> Édouard Luntz – varia

Archives S8
Édouard Luntz en images

Son cinéma est rare et ses traces d’autant plus précieuses. Depuis des années, Gérard "Zim" Zimmermann collecte tout ce qui est lié à Édouard Luntz : des bouts de films, des souvenirs, photos d’exploitation ou de plateau et autres affiches. Ces traces, elles lui tiennent d’autant plus à cœur qu’elles relatent en partie sa mutation de jeune taulard des années 60 en acteur. Les fragments de cette fragile mémoire collective seront accompagnés de planches originales choisies du dernier artefact en date de l’histoire Luntzienne : la bande dessinée de Nadar et Julien Frey. L’histoire de la carrière de Luntz, c’est un bout de cinéma, que les murs de notre bar vont recoller. Agglomérat de planches de bandes dessinées, de coupures de presse et de photographies, la Chapelle Luntz sera décryptée dans la joie par nos invités tout au long du premier week-end, et en particulier au moment du vernissage avec notamment une projection de souvenirs du Brésil et de Cannes en Super 8, commentés par Zim ! En présence également de Monique Prim, actrice non professionnelle, comme Zim dans "Les Cœurs verts", devenue par la suite monteuse.

+ Archives S8

Gérard Zimmermann, super8, muet, ,

Expo accessible les soirs d’ouverture du Nova, 29.11 > 16.12

29.11 > 19:00
Edouard Luntz in beelden

Zijn cinema is zeldzaam en wat overgebleven is des te kostbaarder. Sinds vele jaren verzamelt Gérard “Zim” Zimmermann alles wat met Edouard Luntz te maken heeft : stukken film, souvenirs, foto’s van setopnames en affiches. Die sporen liggen hem des te meer na aan het hart omdat ze gedeeltelijk te maken hebben met zijn transformatie van ex-gevangene naar acteur. De fragmenten van deze fragiele collectieve herinneringen worden vergezeld door de originele tekeningen uit het laatste artefact op de Luntziaanse tijdlijn : het stripverhaal van Nadar en Frey. De geschiedenis van zijn carrière, dat is een stukje cinema op de muren van het Nova-foyer. Een verzameling van striptekeningen, persknipsels en foto’s. Onze gasten zullen tijdens het eerste weekend het mysterie rond Luntz ophelderen. Mis zeker de vernissage niet, met o.a. een projectie van in Brazilië en Cannes opgenomen Super 8 filmpjes, becommentarieerd door Zim ! Ook aanwezig is Monique Prim, een amateur-actrice zoals Zim in “Les Cœurs verts" die daarna monteuse is geworden. 

29.11 > 19:00
Le cinéma, cet art éphémère

Mis côte à côte, ces mots détonnent : un art éphémère, le cinéma ? Son essence ne serait-elle pas celle de la conservation d’instants, de l’inaliénable enregistrement d’un temps ? À partir de l’expérience d’invisibilité des films d’Edouard Luntz, Laurent Husson élargira le champs d’analyse des films éclipsés et traitera d’autres cas concrets. Notre invité est spécialiste du cinéma de langue française à l’université Paris 3, intervenant dans l’enquête de Julien Frey et organisateur d’un colloque dénommé "la mort des films" en collaboration avec l’association Kinétraces - l’association internationale et interdisciplinaire de recherche sur le patrimoine cinématographique. Technologies obsolètes, labyrinthe des droits et autres enjeux de la conservation éclaireront des zones d’ombres d’un art plus volatile qu’il n’y paraît.

01.12 > 19:00
Efemere cinema

Een efemere, vluchtige kunst, cinema ? Is de essentie niet de conservatie van momenten, de onvervreemdbare registratie van tijd ? Uitgaande van de onzichtbaarheid van de films van Edouard Luntz, verbreedt Laurent Husson de analyse van films in de kantlijn en behandelt hij enkele andere concrete cases. Onze gast is specialist in films in de Franse taal aan de universiteit Paris 3. Hij nam actief deel aan het onderzoek van Julien Frey en organiseert een colloquium genaamd “de dood van de film” in samenwerking met de verenging Kinétraces, een internationale en interdisciplinaire vereniging voor de studie van het filmpatrimonium. Verouderde technologieën, een labyrint van rechten en andere problematieken rond conservatie verklaren de blinde vlekken van een kunst die vluchtiger is dan het lijkt.

