> Films !

The Honeymoon Killers

Martha Beck est une femme visiblement malheureuse. D’un embonpoint excessif, elle n’est ni fiancée ni mariée et semble destinée à poursuivre ainsi sa vie. Elle décide alors de se faire membre du "Friendship Club", un club de rencontres matrimoniales, et entame un échange de lettres de plus en plus sulfureuses avec un certain Raymond Fernandez. Le jour où finalement elle le rencontre c’est le coup de foudre. Mais c’est sans savoir que ce bellâtre de Raymond est en réalité un gigolo invétéré qui arnaque des coeurs solitaires pour après disparaître. Maladivement possessive et jalouse, Martha lui voue un amour démesuré. Elle quitte son travail d’infirmière pour l’assister dans ses méfaits. Cela entraînera le couple dans une spirale meurtrière sans fin.
Basé sur un fait divers qui avait défrayé la chronique aux USA à la fin des années ’40, "The Honeymoon Killers" aurait dû au départ être tourné par Martin Scorsese. Des différends amenèrent Leonard Kastle, qui était un compositeur de musique, à prendre en main le tournage du film. Ce sera son seul et unique film. Tourné dans un style épuré et proche du documentaire, avec un noir et blanc contrasté, ce film est certainement une des oeuvres cultes du cinéma indépendant des années ’70 aux USA, par beaucoup encore méconnu. A tort négligé ou oublié, "Les tueurs de la lune de miel" est un peu comme une perle rare dans le domaine du film noir...

15.02 > 22:00 + 24.02 > 20:00
The Swimmer

Burt Lancaster apparait en slip de bain sur votre écran, vous ne rêvez pas, votre écran de cinéma n’est pas déréglé. Ce slip de bain et son illustre possesseur vont, 95 minutes durant, nager de piscines en piscines afin de remonter, jusqu’à chez eux, la "rivière" qui travèrse les jardins de leurs voisins. Des péripéties étonnantes, des rencontres improbables, du saut d’obstacles, des images magnifiquement kitsch, tout est possible dans cette rareté qu’est "The Swimmer". On parle très peu de ce film aux niveaux de lecture et de perception multiple : nanar ultime, petit chef d’oeuvre, grand petit film, "Fraises sauvages" hollywoodiennes ratées, témoignage de symptômes psychiatriques que Perry connaît bien... Il vaut mieux laisser la surpise plutôt que de dévoiler les pépites de cette oeuvre hors normes, dont certaines scènes ont été réalisées par Sydney Pollack (non crédité au générique). Ce film fait partie de la série de "projections ratées" ; proposé au PleinOPENair 2006, le projecteur lâcha au début de la séance, il fut finalement projeté en vidéo devant un public clairsemé. Beaucoup de frustration donc pour le public de la Porte de Hal et pour l’équipe qui avait réussi à obtenir cette copie très rare. Séance de rattrapage au chaud et au Nova !

17.02 > 20:00 + 23.02 > 22:00
Film Surprise

Ce film surprise est sans doute le plus maudit du cinéma belge. Librement adaptée d’un auteur sulfureux, cette fiction baroque n’aura connu que quelques jours d’exploitation dans un pays étranger pour ensuite être définitivement sequestrée malgré un public enthousiaste. Jusqu’à ce qu’une copie providentielle nous tombe entre les mains. Traduit et sous-titrée par nos soins, son avant-première belge eu lieu le 22 décembre 2002 au cours de notre programmation "Zwartgeelrood une fois !", un focus de fictions transgressives belges. Pour cette seconde projection, exceptionnelle donc, et toujours gratuite, une autre surprise de taille vous attend. Qu’on se le dise.

23.02 > 20:00
The Prisoner [1]

"Le plus grand film de science-fiction de tous les temps" - Roland Topor

*Tout auréolé du succès de son interprétation d’un agent secret dans la série "Destination Danger", Patrick McGoohan en profita non pas pour renouveler l’expérience, mais pour lancer un projet hors-normes dont il devint l’homme-à-tout-faire. Série courte (17 épisodes en tout et pour tout, dont 3 inédits tournés à la sauvette quand les producteurs ont commencé à couper les finances), "The Prisoner" est un chef-d’oeuvre télévisuel qui n’a fait l’objet d’un culte que très longtemps après sa première diffusion. Celle-ci suscita des réactions négatives et virulentes des téléspectateurs de l’époque, provoquant même l’exil de son auteur.
Réalisée à l’époque de la guerre froide, on peut dire qu’il s’agit d’une allégorie sur le totalitarisme quotidien de la société. Mais Patrick McGoohan n’a jamais voulu imposer une interprétation sur la fin de cette série (les deux derniers épisodes), qui ouvre des perspectives plus qu’elle ne ferme les portes. Et 40 ans après sa réalisation, elle reste encore mythique.
Tourné pour la télévision mais en pellicule, il est très rare de pouvoir voir "The Prisoner" en 35mm sur grand écran. Le Nova l’avait déjà fait en 1998, mais 9 ans plus tard la plupart de ces copies ont déjà disparu de la circulation, les distributeurs leur préférant des supports numériques. Sur les 5 épisodes que nous vous proposons, 2 devraient être projetés en 35mm et en version doublée français (avec le fameux "Bonjour chez vous !"), les 3 autres en vidéo et en version originale sous-titrée français. Notre équipe de détectives continue ses recherches à l’heure d’écrire ces lignes...*

http://www.sixofone.co.uk/
http://www.leprisonnier.net/

+ Arrival (episode #1)

