst van metalgroepen die we op de soundtrack van de film terugvinden: Black Sabbath, Blue Oyster Cult, Cheap Trick, Devo, Donald Fagen, Don Felder, Grand Funk Railroad, Sammy Hagar, Journey, Nazareth... en dan hebben we ze nog niet allemaal. Geïnspireerd op de beroemde Franse strip van Dionnet, Moebius en Druillet "Metal hurlant" is "Heavy metal" een tekenfilmbewerking van de Amerikaanse versie van deze strip. Het basisprincipe bleef hierbij gerespecteerd: een reeks verhalen gerealiseerd door een groep tekenaars met verschillende background en verschillende stijlen, waaronder o.a. Richard Corben (aan wie we het fameuze "Den" danken), Angus Mckie, Dan O’Bannon, of nog Thomas Warkentin... De sketches volgen elkaar op zonder veel coherentie maar dat doet niet af aan de pret want de codewoorden zijn sex (macho’s welkom!), geweld (idem), science-fiction en Loch Nach... Alles begint wanneer een pratende groene vuurbal op aarde terechtkomt aan boord van een vliegende taxi die te pletter valt op het dak van een verlaten huis! Zijn missie: het kwaad verspreiden over het gehele universum.

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

De tweede langspeelfilm van Svankmajer is een bewerking van de mythe van Faust. Zijn kracht bestaat erin om gedurende de hele film een ongelofelijk absurd argument geloofwaardig te maken. De werkelijkheid krijgt een "fantastische" dimensie waardoor je op elk moment van de film op het puntje van je stoel blijft zitten. Een gewone stedeling betreedt een marionettentheater. Twee personages met een mysterieus gelaat, gelijkend op die van de Cerberus (een soort van hellehond), sporen hem aan om een andere wereld binnen te gaan. Door de vermomming van Faust aan te nemen, wordt de man als het ware acteur van zijn eigen leven en neemt hij deel aan een bizar spektakel. Een ommezwaai in zijn tot nu toe treurige bestaan! Een indrukwekkende film die je op verschillende niveaus kan bekijken. Hij bezorgt je een voortdurend benauwend en angstig gevoel en bekruipt je met een onophoudelijke onrust. De film is voorzien van een subtiele vorm van horror die voortkomt uit de ijzige en verstikkende stiltes, zonder terug te grijpen op expliciete gore scènes. Svankmajer beheerst de kunst om het publiek een unieke ervaring te geven: het lijkt wel of je in de hel bent (...)

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

Een portret van Jan Svankmajer aan het werk... Een macaber sprookje waarin groteske etalagepoppen en wraakzuchtige machines op een theatrale manier in scène gezet worden... Een eerbetoon aan de Zwitserse schrijver Robert Walser (auteur van Institute Benjamenta)... Een eigenaardige verleider die de "indringers" buiten zijn huis tracht te houden... De bewerking van een kortverhaal van de Tjechische schrijver Bruno Schulz... Een visueel en sonoor experiment in vier luiken... De internering van een psychiatrische patiënte op de tonen van een wel bijzondere partituur (geschreven door Karlheinz Stockhausen)... Negen kortverhalen die je onderdompelen in het inventief, vreemd en onconventioneel universum van twee artisanale alchimisten, met name de Quay Brothers. Welkom op dit feest van minutieus, meesterlijk in mekaar gestoken animatie!

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

Show-Chun Lee, van Taiwanese oorsprong, is een antropologe van die leeft in Frankrijk. Voor haar is filmmaken niet meer of minder dan een actiemiddel om de wereld te veranderen. Diep getroffen door de situatie van clandestiene Chinese vrouwen in het westerse "el dorado", besloot ze een portret te maken van Ren Liping, een meisje dat op 17-jarige leeftijd have en goed achterliet om naar Parijs te gaan. Ze getuigt over de uitbuiting en de vriendschappen in het milieu van Chinese immigranten, over de aankomst van haar zus, haar ongeruste ouders die ginder gebleven zijn en over de verpletterende saaiheid van haar werk in een textielatelier waar de werkomstandigheden onverbiddelijk hard zijn. Chinese immigranten die "slagen" in hun leven, maken videoclips van feestelijkheden, huwelijken en geboortes. Deze clips, die een luxueus leven weerspiegelen, worden naar China gestuurd... Show-Chun Lee toont ons een mensenleven uit duizenden dat in de verste verte niet overeenkomt met de kitscherige videoclips. De film vermijdt al teveel sentimentaliteit, en hekelt de consumptiemaatschappij met een zelden geziene kracht. Een voorstelling in het kader van "Mijn (...)