01.12 > 19:00
Don’t Say Yes Until I Finish Talking

1967, Darryl Zanuck, dernier nabab d’Hollywood, doit trouver un rôle pour la jeune Patricia Gozzi en fin de contrat. Il remarque Édouard Luntz et lui demande un script. Ce sera "Le Grabuge", une histoire passionnelle entre une fille fantasque de riche famille et un chef de gang… Michel Ferry relate les péripéties d’un tournage épique que lui a conté maintes fois son père, Christian Ferry, proche collaborateur de Zanuck et sa 20th Century Fox. Dès le départ, Ferry, le père, n’aime pas le script et juge Luntz incapable de mener à bien ce projet transposé par la production au Brésil, loin des décors de Gennevilliers, la banlieue des cœurs verts. Les repérages durent, Luntz vit le moment présent, le carnaval, la musique, le cinéma Novo. Le tournage à peine entamé, mai 68 éclate en France alors que la dictature sévit au Brésil, une contingence de plus à digérer pour Luntz. Et pour la Fox, un budget multiplié par plus de 10. Entrecoupés de nombreuses archives, dont des Super8 de Zim, les témoignages de membres de l’équipe mettent en lumière le malentendu entre 2 conceptions du cinéma, qui finira en procès que gagna Luntz - consacrant le droit moral des auteurs face au Final Cut des Studios ! -, sans pour autant éviter la mutilation de son film, et plus tard sa disparition. Confus par moment, voire discutable, l’essai de Michel Ferry reste néanmoins à découvrir, jusqu’à la divulgation finale de l’émouvant générique de début du "Grabuge", prometteur d’un grand film, injustement avorté.

09.12 > 21:00 + 14.12 > 20:00
Don’t say yes until I finish talking

We schrijven 1967. Carryl F. Zanuck, de laatste mogol in Hollywood, is dringend op zoek naar een rol voor de jonge Patricia Gozzi, die einde contract is. Hij neemt Édouard Luntz onder de arm en vraagt hem om een script. Dat wordt “Le Grabuge”, een passioneel relaas tussen een wispelturig meisje uit een rijke familie en een bendeleider...
Michel Ferry doet het relaas van een geplaagde filmset waarover zijn vader, Christian Ferry, een naaste medewerker van Zanuck en van 20th Century Fox, hem vaak verteld heeft. Van begin af aan heeft Ferry senior zijn twijfels bij het script en Luntz’ bekwaamheid om het project te leiden. Gennevilliers, de buitenwijk uit ’Les Coeurs Verts’ is immers omgeruild voor Brazilië. De zoektocht naar locaties loopt uit : Luntz leeft in het moment en laat zich meeslepen door het carnaval, de muziek en de stijl van de Cinema Novo. Het draaien is nog maar goed en wel begonnen, of mei ’68 breekt uit in Frankrijk en de dictatuur verstevigt zijn ijzeren greep op Brazilië. Onvoorspelbaarheden waar Luntz mee moet werken en die voor Fox een tien keer hoger budget betekenen. Aan de hand van aanzienlijk archiefmateriaal, waaronder Super8-beelden van Gérard Zimmermann, werpen getuigenissen van de filmploeg licht op de tegenstelling tussen twee verschillende visies op cinema. Het zou uitdraaien op een proces dat Luntz won, waarbij het morele recht van de auteur het haalde op de eindmontage die de studio voorstelde, al heeft hij toch niet kunnen vermijden dat zijn film ernstig verminkt werd en later zelfs verdween…. Deze documentaire van Michel Ferry is een nogal verward en bij momenten dubieus verslag, maar blijft het ontdekken waard. De pakkende generiek van ’Le Grabuge’ op muziek van bossa novacomponist Baden Powell, etaleert wat uiteindelijk een grote film had kunnen worden, mocht die niet onterecht afgeblazen geweest zijn.

09.12 > 21:00 + 14.12 > 20:00
DJ Cœurvert

Ce n’est pas la première fois que Bruno Cœurvert mixera au Nova. L’occasion était trop belle pour l’équipe, dont il fait partie depuis longtemps, de le réinviter à nous faire danser à la suite d’un film qui l’aura marqué au point d’en prendre son titre comme nom d’artiste. À ne pas douter que DJ Cœurvert, féru d’électropop des quatre coins du monde, rendra aussi hommage aux bals typiques des sixties, que l’on retrouve dans au moins 3 films d’Édouard Luntz …

14.12 > 23:30
DJ Cœurvert

Het is niet voor het eerst dat Bruno Cœurvert draait in Nova. De gelegenheid was te mooi voor het Novateam, waarvan hij sinds lang deel uitmaakt, om hem opnieuw uit te nodigen om ten dans te draaien na de film die hem zo gemarkeerd heeft dat hij er zijn artiestennaam aan ontleende. Het lijdt geen twijfel dat DJ Cœurvert, met zijn passie voor electro uit alle hoeken van de wereld, ook hommage brengt aan typische sixties bals, die je terugvindt in minstens drie films van Edouard Luntz…

14.12 > 23:30
table d’hôtes Plat VG à prix démocratique 01.12 > 18:30 + 02.12 > 18:30
table d’hôtes vegetarisch gerecht tegen democratische prijs 01.12 > 18:30 + 02.12 > 18:30
http://www.nova-cinema.org/spip.php?page=print&id_rubrique=2330&lang=fr