Don Chaffey, 1966, GB, video, vo st fr, 50'

Un espion veut démissionner des services secrets anglais. Il prépare sa valise... mais se réveille au "Village", un étrange lotissement "de rêves" où chaque habitant est désigné par un numéro. Le plus haut gradé est le n°2. Mais personne ne sait qui est le n°1. "Je ne suis pas un numéro, je suis un homme libre !", clame le n°6...

+ Free for All (episode #4)

Patrick McGoohan (alias Paddy Fitz), 1966, GB, 35mm, vt fr , 50'

Même au Village, "l’humour est l’essence même d’une société démocratique". La phrase du nouveau n°2 n’est pas tombée dans l’oreille d’un sourd. Et ce n’est donc pas sans humour que le prisonner va décider de se présenter aux élections et de mener campagne pour devenir à son tour le n°2.

25.02 > 18:00
Arrival (episode #1)

Un espion veut démissionner des services secrets anglais. Il prépare sa valise... mais se réveille au "Village", un étrange lotissement "de rêves" où chaque habitant est désigné par un numéro. Le plus haut gradé est le n°2. Mais personne ne sait qui est le n°1. "Je ne suis pas un numéro, je suis un homme libre !", clame le n°6...


Free for All (episode #4)

Même au Village, "l’humour est l’essence même d’une société démocratique". La phrase du nouveau n°2 n’est pas tombée dans l’oreille d’un sourd. Et ce n’est donc pas sans humour que le prisonner va décider de se présenter aux élections et de mener campagne pour devenir à son tour le n°2.


The Prisoner [2]

+ Many Happy Returns (episode #7)

Patrick McGoohan (alias Joseph Serf), 1966, GB, 35mm, vt fr , 50'

Un jour pas comme les autres pour le n°6. A son réveil, le Village semble comme abandonné. Pas un chat en rue, plus aucun dispositif de surveillance ne fonctionne. Un jour où l’évasion devient réalité, presque par enchantement... Un épisode composé de longs moments sans dialogues. A couper le souffle.

+ Once Upon a Time (episode #16)

Patrick McGoohan, 1967, GB, video, vo st fr, 50'

Le nouveau n°2, bien décidé à en finir avec les mystères du n°6, emmène celui-ci dans une salle souterraine où ils vont vivre leur dernier face-à-face. Un huis clos, où seul le fidèle nain serviteur assiste sans piper mot, qui va les mener dans une confrontation psychologique en forme de spirale ascendante.

+ Fall Out (episode #17)

Patrick McGoohan, 1967, GB, vidéo, vo st fr, 50'

Le "dénouement" ! L’unique épisode de la série qui soit explicitement la suite d’un épisode précédent. Celui où tout bascule, où la série achève... de nous déconcerter.

25.02 > 20:30
Many Happy Returns (episode #7)

Un jour pas comme les autres pour le n°6. A son réveil, le Village semble comme abandonné. Pas un chat en rue, plus aucun dispositif de surveillance ne fonctionne. Un jour où l’évasion devient réalité, presque par enchantement... Un épisode composé de longs moments sans dialogues. A couper le souffle.


Once Upon a Time (episode #16)

Le nouveau n°2, bien décidé à en finir avec les mystères du n°6, emmène celui-ci dans une salle souterraine où ils vont vivre leur dernier face-à-face. Un huis clos, où seul le fidèle nain serviteur assiste sans piper mot, qui va les mener dans une confrontation psychologique en forme de spirale ascendante.


Fall Out (episode #17)

Le "dénouement" ! L’unique épisode de la série qui soit explicitement la suite d’un épisode précédent. Celui où tout bascule, où la série achève... de nous déconcerter.


Culloden

Le 16 avril 1746 à Culloden, dans les landes marécageuses d’Ecosse, les régiments d’élite anglais écrasèrent en à peine plus d’une heure Charles-Edouard Stuart et ses partisans, qui cherchaient à rétablir une Ecosse indépendante. Une fois les Highlanders décimés, une impitoyable "pacification" des Hautes terres s’ensuivît...
En introduisant sur ce champ de bataille un reporter commentant le déroulement du conflit, interviewant les soldats en direct et commentant en voix off ce qui se passe, Peter Watkins recrée sous nos yeux toute l’horreur d’un événement datant de plus de deux siècles. Avec cette reconstitution documentaire réalisée sur le mode du "docu-drama", Watkins chamboule la représentation de l’histoire à l’écran et les fondements du soi-disant réalisme objectif des reportages télévisuels.
Premier film professionnel de Watkins (et aussi son premier pour la BBC, qu’il quittera après "The War Game"), "Culloden" fut tourné en trois semaines, près d’Inverness, avec 142 interprètes non-professionnels de Londres et des Lowlands écossaises pour les forces royalistes, d’Inverness pour l’armée clanique. Pour beaucoup descendants directs des guerriers tués à Culloden, les acteurs écossais y reconstruisent leur propre histoire - processus qui sera régulièrement employé par le réalisateur (notamment dans "La Commune", déjà montré au Nova).