De tweede langspeelfilm van Svankmajer is een bewerking van de mythe van Faust. Zijn kracht bestaat erin om gedurende de hele film een ongelofelijk absurd argument geloofwaardig te maken. De werkelijkheid krijgt een "fantastische" dimensie waardoor je op elk moment van de film op het puntje van je stoel blijft zitten. Een gewone stedeling betreedt een marionettentheater. Twee personages met een mysterieus gelaat, gelijkend op die van de Cerberus (een soort van hellehond), sporen hem aan om een andere wereld binnen te gaan. Door de vermomming van Faust aan te nemen, wordt de man als het ware acteur van zijn eigen leven en neemt hij deel aan een bizar spektakel. Een ommezwaai in zijn tot nu toe treurige bestaan! Een indrukwekkende film die je op verschillende niveaus kan bekijken. Hij bezorgt je een voortdurend benauwend en angstig gevoel en bekruipt je met een onophoudelijke onrust. De film is voorzien van een subtiele vorm van horror die voortkomt uit de ijzige en verstikkende stiltes, zonder terug te grijpen op expliciete gore scènes. Svankmajer beheerst de kunst om het publiek een unieke ervaring te geven: het lijkt wel of je in de hel bent (...)

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

Workshop Animatiefilm Het verhaal van Alice in Wonderland heb je misschien wel eens gelezen in een boek of gezien op groot scherm. De film van "Alice" van Jan Svakmajer is een heel eigenzinnige interpretatie van dit verhaal, dat we graag aan iedereen willen laten zien, jong én oud. Voordat we binnentreden in dit unieke universum van Svankmajer, worden kinderen in deze workshop uitgedaagd om op zoek te gaan naar de grenzen van hun eigen verbeelding. In een 3D animatiefilm geven we op vorm aan onze eigenaardige, grappige en unieke fantasieën. De workshop wordt begeleid door Sam en Cat van het collectief "Boîte à clous". Naar voorbeeld van Svankmajer gaan we aan de slag met oud speelgoed en marionetten. Het resultaat daarvan wordt vertoond tijdens de daaropvolgende voorstelling van de langspeelfilm "Alice". Voor kinderen vanaf 8 jaar. Inschrijving verplicht: 0477 871 023 (Steph) of cineketjes@nova-cinema.org

Zoals de stoute jongen die er genoegen in schept om zijn eigen speelgoed te vernietigen, zo beleeft Jan Svankmajer er blijkbaar veel plezier in om oude, versleten en krakkemikkige dingen tot leven te brengen. In deze eigenzinnige interpretatie van het bekende verhaal "Alice in Wonderland" wordt de Disney versie van het donzige witte konijn vervangen door een met houtzaagsel opgevuld en opgezet konijn. In tegenstelling tot de Walt Disney versie doet Svankmajers interpretatie van Alice niet onder voor die van het "sadistische" blonde meisje uit het boek van Lewis Carroll. Carrolls idee om op ontdekking te gaan naar de eigenheid van de kinderlijke verbeelding wordt met evenveel originaliteit door Svankmajer op het scherm gebracht. Zijn vorige films "Jabberwocky" en "In the cave" waren al geïnspireerd op het verhaal en kunnen als voorlopers van deze langspeelfilm gezien worden. "Ik had niet de bedoeling om het boek te verfilmen of een interpretatie ervan te maken, maar wel om een weergave te tonen van de ervaringen van mijn eigen kindertijd. Ik werd daarbij geconfronteerd met het reeds bestaande verhaal van Alice in Wonderland. Vaak wordt mijn film (...)

Op basis van een verhaal van Robert Walser (in wie Franz Kafka eveneens een meester vond), vertelt "The Institute Benjamenta" de duik van een simpele jongeling genaamd Jakob in de mysterieuze wereld van leerling-huishoudhulpjes van een instelling die er autoritaire methoden op nahoudt. In dit claustrofobisch theater van "de droom die mensen leven noemen", dwalen de leerlingen - quasi gelobotomiseerd door de steeds herhaalde hersenspoeling - rond als spoken in de eindeloze gangen. "The Institute Benjamenta" is gefilmd zoals anderen schilderen, laag per laag, en in een poederig zwart-wit. De Quay Brothers vatten de film ook op als een bijna woordenloze geluidsreis waar het wemelt van geluidjes, geritsel en gemompel, flarden Duits, Engels, Frans of Italiaans. De tweelingbroertjes van de Britse cinema zijn vooral bekend om hun korte poppenanimatiefilms. "The Institute Benjamenta" is hun eerste - en zeer geslaagde - verkenning in de langspeelfilm en het reële beeld. Het resultaat is een impressionistische, indrukwekkende en ongeëvenaarde film, gedrenkt in hun typische surrealistische atmosfeer. Deze vreemde film is een mooi voorbeeld van een (...)

