> Bungalow Sessions

Bungalow Sessions

Avec sa société de production Les films Furax, Nicolas Drolc écrit, produit, tourne, monte, réalise et distribue des documentaires pour le cinéma, en totale indépendance. Pour rendre compte du bouillonnement de la scène folk, blues et gospel américaine actuelle en gardant la dimension intimiste, militante et spontanée propres à ces musiques, il a invité, chez lui à Nancy, six musiciens à l’occasion de tournées européennes. Moment musical autant que portraits de musiciens, chacun interprète pour le film une ou deux chansons (uncut !), accompagné d’une guitare, un banjo, une mandoline ou un violon, puis se livre sur son rapport à la musique, sa vie aux USA aujourd’hui, ses ressources pour vivre, ce qui les amène à parler de Kierkegaard, la vieillesse, la critique de la société néolibérale, les petits boulots, l’engagement social... Aucun ne recherche la gloire, la musique est leur âme et un moment de partage avec leur public. La façon de filmer au plus proche des musiciens, l’image en noir et blanc expressive, le temps laissé à la musique et à la discussion donnent l’impression d’être avec eux sur la terrasse, dans le jardin ou au grenier. Même s’ils avouent ne pas chercher à convaincre, le résultat est bel et bien atteint. « J’ai l’impression que tout ira bien », nous livre un des musiciens !

Trailer
https://vimeo.com/220274085

19.10 > 21:00
Bungalow Sessions

Met zijn productiemaatschappij "Les films Furax" schrijft, produceert, filmt, monteert, regisseert en verdeelt Nicolas Drolc zijn filmdocumentaires volledig onafhankelijk. Omdat hij de energie van de hedendaagse Amerikaanse folk-, blues- en gospelscene in beeld wilde brengen maar daarbij de intieme, militante en spontane dimensie van deze muziek niet wilde verliezen, nodigde hij zes muzikanten op tournee in Europa uit naar zijn huis in Nancy. Het werd niet alleen een film over muziek, maar ook over muzikanten. Elk van hen brengt een of twee liedjes (uncut !) voor de camera, begeleid door gitaar, banjo, mandoline of viool. Dit zet hen aan om vrijuit te praten over hun relatie tot de muziek, het leven in de VS vandaag de dag, hun bestaansmiddelen, om uiteindelijk af te dwalen naar Kierkegaard, ouderdom, de neoliberale samenleving, bijklusbaantjes, sociaal engagement... Op zoek naar glorie zijn ze niet. Muziek zit in hun genen, en het liefst van al delen ze dit met hun publiek. Door de manier van filmen – zo dicht mogelijk bij de muzikanten in expressief zwart-wit –, door de tijd die genomen wordt voor muziek en discussie, lijkt het alsof wij samen met hen tijd doorbrengen op het terras, in de tuin of op zolder. Ook al geven ze toe dat ze niet proberen te overtuigen, het resultaat is dat wel degelijk. Zoals een van de muzikanten zegt : "Ik heb het gevoel dat alles goed komt”.

19.10 > 21:00
Andy Dale Petty

« J’ai rencontré Andy Dale Petty à Huntsville, en Alabama. Dans une de ses poches, il conservait soigneusement une carte du réseau ferroviaire de l’Alabama. Il m’a raconté à quel point il aimait voyager dans des trains de marchandises à la manière des hobos des années 30. Il m’a appris comment courir le long d’un train en marche, comment sauter dans un wagon en surveillant bien les rayons des roues, car ceux-ci peuvent à tout moment vous découper un membre et même la tête. Plus tard ce jour-là, Andy s’est assoupi sur le bois d’un porche humide. Le lendemain, il nous a réveillé au son de sa guitare. Ce sont des types de la trempe d’Andy qui font de l’Amérique ce cauchemar joyeux qu’elle est encore de nos jours. » (Buddah "King" Kahn)
Andy Dale Petty est un musicien de folk et de blue grass dans la tradition de Woody Guthrie et Mississippi John Hurt. Né en Géorgie en 1985, il est élevé par sa mère et un clan de cousins. Son premier instrument est l’harmonica, puis le ukulele qui l’amène vers la guitare et le banjo. Il devient musicien de rue, arpente les petites villes du Tennessee avant de sillonner l’Amérique en train et à pied.

19.10 > 23:00
Andy Dale Petty

"Ik ontmoette Andy Dale Petty in Huntsville, Alabama. In een van zijn zakken bewaarde hij zorgvuldig een kaart van het spoorwegnet van Alabama. Hij vertelde me hoe graag hij met goederentreinen reisde, net zoals de zwervers van de jaren dertig. Hij leerde me hoe ik langs een rijdende trein moet lopen, hoe ik in een wagon moet springen en tegelijkertijd de spaken van de wielen goed in de gaten moet houden, omdat ze op elk moment een ledemaat en zelfs je hoofd eraf kunnen rijden. Later die dag dommelde Andy in op de vochtige veranda. De volgende dag maakte hij ons wakker met het geluid van zijn gitaar. Het zijn kerels zoals Andy die van Amerika de vrolijke nachtmerrie maken die het vandaag de dag nog steeds is." (Buddah "King" Kahn).
Andy Dale Petty is een Folk & Bluegrass muzikant in de traditie van Woody Guthrie en Mississippi John Hurt. Hij werd geboren in 1985 in Noord-Georgia, en werd opgevoed door zijn moeder en een clan van neven en nichten. Zijn eerste instrument was de harmonica, en daarna de ukelele die hem naar de gitaar en de banjo leidde. Hij werd straatmuzikant in Tennessee voordat hij per trein en te voet door Amerika trok.

19.10 > 23:00
https://www.nova-cinema.org/spip.php?page=print&id_rubrique=2398&lang=fr