02.03 > 20:00
Walk the Walk

"Si Robert avait connu cet endroit, il s’y serait senti chez lui" a déclaré lors d’un concert au Nova, son ami le contrebassiste Barre Philips. C’est le plus bel hommage qu’il pouvait nous rendre. Sans doute, nous direz-vous, que pas mal de réalisateurs présents dans cette programmation-anniversaire pourraient ressentir la même chose. Mais Robert était un américain exilé en Europe, un déraciné qui avait laissé derrière lui sa culture, ses attaches... Lorsqu’il a débarqué en Europe, la révolution portugaise était en passe de triompher de la dictature et il en a fait le sujet de son premier film européen.
7 ans après "Route-One", son road-movie américain, Kramer entreprend la traversée de l’Europe d’Ouest en Est... et remonte le cours de l’Histoire. Les personnages de son film traversent des crises intérieures. Il y a Raye, la jeune métisse qui se cherche dans l’art du chant, son père, un sportif en convalescence, et sa mère dépressive, chercheuse en biologie. Suite au brusque départ de la fille, la famille valse en éclats. Suivant leurs impulsions, la fille puis le père partent sur les routes pour mieux se retrouver. Leurs trajectoires croiseront des lieux où s’est joué le destin de l’Europe (Berlin, Odessa...). Tandis que la mère se fige dans l’observation des micro-organismes. Dans ce film, Kramer joue le personnage d’un gardien de phare, le plus proche voisin de cette famille désemparée. Il part sur les traces de Raye et d’Abel. Toute l’histoire, la grande comme la petite, est saisie de son point de vue.

02.03 > 22:00 + 09.03 > 20:00
Accumulator 1

Employé sans histoire, Olda vit la vie par procuration... par le biais de sa télécommande et par téléviseur interposé. Son apathie a pour effet de l’esseuler peu à peu socialement. Un beau jour, il se retrouve littéralement vidé de son énergie. Incapable de bouger, et à priori de se détacher de son petit écran, il se retrouve dans un monde parallèle situé de l’autre côté du tube catodique.
Une petite découverte faite au Nova à la fin des années ’90 et qui a laissé de bons souvenirs. Métaphore sur le pouvoir des médias et sur le voyeurisme, cette fable tchèque est conçue comme une science-fiction, mélangeant curieusement les effets spéciaux aux effets de style du thriller, de la romance et de la comédie.
Pour la petite histoire, notons que le père de Jan Sverak n’est autre que Zdenek Verak, connu pour être le scénariste d’"Un si joli village" de Jiri Menzel. "Accumulator 1" est son second long métrage. Dans un autre registre, il réalisera par après le film "Kolya" qui eut un grand succès. Et comme le cinéma tchèque est apparemment une histoire de famille, sachez pour l’anecdote que le rôle principal d’"Accumulator 1" est tenu par Petr Forman, le fils de Milos...

09.03 > 22:00 + 15.03 > 22:00
Step Across the Border

"Middle of the Moment" (1995), voyage filmique avec des nomades, avait illuminé l’écran du Nova lors d’"Urar Imazighen" (la fête berbère) puis de "Terra incognita". Mais jamais nous ne nous étions encore donnés l’occasion de projeter "Step Across the Border", autre ciné-poème des mêmes comparses de CineNomad.
Pendant deux années, Nicolas Humbert et Werner Penzel ont suivi l’itinéraire de Fred Frith. Compositeur, parolier et instrumentiste anglais issu de la musique pop, Frith pratique son art en refusant d’en limiter sa connaissance. Toujours en recherche de nouvelles expérimentations, de nouveaux sons, de nouvelles musiques qui transgressent les frontières et les classifications, Frith a fortement inspiré les réalisateurs et influencé la forme même du documentaire qui lui est consacré. Eux aussi en recherche, les cinéastes semblent avoir trouvé le même plaisir, la même liberté et la même curiosité que les musiciens qu’ils ont filmé.
Filmé avec ses collaborateurs et ses amis dans ses voyages à Londres, New-York, Leipzig et au Japon, Frith joue en compagnie de divers musiciens japonais, roumains, mais aussi de John Zorn, d’Arto Lindsay, d’Iva Bittova, ou encore du regretté Tom Cora. Le film devient ainsi un carnet de voyage, une collection d’images fascinantes. Mais c’est à travers ces scènes d’improvisation que se révèle son véritable sujet : pas Fred Frith mais sa façon d’appréhender le son, de penser, d’écouter et de jouer la musique.