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

Naar aanleiding van de gerechterlijke procedure tegen Bahar Kimyongür en zijn kameraden in de affaire DHKP-C worden de antiterrorisme-wetten van ons land in vraag gesteld evenals de gevolgen op de sociale verzetsbewegingen en de vrije meningsuiting in het algemeen... www.leclea.be

Wij hebben veel volk met camera’s zien rondlopen in de zonovergoten straten van Brussel de laatste dagen... we stellen ons dus voor dat de Open Screen van mei afgeladen vol films zal zijn... reden te meer om een tijdsduur op te leggen, maximum 15 minuten, per film welteverstaan.... daarentegen heeft het formaat geen belang, video of pellicule.... Maar om er zeker van te zijn dat ook jouw film vertoond wordt, moet die zeker één week op voorhand toekomen... indien mogelijk.... merci.... Schildknaapstraat 65 1000 Brussel.... voilà....

Wij hebben veel volk met camera’s zien rondlopen in de zonovergoten straten van Brussel de laatste dagen... we stellen ons dus voor dat de Open Screen van mei afgeladen vol films zal zijn... reden te meer om een tijdsduur op te leggen, maximum 15 minuten, per film welteverstaan.... daarentegen heeft het formaat geen belang, video of pellicule.... Maar om er zeker van te zijn dat ook jouw film vertoond wordt, moet die zeker één week op voorhand toekomen... indien mogelijk.... merci.... Schildknaapstraat 65 1000 Brussel.... voilà....

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

"Conspirators of pleasure " is één van de minder bekende films van Svankmajer en werd reeds vertoond in het jaar dat Nova werd opgericht. Hij ontsluiert de fantasieën en "zondige" geheimen van de ogenschijnlijk gemiddelde mens. Zes personages - mannen én vrouwen - bevredigen hun sadomasochistische en fetisjistische behoeften. De bizarre en ingewikkelde rituelen die hieraan voorafgaan lijken hen meer te bevredigen dan de seksuele daden op zich .. Svankmajer gebruikt hier een mengeling van animatietechnieken, acteurs en trucages, waardoor de film meer weg heeft van theater dan van cinema. Hij laat zijn perverse, zwarte én grappige verbeelding volledig los op het publiek. Een uitnodiging ons over te geven aan onze delirante en erotische fantasieën. Het is geen toeval dat hij de acteurs in zijn film laat experimenteren met erotische objecten die hij overigens zelf fabriceerde. De verschillende creatieve domeinen in de film verhouden zich als het ware als communicerende vaten. Deze langspeelfilm van Svankmajer is bij tijde zeer pervers, komisch en volledig incongruent. Hij is daardoor nog inventiever en vreemder te noemen dan de anderen, maar hij is vooral zeer geslaagd !

1982, Philadelphia, de spots beschijnen brutaal het publiek dat totaal uit de bol gaat... armen omhoog richting podium, eensgezind brullend... Een duivelskop in papier maché hangt boven een drumstel "Orange London" uit 1968 en spuwt gele vlammen op de voorste rijen. De spanning stijgt exponentieel wanneer de scheurende gitaar van Nigel Tufnel inzet en zo een magische show begint die het leven van iedereen die er toen was definitief een andere wending geeft... Voor eeuwig geblokkeerd op 11 zijn de versterkers van Spinal Tap (een beroemde Engelse hardrock groep die we niet meer durven voorstellen) gereed om de US te veroveren met hun toen al legendarische klanken. Ze wachten dit precieze moment af om hun nieuwe 33 toeren plaat op de wereld los te laten, een cadeau voor de Amerikanen dat wel eens het hele genre op z’n kop kan zetten... Klaar voor een documentaire over de belevenissen van een hardrockgroep op wereldtoernee? Zelfs al was je toen nog lang niet geboren, geen erg, Marty Dibergi legde hun memorabele belevenissen voor je vast op pellicule. Een blik achter de schermen, backstage, tot de intiemste momenten toe, zonder gène! Alsof je er zelf (...)

