+ Toelichting van het Forum voor Vredesactie over NATO Game Over en de geplande acties op zaterdag 22 maart. http://www.vredesactie.be/dossier.php?id=74

Op 9 september 1980 drongen acht Amerikaanse radicale katholieken een montagehal van General Electric binnen waar onderdelen van kernraketten worden gemaakt. Ze vernietigden er beschermmantels van kernkoppen en besmeurden topsecret documenten met bloed. De activisten werden gearresteerd en veroordeeld tot tien jaar effectieve gevangenisstraf. De film is een poging tot reconstructie van dit opmerkelijke proces en werd opgenomen in de dagen tussen het proces en de uitspraak. De beklaagden spelen zichzelf en verder is er o.a. Martin Sheen in de indrukwekkende rol van de rechter Salus. Emile De Antonio is een geëngageerd documentairemaker, gekend van de anti-Vietnamoorlogsfilm "In the Year of the Pig" en een documentaire over de Weather Underground. Ondanks de harde repressie bestaat de pacifistische beweging rond de "Plowshares Eight" vandaag nog, steeds vasthoudend aan de principes van morele verantwoordelijkheid en verzet tegen elke vorm van oorlog en geweld.

In de nacht van 19 op 20 maart 2003 bombardeerde het Amerikaanse leger de eerste doelwitten in Bagdad... Op 19 maart organiseert Het Beschrijf en het BRussells Tribunal een "Literaire Wake" in Passa Porta (het internationale literatuurhuis in Brussel). NOVA sluit zich aan bij dit herdenkings-protest initiatief en presenteert twee films over de regio. De eerste, "Ahlaam", is een ambitieuze Iraakse langspeelfilm in 2004 volledig in het woelige Irak gedraaid. De tweede film, "Iraq in Fragments", is een aangrijpende documentaire die werd gerealiseerd door een onafhankelijk Amerikaans cineast die van 2003 tot 2005 talloze getuigenissen van "gewone" Irakezen bijeenbracht. De twee films, die nog niet in België uitkwamen, worden voorafgegaan door enkele recente Iraakse kortfilms die elk op hun manier de oorlog aan de kaak stellen. Een oorlog die al veel te lang heeft geduurd, 5 jaar...het is genoeg geweest! Literaire Wake (19.03 > 20:00 tot 24:00): http://www.passaporta.be/site/?page=agenda&id=421

Een hallucinante duik in een land in chaos en een kostbare getuigenis over een regio die meestal in de media komt in het kader van de "oorlog tegen het terrorisme". Met de camera op de schouder volgt James Longley het dagelijkse leven van Iraakse kinderen, Soennitisch, Sjiitisch of Koerdisch. Hij schetst virtuoos en met veel gevoel het portret van een volk dat lang voor de Amerikaanse bezetting al erg getekend was door het regime. Zonder een echt scenario filmt hij te midden van enkele van de grootste gemeenschappen van het land. De film is echter goed opgebouwd en brengt een beeld over volkeren waarvan de politieke bewegingen en geschiedenis door maar weinig westerlingen wordt begrepen. Of het nu het gestoei is van kinderen of een manifestatie in de straat, de film vertelt met een kalme, ritmische en helder cinematografische montage over het Irak van vandaag. Het is niet verwonderlijk dat deze documentaire met een hele rits prijzen werd bekroond.

Wat te denken van een film die bij het draaien het leven van de acteurs en de filmcrew op het spel zet? "Ahlaam" werd in erg moeilijke omstandigheden gefilmd in Bagdad, zonder speciale beveiliging en is alleen al bewonderenswaardig omdat film en realiteit zo nauw bij elkaar aansluiten. Het is de eerste film van Mohamed Al Daradji. Door middel van een subtiel spel met flash-backs vertelt Al Daradji de dagen van drie Irakezen - een patriottische soldaat, een jonge getrouwde vrouw en een idealistische dokter - voorafgaand aan hun internering in een psychiatrische kliniek na het uitbarsten van de Amerikaanse bombardementen. De fotografie en de kadrering zijn verzorgd en het acteerwerk is indrukwekkend. Enkele scènes zijn krachtig realistisch en zelfs dromerig. Een markante en aangrijpende film. Daradji en andere leden van de filmploeg werden tot driemaal ontvoerd en zelfs gemarteld nog voor de film werd afgewerkt! (ter info, de "making of Ahlaam" komt misschien naar Cannes...)