http://www.cinenomad.de/

04.03 > 18:00 + 10.03 > 20:00
Ambitus Cecil Taylor à Paris

"Des rencontres inespérées, Cecil et Luc, nous et "Ambitus", Luc et nous..." Voilà comment se terminait notre petit texte sur ce film introuvable et retrouvé pour la programmation "Free Jazz, Great Black Music" (2004). Film encoche, film perle-rare (produit par Pierre Schaeffer pour la série "Les grandes répétitions") qui décide de jouer les marieuses là où chacun devrait rester dans sa niche, "machine de guerre" contre le démon des probabilités. Luc Ferrari, compositeur au sourire toujours subversif, dynamiteur doux de la musique dite sérieuse, part à la rencontre de la musique de Cecil Taylor, pianiste génial, poète, créateur de flux sonores infinis, maître-physiologique des rythmes, danseur, magicien et mangeur de pamplemousses. Cecil Taylor nous parle de ses conceptions musicales et de l’importance qu’il accorde à l’improvisation sur un ton afro-américain enragé... mais c’est tout le film qui devient un manifeste sur l’improvisation, sur les mystères de l’indéterminé, de l’in-joué d’avance et nous offre une arme puissante : le goût de l’affirmation !
Entre temps, Luc Ferrari nous a quittés... Mais nous gardons activement en mémoire notre rencontre avec lui et avec sa compagne Brunhild lors de leur visite au cinéma Nova. Un petit lien indélébile.

For Adolph Snacks : En avant programme, nous passerons quelques extraits choisis dans l’oeuvre de Luc Ferrari.

04.03 > 20:00
A River Called Titas Titash ekti nadir naam

Certains se souviennent peut-être, lors de la programmation "India Zindabad", de la découverte des films Vikalp, de la rencontre avec Anand Patwardhan, mais aussi de la beauté des films de Ritwik Ghatak. Ce cinéaste bengali contemporain de Satyajit Ray, mort en 1976 désepéré et alcoolique, meurtri par la partition de son pays, a proposé un cinéma unique, ne subissant que peu d’influences extérieures. Le Nova avait alors proposé deux films : "Jukti takko aar gapo" ("Arguments and a Story") et "Meghe dhaka tara" ("The Cloud-Capped Star"). Il nous a semblé important pour cet anniversaire de présenter "Titash ekti nadir naam" ("A River Called Titas"), film d’une beauté éblouissante. A travers les histoires déchirantes de familles de pécheurs, l’itinéraire d’une jeune fille célibataire, et la disparition pour cause de sécheresse de la rivière, Ghatak évoque son enfance, ses angoisses, et l’histoire de son pays. Ghatak insuffle une fois de plus à son film, une dimension épique enivrante, qui représente l’élément central de son cinéma. L’originalité de l’histoire, et surtout du traitement du scénario, la qualité de l’interprétation et la pertinence esthétique et symbolique de l’image font de ce film un moment rare et précieux. L’occasion aussi d’assister à une approche du cinéma qui ne remplace pas le discours ou la poésie, mais cherche sa propre place, sans se fourvoyer dans un intellectualisme soporiphique.

11.03 > 18:00
Marc Isaacs

Marc Isaacs est certainement un des documentaristes britanniques contemporains qui méritent d’être suivis de près. Dans son ¦uvre on découvre un regard d’une sensibilité rare mais aussi un souci constant pour des questions de société qui ne font pas la une des journaux. En s’arrêtant sur des situations ou des faits en apparence banals, ou trop facilement pris pour acquis, Marc Isaacs aime plonger sa caméra dans le quotidien de gens à priori "quelconques", qu’il nous dévoile avec une épaisseur insoupçonnée. Recherchant l’intimité avec ses "sujets", qu’il côtoie pendant parfois un an, voire deux, il tourne souvent seul ou tout au plus accompagné d’un preneur de son.
Depuis quelques mois, Marc Isaacs a commencé le tournage d’un nouveau documentaire. En mai dernier, lors des élections municipales en Grande-Bretagne, le BNP (le plus important parti d’extrême droite anglais) a affiché un score important dans certaines villes, dont une qui se situe à quelques kilomètres d’où habite Marc Isaacs. Il se décide alors à "aller voir". Pourquoi des gens en apparence aimables, tolérants, ont-ils voté pour le BNP ?
La séance concoctée avec le réalisateur sera une occasion unique de découvrir une partie des images déjà tournées, mais surtout d’une discussion autour de comment peut se faire un documentaire.
En avant-programme nous re-diffuserons son court métrage "The Lift", un classique désormais au Nova.

+ The Lift

Marc Isaacs, 2001, GB, video, vo st fr, 25'

11.03 > 20:30
The Lift
The Honeymoon Killers

Martha Beck is een zichtbaar ongelukkige vrouw. Ongetrouwd, zelfs geen vriendje, en zo lijkt het wel verder te gaan voor de rest van haar leven. Ten einde raad wordt ze lid van “The Friendship Club”, een vrijgezellenclub waar je als je geluk hebt niet lang lid van blijft. En zo kruist Martha’s pad dat van een zekere Ray Fernandez, met wie ze een innige en dubbelzinnige correspondentie begint. De dag dat ze hem in levende lijve ontmoet, is het meteen raak : ze is stapelverliefd. Maar ze weet niet dat Ray een geslepen gigolo is die eenzame zielen verleidt om er weer even snel vandoor te gaan. Martha is zo stapel op hem dat ze hem vergezelt in zijn wandaden. Dat leidt het koppel in een moorddadige spiraal zonder einde.
The Honeymoon Killers is gebaseerd op een fait divers uit de jaren ’40 in de VS. Normaal gezien zou Martin Scorsese de film gedraaid hebben, maar uiteindelijk ging de opdracht naar componist Leonard Kastle, die het uiteindelijk bij één film hield. Het werd een strakke film in contrastrijk zwartwit die dicht bij documentaire aanleunt. Een ware cultfilm uit de Amerikaanse independent cinema uit de jaren ’70, ten onrechte vergeten door het grote publiek.