Het is niet zo moeilijk om een grens te vinden. Sommige zijn evident, met prikkeldraad versperd, versterkt en overbelicht. Andere liggen goed verborgen; het zijn onzichtbare grenzen die we onbewust overschrijden, of die ons soms het gevoel geven thuis een vreemde te zijn. Het heeft echter meer voeten in de aarde om een grens over te steken en het middel daartoe te kiezen: met een visum, in een menigte, of ... met de fiets, zoals Bill en Sabine, wat misschien een manier is om innerlijke obstakels te overbruggen. De "Cyclo-Cinémathèque" is een reeks films over de fascinatie en de aantrekkingskracht die van de lukraak uitgetekende paden doorheen het landschap uitgaat, over mijmeringen rondom de gepasseerde grenzen, over de muren die we blijven opzetten en over het verkennen van nieuwe horizonten.

Chaos of Sound & Light: het enige mogelijke antwoord ter wereld op het vervreemdende wereldkapitalisme, op het duffe bestaan waartoe we veroordeeld zijn! Een nieuwe post-psychedelische generatie stelt de verlossing voor: een reeks aangrijpende ervaringen die op tijd stoppen om zich niet voorgoed te verliezen. Een goedwillend hippiehart gehuld in een bolster van oorverdovende noise, een plaatsje op het droge, een toeverlaat voor al je zintuigen. Ben Russell en zijn muziekkompaan Joseph Grimm stellen een uitgekiende selectie voor van hun repertoire en dat van hun vrienden van het "hippie-noise-verzet". Om uw hart in vervoering te brengen, is er live of vooraf geregistreerde muziek (Lightning Bolt, Mystery Brinkman, Carly Ptak/Nautical Almanac, The Shirelles vs Suicidal Tendencies, Dave Lifrieri/Manbeard). Om uw ogen te doen dansen zijn er negen getekende, geknipte en zelfs opgenomen filmfragmenten. Beleef deze bevrijding doorheen de cinema en laat u opnemen in een universum van zoetgeurende radicale liefde! FEATURING: http://www.magiclanterncinema.com/noisetour.htm

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

VoX - "video-activistisch collectief" gestart door o.a. Nova, heeft de eer haar nieuwe compilatie voor te stellen, de 7de en voor ’t eerst op DVD! Deze "compil" verzamelt de producties van het afgelopen jaar, enkele kortfilms en 2 middellange films. Kom af! ’t Is een gelegenheid om te kijken, en ook om elkaar te ontmoeten, te discussiëren... en wie weet, maak ook jij wel binnenkort een film! www.vox-video.be

Een portret van Jan Svankmajer aan het werk... Een macaber sprookje waarin groteske etalagepoppen en wraakzuchtige machines op een theatrale manier in scène gezet worden... Een eerbetoon aan de Zwitserse schrijver Robert Walser (auteur van Institute Benjamenta)... Een eigenaardige verleider die de "indringers" buiten zijn huis tracht te houden... De bewerking van een kortverhaal van de Tjechische schrijver Bruno Schulz... Een visueel en sonoor experiment in vier luiken... De internering van een psychiatrische patiënte op de tonen van een wel bijzondere partituur (geschreven door Karlheinz Stockhausen)... Negen kortverhalen die je onderdompelen in het inventief, vreemd en onconventioneel universum van twee artisanale alchimisten, met name de Quay Brothers. Welkom op dit feest van minutieus, meesterlijk in mekaar gestoken animatie!

Alsof een gigantische tournee en een miljoenenverkoop van hun platen niet volstond om ongeruste ouders eindelijk hun zorgeloze nachten terug te geven, moest er ook nog een film bovenop komen die hen definitief de status van superheld zou verlenen. Dus kwam er in 1978 "Kiss Meets the Phantom of the Park", een televisiefilm waarin de groepsleden van Kiss cybernetische creaturen van professor Devereaux, de kwaadwillige bedenker van een attractiepark, moeten verslaan. En net zoals echte superhelden hebben ook de Kiss-leden een magische talisman die hen bovennatuurlijke krachten geeft. Ace de ruimtekrijger kan zich teletransporteren, Peter the cat bezit een ongeziene lenigheid, Gene the demon spuwt vuur en Paul het sterrenkind kan met een laserstraal iedereen onder controle houden. Je kan er al zelf de bijhorende speciale effecten bij bedenken! De hele groep moet om de beurt allerlei bionische wezens bevechten, een soort van jaren ’70 ninja’s. Uitgedost zoals gewoonlijk en met schoeisel waar de hipste sportwear fluwe kul tegen lijkt, voeren ze dubbele salto’s en andere acrobatieën uit! De groep wordt op een bepaald moment zelfs geconfronteerd met een (...)

