> P.Kowald

Tribute : P. Kowald

Peter Kowald est la première personne à nous avoir dit OUI pour participer à cette programmationŠ Puis brusquement il est parti rejoindre Jimmy Garrison, son contrebassiste préféré, au paradis des contrebassesŠ Nous lui rendons hommage par deux films et une exposition de ses dessins-musiques.


Off the Road

A part le piano, la contrebasse est à priori le plus "intransportable" des instruments clés du jazz. Si le nomadisme du contrebassiste a déjà donné de belles photos (William Parker photographié par Jacques Bisceglia arrivant chargé comme un baudet dans un festival ou Peter Kowald capturé par Nicole Aders trimbalant sa contrebasse en vélo), il vient aussi de générer un émouvant "road movie" musical. De mars à mai 2000, Laurence Petit-Jouvet a suivi de près Peter Kowald réalisant son rêve d"adolescent allemand des fifties : sillonner les Etats-Unis de Nashville à New York, de New Orleans à San Francisco à la recherche des sources de son art : la musique noire américaine. Même si un film ne peut donner qu"une image parcellaire d"une telle expédition, la cinéaste excelle dans la captation sensible de moments d"émotion et de rencontre, tant sur scène (aux côtés e.a. d"Hamid Drake, William Parker ou Fred Anderson... ) qu"au milieu de la réalité sociale des USA, dans un lieu d"accueil pour laissés pour compte, dans un centre d"archivage de la culture indienne ou aux cotés de blacks californiens luttant contre la "gentryfication" de leurs quartiersŠ

10.04 > 20:00 + 22.04 > 20:00
Rising Tones Cross

Double portrait de New-York et du "New Jazz" au milieu des années Œ80, ce film n"est clairement pas un reportage TV. Tourné en pellicule, il s"offre surtout, 110 minutes durant, le temps d"une réelle écoute. Une écoute de la parole dans les interviews avec le saxophoniste autodidacte Charles Gayle, le contrebassiste activiste William Parker et Peter Kowald, dont Ebba Jahn présente ici la version sédentaire de la recherche des "roots" (afro)américaines de sa musique. Trois voix pour aborder l"économie d"une musique, pour dire la (sur)vie de musiciens jamais riches, souvent pauvres, parfois obligés de taxer les amis, de faire la manche ou de fouiller les poubellesŠL"écoute de la musique aussi, avec de longs extraits d"une dizaine de concerts, une quarantaine de grands musiciens en action (v. ci-contre), culminant dans les performances de trois grands ensembles regroupés autour de William Parker, de Don Cherry et de Peter Brötzmann.

10.04 > 22:00
Tribute : P. Kowald

Peter Kowald was de eerste om zijn medewerking te verlenen aan het Free Jazz programma. Onverwacht echter heeft hij Jimmy Garrison ­ zijn favoriete contrabassist ­ vervoegd in het paradijs der contrabassen. Wij brengen hem hulde met twee films en een tentoonstelling van zijn Œmuziektekeningen".


Off the Road

Afgezien van de piano, is de contrabas allicht één van de minst transporteerbare basisinstrumenten van de jazz. Nomadische contrabassisten hebben dan ook al heel wat fraaie foto"s opgeleverd : William Parker die geladen als een ezeltje op een festival aankomt, vastgelegd door Jacques Bisceglia ; of Peter Kowald, gefotografeerd door Nicole Aders, wanneer hij zijn contrabas meezeult op de fiets. Laurence Petit Jouvet heeft van het onderwerp een aangrijpende "road movie" musical gemaakt. Van maart tot mei 2000 volgde zij Peter Kowald van nabij terwijl die zijn jongerendroom sinds de jaren vijftig realiseerde : de Verenigde Staten doorkruisen van Nashville tot New York en van New Orleans tot San Fransisco op zoek naar de bronnen van zijn kunst : de zwarte Noord-Amerikaanse muziek. Ook al kan een film niet meer tonen dan enkele fragmenten van een dergelijke expeditie, blinkt de cineaste uit in het registreren van gevoelige emotionele momenten en van ontmoetingen : op het podium (naast o.a. Hamid Drake, William Parker en Fred Anderson), dan weer in het midden van de sociale realiteit van de Verenigde Staten, in een archiefcentrum van de indiaanse cultuur en aan de zijde van Californische zwarten die strijden tegen de "gentrification" van hun wijken.

10.04 > 20:00 + 22.04 > 20:00
Rising Tones Cross

Muziek & Woord komen ruim aan bod in dit dubbelportret van de stad New York en de "New Jazz" rond 1985. Als heuse film geconcipieerd en niet als televisiereportage, laat deze prent een drietal musici uitgebreid aan het woord : de saxofonist-autodidact Charles Gayle, de contrabassist-activist William Parker en Peter Kowald, van wie Ebba Jahn hier de "sedentaire" versie presenteert van diens zoektocht naar Afro-Amerikaanse wortels in zijn muziek. Alle drie schetsen ze een (vaak schrijnend) beeld van de socio-economische structuur waarbinnen de artiest tracht te overleven.
En dan is er natuurlijk ook de muziek. We krijgen lange fragmenten te horen uit een tiental concerten. Een veertigtal grote namen passeert de revue (zie hiernaast), met als hoogtepunt de optredens van de drie gerenommeerde groepen rond resp. William Parker, Don Cherry en Peter Brötzmann.

10.04 > 22:00
http://www.nova-cinema.org/spip.php?page=print&id_rubrique=544&lang=fr