> Films

The Devil and Daniel Johnston

Jeff Feuerzeig, déjà auteur d’un film sur "Half Japanese" il y a quelques années, a passé près de dix ans a rassembler des documents vidéos et sonores pour réaliser ce documentaire sur Daniel Johnston. Musicien et artiste-plasticien américain, élevé dans une famille ultra-chrétienne, Daniel Johnston est devenu une figure culte dans le monde entier. Il faut dire qu’un certain nombre de légendes bizarres jalonnent son parcours. Ce documentaire retrace la plupart des étapes de la vie de cet artiste majeur à travers ses premiers films en super 8, tournés alors qu’il était enfant, ses premiers dessins et faits d’armes artistiques dans son école, ses premiers enregistrements... Et puis la fameuse rencontre avec son amour impossible, Laurie, qui deviendra sa muse dans des centaines de chansons. On assiste ensuite à l’histoire hallucinante du développement de la maladie de Daniel (il est maniaco-dépressif) et à la lutte qui s’engage entre lui et le Diable. Ce combat est magnifié par la musique et les dessins de cet artiste balloté entre l’hôpital psy, les virées à New-York avec Sonic Youth, les concerts fulgurants, les accidents d’avions, les passages sur MTV... Le film réalise le tour de force de réunir un nombre impressionant d’intervenants pertinents (ses parents, ses collaborateurs, la scène d’Austin...) et de faire partager sans voyeurisme malsain le parcours de Daniel Johnston. Le public néophyte comme ses fans les plus exigeants seront pareillement comblés. L’occasion aussi de revoir ceux qui ont eu la chance de le voir jouer au Nova il y quelques années et de donner envie aux autres de venir voir son expo à Art en Marge à partir de la mi-juin.

26.05 > 22:00 + 27.05 > 22:00 + 01.06 > 20:00 + 09.06 > 20:00 + 10.06 > 22:00
Peau de cochon

L’univers de Philippe Katerine est à la fois particulier et référencé. Ses chansons donnent à l’auditeur l’impression d’être à la fois sur scène et en coulisse. Tout en relatant des choses personnelles et/ou mêmes trés intimes, il renvoit à d’autres auteurs, artistes, qui eux aussi procèdent un peu de cette façon. Il peut ainsi créer des personnages crédibles puisque trés ancrés dans le réel tout en gardant un décalage stimulant. Le même principe de travail est appliqué au cinéma dans son film "Peau de cochon", sorte d’Open-Screen en plusieurs morceaux à un auteur. Là encore, les personnages sont les gens qui l’entourent (Dominique A, Héléna Noguerra, Thierry Jousse, Gaëtan Chataigner, Bruno, ...) dans sa vie personnelle et professionnelle, qui sont déja deux univers difficiles à séparer tant ils sont liés. L’humour nait souvent de ce décalage, des personnages improbables, des jeux idiots, de l’audace, et de du ton qu’adopte Katerine en tournant ses images. Un objet cinématographique curieux et direct.

25.05 > 22:00 + 28.05 > 22:00 + 08.06 > 20:00
The Weather Underground

A la fin des années ’60 en Amérique, sous la présidence de Richard Nixon, une poignée d’étudiants révoltés par la guerre du Vietnam et par l’oppression des minorités formèrent un mouvement révolutionnaire armé ayant pour but de renverser le gouvernement. Ils se baptisèrent les "Weathermen", s’inspirant d’une chanson de Bob Dylan, "Subterranean Homesick Blues", qui dit : "You don’t need a weatherman to know which way the wind blows" ("Vous n’avez pas besoin d’un météorologue pour savoir d’où vient le vent"). Leur lutte fut marquée par de nombreux attentats, notamment contre le Capitole, le Pentagone, le Département d’Etat, et des agences du FBI. Dans leurs moments les plus médiatiques, le "Weather Underground" (nom qu’ils adoptèrent quand ils rentrèrent en clandestinité) fut très critiqué : le public était choqué par la violence du groupe et de nombreux militants de gauche considéraient qu’il contribuait plus à discréditer la gauche qu’à servir ses objectifs. Et pourtant....au fil du temps les histoires à la "Bonnie and Clyde" des Weathermen sont devenues légende pour les jeunes contestataires américains et les hérauts de la contre-culture des années ’70.
Nominé aux Oscars en 2004 et primés dans de nombreux festivals, "The Weather Underground" est le fruit de cinq années de travail intensif. Persuadés que la véritable histoire du "Weather Underground" est complexe et moralement ambigüe, les deux réalisateurs, Sam Green et Bill Siegel, ont choisi de ré-ouvrir cette page de l’histoire récente des Etats-Unis alors que nous sommes en pleine période de "guerre au terrorisme". Avec un luxe d’archives et une palette d’entretiens passionnants avec ces ex-militants, le documentaire relate la création du groupe en 1969 puis l’histoire clandestine qui s’ensuivit. Des histoires qui ne manquent pas de poser des questions sur le "pourquoi" adopter la voie de la violence alors que les propos de départ sont ceux opposés, de la paix.
"The weather underground" se regarde sans aucun doute comme un thriller, mais il est avant tout un documentaire, sacrément bien ficelé.