15.02 > 22:00 + 24.02 > 20:00
The Swimmer

Burt Lancaster in zwembroekje op uw scherm ! Neen, u bent niet aan het dromen en evenmin is uw filmscherm ontregeld. Deze zwembroek en zijn eigenaar duiken gedurende 95 minuten van de ene zwempoel in de andere om aan het eind van deze tocht tenslotte thuis aan te komen. Wonderlijke verwikkelingen, onwaarschijnlijke ontmoetingen, te overwinnen hindernissen, kitscherige beelden… alles is mogelijk in deze zeldzame parel. Welk etiket je er ook op plakt - de ultieme B-film, cultmeesterwerk, een grote kleine film, mislukte Hollywood, een getuigenis over psychiatrische symptomen die Perry zo goed kent - beter laat je de verrassing van dit ongewone werkstuk, waarvan sommigen scènes geregisseerd werden door Sydney Pollack (niet vermeld in de aftiteling) intact. Deze film maakt deel uit van de cyclus "mislukte projecties"… Tijdens PleinOPENair 2006 liet de projector het aan het begin van de vertoning afweten en tenslotte werd de film geprojecteerd op de inderhaast erbij gehaalde video voor een schaars (en moedig) publiek. Zeer frustrerend dus voor de aanwezigen aan de Hallepoort maar evengoed voor de ploeg die erin geslaagd was om na lang zoeken deze zeldzame kopie te bemachtigen.Een herneming dus, in de beschutting van de Novazaal !

17.02 > 20:00 + 23.02 > 22:00
Verrassingsfilm

Deze verrassingsfilm is ongetwijfeld de meest vervloekte uit de Belgische filmgeschiedenis. Een vrije verfilming van een verhaal van een zoetzuur auteur, een barokke fictie die slechts enkele dagen vertoond werd ergens in het buitenland om nadien definitief te verdwijnen ondanks enthousiaste reacties van het publiek. Totdat de Voorzienigheid ons van een kopie voorziet waarvan we je titel noch maker mogen verklappen. De Belgische avant-première, met vertaling en ondertiteling van onze hand, had plaats op 22 december 2002 in het kader van onze programmatie "Zwartgeelrood une fois", een zoom op grensoverschrijdende Belgische fictiefilms. Dit is dus de tweede vertoning, uitzonderlijk en nog steeds gratis, en er wacht je nog een verrassing van formaat. Men zegge het voort.

23.02 > 20:00
The Prisoner [1]

"De grootste science-fiction-film aller tijden." (Roland Topor)

*In het zog van zijn succesvolle vertolking van geheim agent in de serie "Destination Danger", maakt Patrick McGoohan van de gelegenheid gebruik, niet om het nog eens over te doen maar om een buitengewoon project te lanceren waarvan hijzelf het manusje-van-alles was. Het werd een korte serie van 17 afleveringen, niet meer, waarvan er drie onuitgegeven en in de zijlijn gefilmd toen de producenten in het budget begonnen te knippen. "The Prisoner" is een televisueel meesterwerk dat pas een cultstatus kreeg lang na de eerste televisievertoning. Wat destijds trouwens helemaal geen succes was, gezien de negatieve reacties van het publiek, wat zelfs leidde tot ballingschap van de maker.
Gemaakt op het hoogtepunt van de koude oorlog, kan je er moeiteloos een allegorie over het dagelijkse totalitarisme van de maatschappij in herkennen. Zelf heeft Patrick McGoohan nooit een interpretatie willen opleggen aan het slot van deze reeks. Zeker de laatste twee episodes roepen meer vragen op dan dat ze beantwoorden. Veertig jaar na datum staat het mythische karakter van deze serie nog altijd stevig overeind.
"The Prisoner" is een televisiefilm maar werd op film gedraaid. Slechts zelden wordt de 35mm film ervan op groot scherm vertoond. Nova deed dit reeds in 1998 maar 9 jaar later zijn de meeste van deze kopijen uit circulatie verdwenen. Met veel plezier wilden we opnieuw deze fantastische reeks in filmformaat vertonen maar op het moment dat dit programmakrantje in druk gaat weten we nog steeds niet of we de kopij kunnen bemachtigen. Dus misschien wordt het een videovertoning maar desalniettemin blijft "The Prisoner" even spannend !*

http://www.sixofone.co.uk/
http://www.leprisonnier.net/

+ Arrival (episode #1)

Don Chaffey, 1966, GB, video, vo st fr, 50'

Een spion wil ontslag nemen uit de Engelse geheime dienst. Hij maakt zijn koffer... om wakker te worden in de "Village", een vreemde droomachtige verkaveling waar iedere bewoner wordt aangeduid met een nummer. Nummer 2 is de hoogste in rang maar niemand weet wie nummer 1 is. "Ik ben geen nummer, ik ben een vrij man" roept nummer 6 uit...