Maak je niet dik, dat dient tot niets! Maar de goeie ouwe tijd waar je tot op het laatste moment je filmpje voor de Open Screen kon binnengooien behoort definitief tot het verleden. Het succes van de formule verplicht ons tot een "rigide" organisatievorm! Dus: breng je film met technische fiche en je gegevens minstens één week voor de voorstelling binnen (Schildknaapstraat 65, 1000 Brussel). Censuur noch selectie - elke film van minder dan 15 minuten wordt vertoond. Maar nu zullen we wel tijd hebben om de films te testen, een volgorde te kiezen, en zelfs een programmaatje te printen! Als dat geen service is! En ’t is allemaal gratis natuurlijk!

Hongarije, 1947. In volle stalinistische periode tracht een groep jonge activisten de revolutionaire methodiek over te brengen in een seminarie. Maar de - overigens geweldloze - confrontatie draait uit op de ontbinding van de groep, en de leden ervan worden door de Partij op het matje geroepen. Als waardige erfgenaam van Antonioni en Bergman, introduceert Jancso met deze eerste kleurenfilm een geheel nieuwe esthetiek. "Ah, ça ira!" blijft nooit stilstaan, de beelden lijken te trillen, de acteurs vormen in hun constante beweging haast choreografische tableaus. De zo vrijgekomen energie resulteert in een bijzonder origineel politiek gedicht.

In de nacht van 19 op 20 maart 2003 bombardeerde het Amerikaanse leger de eerste doelwitten in Bagdad... Op 19 maart organiseert Het Beschrijf en het BRussells Tribunal een "Literaire Wake" in Passa Porta (het internationale literatuurhuis in Brussel). NOVA sluit zich aan bij dit herdenkings-protest initiatief en presenteert twee films over de regio. De eerste, "Ahlaam", is een ambitieuze Iraakse langspeelfilm in 2004 volledig in het woelige Irak gedraaid. De tweede film, "Iraq in Fragments", is een aangrijpende documentaire die werd gerealiseerd door een onafhankelijk Amerikaans cineast die van 2003 tot 2005 talloze getuigenissen van "gewone" Irakezen bijeenbracht. De twee films, die nog niet in België uitkwamen, worden voorafgegaan door enkele recente Iraakse kortfilms die elk op hun manier de oorlog aan de kaak stellen. Een oorlog die al veel te lang heeft geduurd, 5 jaar...het is genoeg geweest! Literaire Wake (19.03 > 20:00 tot 24:00): http://www.passaporta.be/site/?page=agenda&id=421

Wat te denken van een film die bij het draaien het leven van de acteurs en de filmcrew op het spel zet? "Ahlaam" werd in erg moeilijke omstandigheden gefilmd in Bagdad, zonder speciale beveiliging en is alleen al bewonderenswaardig omdat film en realiteit zo nauw bij elkaar aansluiten. Het is de eerste film van Mohamed Al Daradji. Door middel van een subtiel spel met flash-backs vertelt Al Daradji de dagen van drie Irakezen - een patriottische soldaat, een jonge getrouwde vrouw en een idealistische dokter - voorafgaand aan hun internering in een psychiatrische kliniek na het uitbarsten van de Amerikaanse bombardementen. De fotografie en de kadrering zijn verzorgd en het acteerwerk is indrukwekkend. Enkele scènes zijn krachtig realistisch en zelfs dromerig. Een markante en aangrijpende film. Daradji en andere leden van de filmploeg werden tot driemaal ontvoerd en zelfs gemarteld nog voor de film werd afgewerkt! (ter info, de "making of Ahlaam" komt misschien naar Cannes...)