PS : Nous souhaiterions inviter les deux réalisateurs au mois de septembre ; merci de nous communiquer votre intérêt si cela est le cas en nous envoyant un petit mail avec pour intitulé : "the weather" (nova@nova-cinema.org) ; merci !

http://www.theweatherunderground.fr/
http://www.upstatefilms.org/weather/

26.05 > 20:00 + 27.05 > 20:00 + 28.05 > 22:00 + 01.06 > 22:00 + 08.06 > 22:00 + 09.06 > 22:00 + 11.06 > 22:00
Death Race 2000

Prenez un épisode des "Fous du volants" et "Rollerball", remplacez Satanas et Diabolo par Silvester Stallone et David Carradine et vous obtenez cette petite perle des 70’s. Une course de voitures à travers les Etats-Unis dans un future cheap où écraser les piétons rapporte des points, et où le plus salaud de tous a le plus de chance de remporter la victoire. Le plus salaud jusqu’ici c’est Frankenstein, joué par un Carradine en forme.
L’homme au visage défiguré fait trembler ses concurrents mais ceux-ci espèrent bien lui barrer la route. 70’s oblige, il a le quotat de charmantes demoiselles peu vêtues, de musique ringarde ainsi que décors et costumes super convaincants... Un univers cartoonesque jubilatoire pour tout beauf automobiliste qui sommeille en (presque) chacun de nous. Comme un grand jeux video sans le joy-stick.Cette production de Roger Corman est déjà un classique au Nova mais quand on aime...

27.05 > 00:00 + 03.06 > 00:00 + 10.06 > 00:00
The Devil and Daniel Johnston

Jeff Feuerzeig is de maker van een film over "Half Japanese" (de underground cultgroep van Jad & Dave Fair) enkele jaren geleden. Ondertussen verzamelde hij ook bijna tien jaar lang allerlei geluids- en videodocumenten om een documentaire te maken over die andere geniale Amerikaanse muzikant, beeldend kunstenaar en cultfiguur, Daniel Johnston over wie nogal wat legendes de ronde doen. In deze film kom je er meer over te weten. Zonder voyeurisme volgen we van dichtbij het ontroerende parcours van Daniel Johnston die enkele jaren geleden een memorabel concert in Nova speelde.
Johnston groeide op in een ultra-christelijke familie. Reeds als kind draaide hij super 8-filmpjes en was hij een verwoed tekenaar. Op de middelbare school bestonden zijn wapenfeiten eerder uit tekeningen en collages dan uit wiskundige kennis. In die periode begon hij ook aan zijn eerste slaapkameropnamen. Wat later is er de ontmoeting met zijn grote liefde Laurie. Een onmogelijke liefde, die zijn voornaamste muze wordt. Langzaam maar zeker komt Johnstons labiliteit bovendrijven : op gegeven moment wordt hij opgenomen in een psychiatrische kliniek - hij is manisch-depressief - en voert hij zijn strijd tegen de duivel, die eerst en vooral een innerlijke duivel is. Deze strijd wordt magnifiek geuit in de muziek en tekeningen van deze artiest die soms in het gekkenhuis vertoeft, dan weer op stap gaat met de Newyorkse vrienden Sonic Youth, af en toe opmerkelijk gedreven concerten geeft, en zelfs op MTV verschijnt.
De film slaagt er grandioos in om een indrukwekkend aantal getuigenissen van familie en kennissen samen te brengen. Een film voor zowel neofieten als fans omdat "The Devil and Daniel Johnston" verder kijkt dan louter muzikale feiten en discografie. De regisseur brengt aangrijpend de wisselwerking tussen artistieke ontwikkeling en mentale ziekte in beeld, en de invloed ervan op de intieme kring. Onmogelijk om onberoerd te blijven bij de getuigenissen van de ouders die het beste met hem voorhebben... . Ga zeker ook eens kijken naar de expo van zijn tekeningen in "Art on marge" in Brussel vanaf midden juni.

26.05 > 22:00 + 27.05 > 22:00 + 01.06 > 20:00 + 09.06 > 20:00 + 10.06 > 22:00
Peau de cochon

Het universum van de Franse zanger Philippe Katerine is bijzonder en hoogst origineel.
Met zijn liedjes heb je als luisteraar de indruk mee op scène te staan en tegelijkertijd zou je een gluurder vanuit de coulissen kunnen zijn. Hij bezingt zeer persoonlijke dingen en schuwt het intieme niet. Hij verwijst naar andere auteurs, verwante artiesten die net zoals hijzelf ook op die manier liedjes brengen. Hij zet personages neer die zeer geloofwaardig zijn, zeer realistisch lijken, maar die bij nadere beluistering wel eens net niet echt zouden kunnen zijn....
Het zelfde werkprincipe past hij toe op zijn eerste film "Peau de cochon". Het werd een soort van conceptalbum opgenomen met een mini-DV camera, of een Open Screen in verschillende hoofstukken door één en dezelfde regisseur. De acteurs zijn vrienden en verwanten die hem omringen in zijn persoonlijke en professionele leven (Dominique A, Héléna Noguerra, Thierry Jousse, Gaëtan Chataigner, Bruno ...), twee werelden die naadloos in elkaar overvloeien. Ontspoorde humor, onwaarschijnlijke personages, idiote spelletjes en een flinke dosis moed. Dat waren de ingrediënten waarover Katerine beschikte toen hij deze film draaide. En tegelijkertijd, ondanks het ludieke aspect ervan, raakt hij universele thema’s aan die iedereen beroeren, zoals vriendschap, dood en kindertijd. Het resultaat is een waar cinematografisch curiosum !