+ Free For All (episode #4)

Patrick McGoohan (alias Paddy Fitz), 1966, GB, 35mm, vt fr , 50'

Zelfs in de Village is "humor de essentie zelf van een democratische maatschappij". De uitspraak van nummer 2 valt niet in dovemansoren. En het is dus niet van humor gespeend dat de gevangene zal beslissen om op te komen bij de verkiezingen en campagne voert om op zijn beurt de nummer 2 te worden.

25.02 > 18:00
Arrival (episode #1)

Een spion wil ontslag nemen uit de Engelse geheime dienst. Hij maakt zijn koffer... om wakker te worden in de "Village", een vreemde droomachtige verkaveling waar iedere bewoner wordt aangeduid met een nummer. Nummer 2 is de hoogste in rang maar niemand weet wie nummer 1 is. "Ik ben geen nummer, ik ben een vrij man" roept nummer 6 uit...


Free For All (episode #4)

Zelfs in de Village is "humor de essentie zelf van een democratische maatschappij". De uitspraak van nummer 2 valt niet in dovemansoren. En het is dus niet van humor gespeend dat de gevangene zal beslissen om op te komen bij de verkiezingen en campagne voert om op zijn beurt de nummer 2 te worden.


The Prisoner [2]

+ Many Happy Returns (episode #7)

Patrick McGoohan (alias Joseph Serf), 1966, GB, 35mm, vt fr , 50'

Een dag zoals geen ander voor nummer 6. Bij het ontwaken lijkt de Village verlaten. Geen kat op straat, geen enkel bewakingselement werkt. Een dag waarin ontsnapping realiteit wordt, bijna als bij toverslag… Een episode opgebouwd uit lange momenten zonder dialoog. Adembenemend.

+ Once Upon a Time (episode #16)

Patrick McGoohan, 1967, GB, video, vo st fr, 50'

De nieuwe nummer 2, vastbesloten om voor eens en altijd komaf te maken met de mysteries van nummer 6, neemt laatstgenoemde mee naar een ondergrondse zaal waar ze hun laatste confrontatie zullen beleven. Een huis clos, met enkel de trouwe dwergbediende die geen woord loslaat, die hen via een opstijgende spiraal zal meevoeren naar een psychologische confrontatie.

+ Fall Out (episode #17)

Patrick McGoohan, 1967, GB, video, vo st fr, 50'

De ontknoping ! De enige episode van het hele stel die expliciet het vervolg is op de voorgaande. Degene waar alles kantelt, waar de reeks voltooid wordt… om ons verbijsterd achter te laten.

25.02 > 20:30
Many Happy Returns (episode #7)

Een dag zoals geen ander voor nummer 6. Bij het ontwaken lijkt de Village verlaten. Geen kat op straat, geen enkel bewakingselement werkt. Een dag waarin ontsnapping realiteit wordt, bijna als bij toverslag… Een episode opgebouwd uit lange momenten zonder dialoog. Adembenemend.


Once Upon a Time (episode #16)

De nieuwe nummer 2, vastbesloten om voor eens en altijd komaf te maken met de mysteries van nummer 6, neemt laatstgenoemde mee naar een ondergrondse zaal waar ze hun laatste confrontatie zullen beleven. Een huis clos, met enkel de trouwe dwergbediende die geen woord loslaat, die hen via een opstijgende spiraal zal meevoeren naar een psychologische confrontatie.


Fall Out (episode #17)

De ontknoping ! De enige episode van het hele stel die expliciet het vervolg is op de voorgaande. Degene waar alles kantelt, waar de reeks voltooid wordt… om ons verbijsterd achter te laten.


Culloden

Op 16 april 1746 verpletterden de regimenten van de Engelse elite in het moerassige landschap van Schotland in nauwelijks iets meer dan een uur tijd Bonny Prince Charles (Charles Edwa rd Stuart) en zijn aanhangers die streden voor de onafhankelijkheid van Schotland. Eens de Highlanders uitgedund, volgde een meedogenloze “pacificatie” door de Engelsen in deze regio. Deze strijd staat gekend als de Slag van Culloden en is een sleutelmoment in de woelige geschiedenis van Schotland. Door op het slagveld een reporter te plaatsen die de afwikkeling van het conflict op de voet volgt, die soldaten interviewt en buiten beeld commentaar geeft, herschept Peter Watkins voor onze ogen heel de horror van een gebeurtenis die twee eeuwen geleden heeft plaatsgehad. “Culloden” is een documentaire die met een reconstructie in docudrama-stijl de geschiedschrijving door elkaar schudt en een stevige schop geeft aan het zogenaamde objectieve realisme van televisiereportages. Het was de eerste professionele film van Peter Watkins, en tevens zijn eerste voor de BBC die hij zal verlaten na het maken van "The War Game". De film werd in drie weken tijd gedraaid op een locatie in de buurt van Inverness met 142 niet-professionele vertolkers uit Londen en Schotland. De Schotse acteurs herinterpreteren zo een stuk van hun eigen vaderlandse geschiedenis, een werkwijze die Watkins later ook zal aanwenden voor het draaien van “La commune”.