Een hallucinante duik in een land in chaos en een kostbare getuigenis over een regio die meestal in de media komt in het kader van de "oorlog tegen het terrorisme". Met de camera op de schouder volgt James Longley het dagelijkse leven van Iraakse kinderen, Soennitisch, Sjiitisch of Koerdisch. Hij schetst virtuoos en met veel gevoel het portret van een volk dat lang voor de Amerikaanse bezetting al erg getekend was door het regime. Zonder een echt scenario filmt hij te midden van enkele van de grootste gemeenschappen van het land. De film is echter goed opgebouwd en brengt een beeld over volkeren waarvan de politieke bewegingen en geschiedenis door maar weinig westerlingen wordt begrepen. Of het nu het gestoei is van kinderen of een manifestatie in de straat, de film vertelt met een kalme, ritmische en helder cinematografische montage over het Irak van vandaag. Het is niet verwonderlijk dat deze documentaire met een hele rits prijzen werd bekroond.

Irén woont met haar dochter in bij haar schoonouders, terwijl haar man dienst doet in het leger. In het piepkleine appartementje droomt ze van een eigen plek, want elke dag opnieuw moet ze opboksen tegen de irritante opmerkingen van de dominante schoonvader. Béla Tarr was 22 toen hij zijn eerste langspeelfilm in vier dagen tijd inblikte voor de Béla Balázs Studio. De film transponeert de functionele stoornissen van een autoritair regime naar een familiedrama. In volle huisvestingscrisis wordt de hoop van Irén om een eigen appartement te vinden kleiner naarmate de relatie met haar man de mist ingaat. Haar liefdesleven is in de huidige sociale omstandigheden onvermijdelijk ten dode opgeschreven. Het dagelijks leven wordt hier zo overtuigend realistisch weergegeven, dat deze fictiefilm gerust voor een documentaire zou kunnen doorgaan. In al zijn scherpzinnigheid en menselijkheid werpt deze film licht op zowel het oorspronkelijk engagement van Béla Tarr, als op de cruciale schakels in zijn oeuvre.

"J.X. Williams? Nooit van gehoord". Da’s niet meer dan normaal, want J.X. Williams is ongetwijfeld het best bewaarde geheim van de Amerikaanse cinema. Maar dat is voornamelijk omdat hij het zelf zo gewild heeft.... Dit is meteen ook een inhaalvertoning. Deze voorstelling zou eerst in september vorig jaar doorgaan ter gelegenheid van het filmprogramma over hedendaagse Amerikaanse underground, maar moest geannuleerd worden. En dat was geen slechte grap om het mysterie rond deze vervloekte cineast extra te voeden, maar het lot dat onze genodigde Noel Lawrence, curator van het J.X. Williams Archive trof en dat hem in het ziekenhuis deed belanden. Noel, tevens een actief lid van Other Cinema, zal dit keer weldegelijk in ons midden vertoeven om leven en werk van Williams te duiden. Hij zal ons toelichten hoe hij, eerder toevallig, specialist en vertrouweling werd van deze cultfiguur uit de jaren 1960, meester van de collage en provocatie, waarvan het werk zich situeert tussen Ed Wood en Kenneth Anger. Noel vertoont speciaal voor de gelegenheid het gehele "overlevende" oeuvre van J.X. Williams, en legt ons uit waarom dat nu net de ontbrekende schakel is (...)

*Geen middernachtfilms deze maand, maar wel een volledige lentenacht voor de moeilijke slapers onder ons! Na een onthaal vol dans door de Compagnie de la Casquette, stellen de fetisjisten Doriane & Freddy u een sensueel programma voor vol films en music-hall nummertjes uit het erotische cabaret van Coiffure Liliane! In de loop van de avond kan u kennis maken met de baardloze en onhandige King Ping Pong en de "Greatest Show on Earth" van Bobby & Nobby (Ouch Entertainment), de sexomagische striptease van "het oudje", zonder de drie hostessen te vergeten, "The Sallybowls" en hun liedje op de choreografie van de bovenste plank "Mein Heer"; en tenslotte een dierennummertje dat vreemd genoeg "De Hond" heet... Onmogelijk om meer te verklappen want de nacht zal vol verrassingen zijn. Weet alleen dat deze heerlijkheden inzetten om 22u stipt en doorgaan tot het ochtendgloren met een ontbijt! Een afrodisiac-gastentafel is er om de nacht gespijsd door te komen. Kortom, een zwoele nacht in het verschiet!* – *Out! Spectacle, Leticia Vetrano / Cie Maria Peligro, B, sans dial / zonder dial, 40’* Het verhaal van een oude vrijster wiens trieste (...)