25.05 > 22:00 + 28.05 > 22:00 + 08.06 > 20:00
The Weather Underground

USA, eind jaren ’60. President Nixon leidt een oorlog in het verre Vietnam. In eigen land is racisme dagelijkse kost. Een handvol studenten richt een gewapende revolutionaire groep op met als doel niets minder dan de omverwerping van de regering. Ze noemen zich "The Weathermen" naar een song van Bob Dylan, "Subterranean Homesick Blues" waarin hij zingt : "You don’t need a weatherman to know which way the wind blows".
"The Weather Underground" is de kroniek van de strijd die The Weathermen leverden tegen de Amerikaanse administratie en regering door aanslagen te plegen op onder andere het Capitool, het Pentagon en de FBI. In hun sterkst gemediatiseerde periode werden de Weathermen fel bekritiseerd : het publiek was geschokt door het geweld en vele militanten beschouwden dit geweld als het discrediteren van de linkerzijde, eerder dan dat het bijdroeg aan de doelstellingen ervan. Gedurende bijna 10 jaar ontsnapten de Weathermen aan de FBI door onder te duiken, en werden deze Bonnie & Clydes levende legendes voor heel wat rebelse figuren van de tegencultuur van de jaren ’70.
Doorspekt met een indrukwekkend arsenaal aan archiefbeelden en boeiende gesprekken met de ex-militanten, toont deze documentaire nu schijnbaar goed geïntegreerde burgers, die vertellen over hun drijfveren, hun reactie op onrecht, hun clandestiene leven, hun visie op terrorisme.

 »The Weather Underground » prijkte op de lijst van Oscarnominaties in 2004 en kaapte vele prijzen weg op diverse festivals. Een bekroning voor vijf jaar intensief werk van Sam Green en Bill Siegel die beseften dat de ware geschiedenis van de "Weather Underground" complex en moreel dubbelzinnig is. De vragen die ze zich stellen en die de film oproept nu de Verenigde Staten zich volop storten in een "oorlog tegen het terrorisme", zijn verbazend actueel. Want zelfs indien je deze film als een goedgemaakte thriller kan bekijken, kan je als kijker onmogelijk naast de vele vragen die hij oproept.

http://www.theweatherunderground.fr/
http://www.upstatefilms.org/weather/

PS : Graag zouden wij de twee regisseurs in het najaar uitnodigen in Nova. Indien ook u hier warm voor loopt, geef ons dan een seintje op het email-adres nova@nova-cinema.org en met "the weather" in het subject.

26.05 > 20:00 + 27.05 > 20:00 + 28.05 > 22:00 + 01.06 > 22:00 + 08.06 > 22:00 + 09.06 > 22:00 + 11.06 > 22:00
Death Race 2000

Wat ons betreft is dit dé cultfilm uit de jaren ’70. Actie, comedy, sport, bruut geweld en een flinke dosis maatschappijkritiek aan het adres van de Verenigde Staten, die vandaag de dag des te pertinenter zou zijn ware het niet dat het gebrek aan subtiliteit in Death Race 2000 ons niet doet vergeten dat het om een echte B-film gaat ! In de toekomst (het jaar 2000 !) vindt de Trans-Atlantic Road Race plaats, een happening van de eerste orde, georganiseerd door de overheid. Volkshelden als Nero the Hero, MachineGun Joe en Frankenstein racen in gevaarlijk uitgedoste auto’s door Amerika, waarbij ze punten kunnen scoren door willekeurige voorbijgangers overhoop te rijden. Bejaarden en kleine kinderen leveren overigens de meeste punten op. De gemeenste slechterik die alle concurrenten doet beven en sidderen is Frankenstein, vertolkt door David Carradine in topvorm. Ook Sylvester Stallone doet mee, toen in één van zijn eerste rollen, als Diabolo. Natuurlijk zijn er ook bekoorlijke jongedames, een swingende seventies soundtrack, en gedemodeerde futuristische kostuums. Death Race 2000 is een Roger Corman-productie die reeds klassiek is in uw Cinema Nova. Een typische middernachtfilm en een absolute aanrader in het genre !

27.05 > 00:00 + 03.06 > 00:00 + 10.06 > 00:00
https://www.nova-cinema.org/spip.php?page=print&id_rubrique=856&lang=fr