Om deze cyclus gepast te beëindigen, zetten we in de kelder van Nova een choreografie in die makkelijk aan te leren valt ter plaatse, dus al te veel oefenen op voorhand hoeft niet. Moest je toch je willen voorbereiden, dan geven we je het volgende mee: buig je hoofd naar voor, dan naar achter en zet op het gepaste moment een gitaarsolo in met alles wat om handen is (gewoon lucht mag ook, dat is zelfs een discipline apart). Moest gitaar niet je kopje thee zijn, kan je je natuurlijk ook aan drum of bas wagen. Triangel is hier minder op z’n plaats. Drie ceremoniemeesters leiden het geheel in goede banen. Didier en Said, DJ’s van de FM Brussel uitzending "Mental" zetten in met een hard core heavy metal menuet, gevolgd door een sabbath mater gedirigeerd door Patchouli van Rock a gogo (RTBF). Zelfs al is dansen niet uw ding mag je gewoon komen headbangen. Altijd leuker in onze kelder dan bij uw thuis!

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)

Op basis van een verhaal van Robert Walser (in wie Franz Kafka eveneens een meester vond), vertelt "The Institute Benjamenta" de duik van een simpele jongeling genaamd Jakob in de mysterieuze wereld van leerling-huishoudhulpjes van een instelling die er autoritaire methoden op nahoudt. In dit claustrofobisch theater van "de droom die mensen leven noemen", dwalen de leerlingen - quasi gelobotomiseerd door de steeds herhaalde hersenspoeling - rond als spoken in de eindeloze gangen. "The Institute Benjamenta" is gefilmd zoals anderen schilderen, laag per laag, en in een poederig zwart-wit. De Quay Brothers vatten de film ook op als een bijna woordenloze geluidsreis waar het wemelt van geluidjes, geritsel en gemompel, flarden Duits, Engels, Frans of Italiaans. De tweelingbroertjes van de Britse cinema zijn vooral bekend om hun korte poppenanimatiefilms. "The Institute Benjamenta" is hun eerste - en zeer geslaagde - verkenning in de langspeelfilm en het reële beeld. Het resultaat is een impressionistische, indrukwekkende en ongeëvenaarde film, gedrenkt in hun typische surrealistische atmosfeer. Deze vreemde film is een mooi voorbeeld van een (...)

"Conspirators of pleasure " is één van de minder bekende films van Svankmajer en werd reeds vertoond in het jaar dat Nova werd opgericht. Hij ontsluiert de fantasieën en "zondige" geheimen van de ogenschijnlijk gemiddelde mens. Zes personages - mannen én vrouwen - bevredigen hun sadomasochistische en fetisjistische behoeften. De bizarre en ingewikkelde rituelen die hieraan voorafgaan lijken hen meer te bevredigen dan de seksuele daden op zich .. Svankmajer gebruikt hier een mengeling van animatietechnieken, acteurs en trucages, waardoor de film meer weg heeft van theater dan van cinema. Hij laat zijn perverse, zwarte én grappige verbeelding volledig los op het publiek. Een uitnodiging ons over te geven aan onze delirante en erotische fantasieën. Het is geen toeval dat hij de acteurs in zijn film laat experimenteren met erotische objecten die hij overigens zelf fabriceerde. De verschillende creatieve domeinen in de film verhouden zich als het ware als communicerende vaten. Deze langspeelfilm van Svankmajer is bij tijde zeer pervers, komisch en volledig incongruent. Hij is daardoor nog inventiever en vreemder te noemen dan de anderen, maar hij is vooral zeer geslaagd !

Jean Berlot is op weg naar Charenton, waar hij zijn moeder gaat begraven die in een psychiatrisch ziekenhuis overleden is. Onderweg stopt hij in een herberg waar hij kennis maakt met een man die zich "de Markies" laat noemen. Jean Berlot gaat in op zijn voorstel om enkele dagen in zijn huis door te brengen, en komt tot de ontdekking dat de Markies zich bij het vallen van de nacht aan eigenaardige rituelen wijdt. Berlot, geplaagd door angstaanvallen om geïnterneerd te worden, laat zich door de Markies overhalen om "het kwade met het kwade te bestrijden"... en besluit dan maar een tijdje door te brengen in de psychiatrie. "Sileni" (krankzinnigheid) haalt inspiratie uit de filosofie, godslasterlijke pamfletten en literatuur - o.a. twee fabels van Edgar Allan Poe en het dagboek van Marquis de Sade. Doorheen de meanders van de psychiatrie, raakt hij grote thema’s zoals absolute vrijheid, vooruitgang, repressie en manipulatie. Jan Svankmajer kennen we vooral van zijn surrealistische poppenanimatiefilms ("Alice", "Conspirators of Pleasure", "Otesanek"). Dit keer gebruikt hij bijna uitsluitend "echte" mensen van vlees en bloed. Hoewel "Sileni" zowat (...)