02.03 > 20:00
Walk the Walk

"Als Robert deze plaats gekend zou hebben, zou hij er zich thuis hebben gevoeld" verklaarde zijn vriend, de contrabassist Barre Philips naar aanleiding van zijn concert in Nova. Dit is het mooiste compliment dat hij ons kon geven. Ongetwijfeld zullen er meer gasten zijn die dit zeggen, maar…
Robert Kramer was een Amerikaans balling in Europa, een ontwortelde die zijn cultuur en bindingen achter zich had gelaten. Toen hij in Europa ontscheepte was de Portugese revolutie bezig de dictatuur te overwinnen en hij maakte er meteen het onderwerp van voor zijn eerste Europese film.
Zeven jaar na "Route One", zijn Amerikaanse roadmovie, onderneemt Kramer de overtocht van Europa van west naar oost en gaat daarmee terug in de loop van de geschiedenis. De personages van zijn film beleven innerlijke crises. Er is Raye, een meisje dat op zoek is naar zichzelf in de kunst van het zingen, haar vader, een sportman die herstellende is en haar depressieve moeder, een biologe.
Wanneer de dochter plots vertrekt, loopt het gezin op de klippen. Ook de vader vertrekt, op zoek naar zichzelf. Hun omwegen brengen hen naar plaatsen die cruciaal zijn voor het lot van Europa (Berlijn, Odessa…). Ondertussen bijt de moeder zich vast in de observatie van micro-organismen.
Kramer speelt zelf de rol van vuurtorenwachter, de dichtste buur van deze ontredderde familie. Hij vertrekt op tocht in het spoor van Raye en Abel. Heel de geschiedenis, de grote zowel als de kleine, wordt gezien vanuit zijn standpunt.

02.03 > 22:00 + 09.03 > 20:00
Accumulator 1

Olda leeft enkel nog via zijn afstandsbediening en TV-toestel. Z’n apathie maakt van hem een sociale kluizenaar. Op een dag rest hem helemaal geen energie meer. Hij kan niet meer bewegen en in plaats van zich los te maken van het toestel, bevindt hij zich plots in een parallelle wereld aan de andere kant van het beeldscherm.
"Accumulator" is een verrassende ontdekking van Nova tijdens één van de edities van "Het Zevende Spoor". Een metafoor op de macht van de media en van het voyeurisme. Deze Tsjechische fabel is als een sciencefiction die speciale effecten vermengt met elementen uit thriller, romance en komedie.
Als anekdote vermelden we dat de vader van Jan Sverak niemand minder dan Zdenek Verak is die instond voor het scenario van "My Sweet Little Village" van Jiri Menzel. "Accumulator 1" is zijn tweede langspeelfilm. In een ander register kennen we hem ook van het recentere en succesvolle "Kolya".
Het Tsjechische filmwereldje kan tenslotte niet zo bijzonder groot zijn : de hoofdrol is weggelegd voor Petr Forman, de zoon van meester Milos.

09.03 > 22:00 + 15.03 > 22:00
Step Across the Border

"Middle of the Moment", een filmische reis met nomaden, lichtte het scherm van Nova op naar aanleiding van "Urar Imazighen" (het Berberfeest) en vervolgens bij "Terra incognita". Nog nooit echter vonden we de gelegenheid om "Step Across the Border" te tonen, een ander filmisch gedicht van dezelfde neringdoeners van CineNomad.
Gedurende twee jaar volgden Nicolas Humbert en Werner Penzel de omzwervingen van Fred Frith. Brits componist, schrijver van liedteksten en muzikant voortspruitend uit de pop en rockscène, beoefent Frith zijn kunst zonder zich te beperken tot wat hij al weet of kan, immer op zoek naar nieuwe experimenten, nieuwe geluiden en nieuwe muziek die grenzen en hokjes overschrijden. Dit gegeven inspireerde de filmmakers sterk en beïnvloedde de vorm van de documentaire die ze aan hem wijdden. Zelf ook voortdurend op zoek, lijkt het erop dat de cineasten hetzelfde plezier hebben gevonden, dezelfde vrijheidsdrang en nieuwsgierigheid als de muzikanten die ze in beeld brengen. Ze filmen Frith in het gezelschap van zijn medewerkers en vrienden tijdens hun reizen naar Londen, New York, Leipzig en Japan alwaar ze samenspelen met uiteenlopende Japanse en Roemeense muzikanten, maar ook met John Zorn, Arto Lindsay, Iva Bittova of de betreurde Tom Cora. Zo wordt de hele film een reisverslag, een collectie fascinerende beelden en ontmoetingen. Het is echter in de scènes met improvisaties dat het ware onderwerp zich onthult. En dat is niet Fred Frith maar zijn manier van het geluid vatten, van denken, luisteren en muziek maken.