Hongarije, 1947. In volle stalinistische periode tracht een groep jonge activisten de revolutionaire methodiek over te brengen in een seminarie. Maar de - overigens geweldloze - confrontatie draait uit op de ontbinding van de groep, en de leden ervan worden door de Partij op het matje geroepen. Als waardige erfgenaam van Antonioni en Bergman, introduceert Jancso met deze eerste kleurenfilm een geheel nieuwe esthetiek. "Ah, ça ira!" blijft nooit stilstaan, de beelden lijken te trillen, de acteurs vormen in hun constante beweging haast choreografische tableaus. De zo vrijgekomen energie resulteert in een bijzonder origineel politiek gedicht.

1919. De eerste Wereldoorlog en de daaropvolgende verbrokkeling van het Oostenrijks-Hongaarse keizerrijk, reduceren Hongarije tot slechts één derde van zijn vroegere territorium. Het land zakt weg in chaos en burgeroorlog. De Hongaarse Commune, opgericht door Bela Kun, zal het maar enkele maanden volhouden. De film verhaalt de laatste stuiptrekkingen van een revolutie waarin Rood en Wit mekaar uitdagen in de weidse velden, aangevoerd door een epileptische priester. De twee clans zijn qua gewelddadigheid niet van mekaar te onderscheiden. Agnus Dei is een episch en fantasierijk fresco met een hoge symbolische waarde. De film - beschouwd als de meest nationalistische van Jancso - brengt de toeschouwer in de war en dwingt hem mee na te denken over het fascisme en de mythologie van de tiran.

+ *Top secret Een serie van kortfilms en fragmenten, 1960-1980 , H, 16mm (proj. video), gelijktijdige vertaling naar het Frans* Vraag de Novaploeg niet hoe hun agenten deze films, over de opleiding van agenten van de Hongaarse geheime diensten, op het spoor gekomen zijn. Maar als het u interesseert vindt u in deze speciale vertoning alles wat u moet weten om een echte spion te worden. Een appartement doorzoeken op een behoorlijke manier, contact opnemen met de leden van het netwerk, nieuwe agenten aantrekken, een verdachte opsporen of een op heterdaad betrapte imperialist arresteren, dit is wat deze films u zullen leren. De soundtrack is van een overdonderende virtuositeit. Voorzag het feestcomité concerten na de vertoning? Mededeling aan alle agenten...

Het verhaal van twee ketjes die in opstand komen tegen hun vader. De kinderen van Tokyo zijn de pispaaltjes van een bendeleider. Ze besluiten te spijbelen. Wanneer ze gestraft worden door hun vader, zien ze al snel in dat deze op zijn beurt verplicht is zich te onderwerpen aan zijn chef, zelfs tot het belachelijke toe! Ryoichi en Keiji zetten een hongerstaking in. Want als "iemand worden" betekent dat je je moet plooien voor je chef, tot wat dient dat dan? Deze stille film uit 1932 van Ozu, is geïnspireerd op Shomingeki, een neorealistische stijl in film, televisie en theater, en schildert een mooi portret van gewone mensen in de Japanse maatschappij met zijn rigide organisatie. Begeleid door een soundtrack van Ayato, Hake Hole en Jake Hole van het collectief H.A.K., worden de vertolkingen van de kinderen gewoon onweerstaanbaar! Gitaar, bas, platenspeler en korg vermengen zich om de essentie van de film tot zijn recht te laten komen. Een film-concert dat een vervolg inluidt want H.A.K. komt terug in mei om ons enkele andere projecten voor te stellen, waaronder een live soundtrack op vroege Sovjet sciencefiction-films!

1919. De eerste Wereldoorlog en de daaropvolgende verbrokkeling van het Oostenrijks-Hongaarse keizerrijk, reduceren Hongarije tot slechts één derde van zijn vroegere territorium. Het land zakt weg in chaos en burgeroorlog. De Hongaarse Commune, opgericht door Bela Kun, zal het maar enkele maanden volhouden. De film verhaalt de laatste stuiptrekkingen van een revolutie waarin Rood en Wit mekaar uitdagen in de weidse velden, aangevoerd door een epileptische priester. De twee clans zijn qua gewelddadigheid niet van mekaar te onderscheiden. Agnus Dei is een episch en fantasierijk fresco met een hoge symbolische waarde. De film - beschouwd als de meest nationalistische van Jancso - brengt de toeschouwer in de war en dwingt hem mee na te denken over het fascisme en de mythologie van de tiran.

Irén woont met haar dochter in bij haar schoonouders, terwijl haar man dienst doet in het leger. In het piepkleine appartementje droomt ze van een eigen plek, want elke dag opnieuw moet ze opboksen tegen de irritante opmerkingen van de dominante schoonvader. Béla Tarr was 22 toen hij zijn eerste langspeelfilm in vier dagen tijd inblikte voor de Béla Balázs Studio. De film transponeert de functionele stoornissen van een autoritair regime naar een familiedrama. In volle huisvestingscrisis wordt de hoop van Irén om een eigen appartement te vinden kleiner naarmate de relatie met haar man de mist ingaat. Haar liefdesleven is in de huidige sociale omstandigheden onvermijdelijk ten dode opgeschreven. Het dagelijks leven wordt hier zo overtuigend realistisch weergegeven, dat deze fictiefilm gerust voor een documentaire zou kunnen doorgaan. In al zijn scherpzinnigheid en menselijkheid werpt deze film licht op zowel het oorspronkelijk engagement van Béla Tarr, als op de cruciale schakels in zijn oeuvre.

Wellicht kent iedereen het verhaal van Pinokkio uit het boek van Collodi. Het werd meermaals verfilmd, maar nooit werd het zo mooi in beeld gebracht zoals Luigi Commencini dat deed. Net één jaar geleden stierf hij op 90-jarige leeftijd. Vaak werd naar hem gerefereerd als "de kinderregisseur" vanwege zijn populaire werken voor kinderen, waarvan "Le avventure di Pinocchio" ("De avonturen van Pinokkio") uit 1972 de bekendste is. Gepetto, een timmerman, maakt een houten pop met de naam Pinocchio. Omdat hij altijd een zoon gewild heeft, wekt een goede fee de pop tot leven. De fee belooft dat Pinocchio een jongen mag blijven zolang hij zich niet misdraagt. Maar Pinocchio werkt zich steeds weer in de problemen en als straf verandert hij dan weer in een houten pop. De film heeft voor groot en klein veel te bieden. De originaliteit van Collodi’s verbeelding en Comencini’s uniek kijk op de werkelijkheid maken van deze film een echt meesterwerk. Comencini plaatst het verhaal, net zoals Collodi, tegen de sociaal-economische achtergrond op het einde van de 19de eeuw, waar kapitalisme haar opgang maakte. De film werd destijds in bepaalde kringen negatief (...)

Hongarije, 1947. In volle stalinistische periode tracht een groep jonge activisten de revolutionaire methodiek over te brengen in een seminarie. Maar de - overigens geweldloze - confrontatie draait uit op de ontbinding van de groep, en de leden ervan worden door de Partij op het matje geroepen. Als waardige erfgenaam van Antonioni en Bergman, introduceert Jancso met deze eerste kleurenfilm een geheel nieuwe esthetiek. "Ah, ça ira!" blijft nooit stilstaan, de beelden lijken te trillen, de acteurs vormen in hun constante beweging haast choreografische tableaus. De zo vrijgekomen energie resulteert in een bijzonder origineel politiek gedicht.

+ *Top secret Een serie van kortfilms en fragmenten, 1960-1980 , H, 16mm (proj. video), gelijktijdige vertaling naar het Frans* Vraag de Novaploeg niet hoe hun agenten deze films, over de opleiding van agenten van de Hongaarse geheime diensten, op het spoor gekomen zijn. Maar als het u interesseert vindt u in deze speciale vertoning alles wat u moet weten om een echte spion te worden. Een appartement doorzoeken op een behoorlijke manier, contact opnemen met de leden van het netwerk, nieuwe agenten aantrekken, een verdachte opsporen of een op heterdaad betrapte imperialist arresteren, dit is wat deze films u zullen leren. De soundtrack is van een overdonderende virtuositeit. Voorzag het feestcomité concerten na de vertoning? Mededeling aan alle agenten...