http://www.cinenomad.de

04.03 > 18:00 + 10.03 > 20:00
Ambitus Cecil Taylor à Paris

"Onverhoopte ontmoetingen, Cecil en wij, wij en Ambitus, Luc en wijzelf...". Ziehier hoe het tekstje over deze onvindbare film die wij terugvonden voor de programmatie "Free Jazz, Great Black Music" (2004)eindigde. Deze film (geproduceerd door Pierrre Schaeffer voor de reeks "Les Grandes Répétitions") is een zeldzame parel die niets minder is dan een oorlogsverklaring aan de demonen van de banaliteit.
Lus Ferrari, componist met een immer subversieve glimlach op de lippen en zachte vernieler van zogenaamde serieuze muziek, ontmoet Cecil Taylor en zijn muziek. Cecil Taylor, niemand minder dan een geniaal pianist, dichter, schepper van oneindige geluidsstromen, meester-fysioloog van het ritme, danser, tovenaar en liefhebber van pompelmoezen. Hij vertelt ons op gedreven afro-amerikaanse toon over zijn muzikale concepten en het belang dat hij hecht aan improvisaties. Algauw wordt het duidelijk dat heel de film één manifest is voor improvisatie, dat mysterie van het onbepaalde dat ons een geweldig wapen biedt : de smaak van bevestiging !
Intussen is Luc Ferrari niet meer onder ons. Maar wij bewaren een blijvende herinnering aan onze ontmoeting met hem en zijn gezellin Brunhild bij hun bezoek aan Nova. Een kleine maar onuitwisbare band.

For Adolph Snacks : als voorprogramma vertonen we enkele fragmenten uit het oeuvre van Luc Ferrari.

04.03 > 20:00
Titash ekti nadir naam A River Called Titas

Het programma “India Zindabad” ligt velen nog vers in het geheugen. Hoogtepunten waren, naast de kennismaking met de films van de Vikalp-cineasten, de ontmoeting met documentairemaker Anand Patwardhan en de ontdekking van de langspeelfilms van Ritwik Ghatak. Deze Bengaalse cineast, een tijdgenoot van de bekendere auteur Satyajit Ray, stierf in 1976, verslaafd aan de drank en tot wanhoop gedreven door de opdeling van zijn land, India. Hij liet een uniek en onafhankelijk oeuvre achter, waarvan Nova er twee van toonde : “Jukti takko aar gapo (Arguments and a Story)” en “Meghe dhaka tara (The Cloud-Capped Star)". Er is één film die we toen niet toonden maar die zo mooi is dat we je hem niet kunnen onthouden : “Titash ekti nadir naam (A River Called Titas)".
Langsheen de verscheurende verhalen van een vissersfamilie, de omzwervingen van een jong meisje en de uitdroging van de rivier, roept Ghatak zijn jeugd op, zijn angsten en de geschiedenis van zijn land. Eens te meer blaast Ghatak zijn film een bedwelmende epische dimensie in en dat is meteen het centrale element in heel zijn werk. De originaliteit van het verhaal en de uitwerking ervan, de acteerprestaties en de esthetisch-symbolische lading van het beeld, dat alles maakt van deze film een zeldzaam en verbluffend pareltje. Een film die een eigengereide cinematografische aanpak smaakt die discours noch poëzie opoffert voor slaapverwekkend intellectualisme.

11.03 > 18:00
Marc Isaacs

Marc Isaacs is vast en zeker één van die hedendaagse Britse documentairemakers die het verdient om van nabij gevolgd te worden. Zijn werk getuigt van een zeldzame gevoeligheid in combinatie met een voortdurende bezorgdheid over maatschappelijke onderwerpen die niet noodzakelijk de voorpagina’s van de kranten halen. Door stil te staan bij situaties of feiten die op het eerste gezicht banaal lijken, of die al te gemakkelijk voor voldongen worden gehouden, duikt Marc Isaacs met de camera in het dagelijkse leven van doodgewone mensen, die hij ons zodanig portretteert dat hun onvermoede gelaagdheid zichtbaar wordt. Gezien de intimiteit waarmee hij zijn "subjecten" benadert - die hij één, soms zelfs twee jaar lang op de voet volgt - filmt hij vaak in zijn eentje, of ten hoogste samen met een geluidsman. Hij is sinds enkele maanden bezig met het draaien van een nieuwe documentaire. Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van mei vorig jaar haalde de BNP (de belangrijkste extreem-rechtse partij in Engeland) een verontrustend resultaat in enkele steden, onder andere op enkele kilometers afstand van de woonplaats van Marc Isaacs. Hij besloot een kijkje ter plaatse te nemen. Om welke redenen beslissen mensen, die er uiterst minzaam en sympathiek uitzien, te stemmen voor een partij als de BNP ? De voorstelling die we samen met Marc Isaacs hebben uitgedokterd zal een unieke gelegenheid zijn om de eerste beelden van deze nieuwe documentaire te zien, maar vooral ook om met de maker ervan in discussie te treden over het draaien van documentaires in het algemeen. We maken van de gelegenheid gebruik om zijn middellange film "The Lift" opnieuw te vertonen, overigens een klassieker in Nova.

+ The Lift

Marc Isaacs, 2001, GB, video, vo st fr, 25'

11.03 > 20:30
The Lift
http://www.nova-cinema.org/spip.php?page=print&id_rubrique=933&lang=fr