> Offscreenings

Le module Offscreenings rassemble une sélection de films inédits qui, par leur caractère non-conformiste, leur originalité artistique ou leur approche particulière du médium, se démarquent dans le cinéma contemporain. Venez découvrir les films cultes de demain !


Het Offscreenings-programma biedt een uitgekiende selectie van bijzondere, nieuwe en onuitgegeven films. Het gaat om films die zich op de “cutting edge” van hedendaagse cinema bevinden. Ze vallen op door hun artistieke originaliteit, unieke visie of inventieve benadering van het (film)medium en het genre. Kom nu kijken naar de cultfilms van morgen.


The Offscreenings program presents a fine selection of special, new and unreleased films, giving a platform to movies at the cutting edge of contemporary cinema. They are noted for for their artistic originality, unique vision and inventive approach to the medium and genre. Come and see the cult films of tomorrow.


Revenge

On ouvre Offscreen cette année avec la partie de chasse annuelle de trois hommes propres sur eux, partis pomper un brin d’adrénaline et de virilité dans le désert marocain. Sauf que cette année, l’un d’entre eux embarque sa maîtresse et que tout dérape définitivement quand, après avoir subi un viol, elle revient arme à la main et balance la tête de l’un des trois lurons au pied de cette fine équipe. Pas fort compréhensif, son amant se détourne d’elle et participe au renouveau de la chasse annuelle des deux survivants : elle est désormais la proie des armes.
Nouvelle manière de revisiter le "rape and revenge", "Revenge" se focalise sur l’impressionnante persévérance de son héroïne qui, à l’image de personnages des films de Nicolas Winding Refn, préserve son sang-froid en toute circonstance pour réaliser son plan - survivre et finalement, vivre ! Le paysage désolé du désert marocain joliment mis en image par Robrecht Heyvaert, le scénario dépourvu de tout artifice et la détermination sans faille des personnages font de ce film endiablé une quête de représailles quasi spirituelle.

07.03 > 19:00 + 07.03 > 21:30
Revenge

Een jaarlijkse jachtpartij tussen drie mannen wordt bemoeilijkt wanneer één van hen zijn maîtresse meeneemt en het meisje, een seksbom van formaat, het hoofd op hol brengt van één van de andere leden van het gezelschap. Tegen alle verwachtingen in, kan ze na een dramatische episode niet rekenen op de steun van haar geliefde, maar zweren de mannen tegen haar samen en maken ze haar het doelwit van hun jacht. Maar het slachtoffer toont zich een stuk weerbaarder dan gedacht en laat zich niet zomaar klein krijgen. “Revenge” een hommage noemen aan de notoire rape-and-revenge thrillers uit het verleden (“I Spit On Your Grave”) is één manier om het werk van regisseuse Coralie Forgeat te benaderen, maar daarmee is niet alles gezegd. Los van haar revisionistische insteek, focust ze zich vooral op het indrukwekkende doorzettingsvermogen van haar heldin, die net zoals een personage uit een film van Nicolas Winding Refn koelbloedig blijft gaan voor wat ze wil – overleven. De imposante en desolate woestijnsetting (prachtig in beeld gebracht door cinematograaf Robrecht Heyvaert), tesamen met de vastberadenheid van de karakters, maken van het geheel een bijna spirituele queeste naar vergelding.

07.03 > 19:00 + 07.03 > 21:30
Kuso

Los Angeles, dans un future proche ; un tremblement de terre dézingue la ville et ravage sur son chemin une centrale nucléaire. À moins que ce ne soit une usine chimique ? Quoiqu’il en soit, un herpès purulent s’est emparé des corps et l’absurde, de l’écran.
Golems poilus à tête d’écran affalés devant leur télévision ; Geek short court et cartable d’écolier en quête de l’anus-point de sauvegarde ; George Clinton en chirurgien vaudou ou encore une réceptionniste poupée gonflable se côtoient dans cette extase visuelle improbable bourrée d’incrustations vidéos, de maquillage répugnant et de folie scatophile. Pour son premier essai cinématographique, le musicien électro Flying Lotus nous balance un film d’horreur(es) déconcertant. Il y recycle une énergie puisée en partie chez Takeshi Miike pour, de son propre aveu, l’importer dans le cinéma d’exploitation noir américain. ""Kuso", un film ? Pas certain mais une expérience visuelle marquante et instantanément culte à vivre au cinéma !

08.03 > 19:30
Kuso

Los Angeles in de nabije toekomst : een aardbeving verwoest de stad, inclusief de lokale kerncentrale. Of was het een chemische fabriek ? Een etterende herpes verovert de lichamen. Harige golems zitten ineengezakt voor de televisie. Een geek in een korte short en met een boekentas gaat op zoek naar de uitgang van de anus. George Clinton speelt een voodoo chirurg. En een opblaasbare pop is de receptioniste. Dit alles komt samen in deze onwaarschijnlijke visuele extase vol chromakey, weerzinwekkende makeup en dolle copro filie. Voor zijn eerste cinematogra fische probeersel schotelt electro-rapper Flying Lotus ons verontrustende horror(s) voor. Hij recycleert gedeeltelijk een Takashi Miike-achtige energie en importeert dit naar eigen zeggen in de Afro-American exploitation film. Is "Kuso" eigenlijk wel een film ? Dit is niet zeker. Maar een onvergetelijke visuele ervaring is het zeker. Instant cult.

08.03 > 19:30
A Ghost Story

Comment réinventer le film de fantômes ? Dans "A Ghost Story", David Lowery nous propose un retour aux sources : le drap blanc percé de deux trous. Décédé dans un accident de la route, l’homme interprété par Casey Affleck se relève de la morgue couvert d’un drap blanc. Il est libre de ses mouvements mais personne ne le voit et, à vrai dire, il ne semble pas tenté par le terrorisme fantomatique. Sa seule envie est de retourner dans ses pénates et de retrouver celle qu’il aime. Sauf qu’elle ne le perçoit pas et lui se retrouve réduit à une impuissance ambiguë face à la détresse de la femme incarnée par Rooney Mara. Quand elle parvient à reprendre le cours de son existence, lui reste figé à hanter les mille vies de ce qui un jour fut sa demeure dans l’espoir de parvenir à lire ce mystérieux mot qu’elle glissa entre deux briques.
"A Ghost Story" invoque la figure de l’âme en peine pour dépeindre une délicate méditation sur le deuil et le travail du temps. Une réalisation au budget restreint qui fut entre autre récompensé lors des festivals de Fantasia, Sitges ou encore Deauville.

09.03 > 19:30
A Ghost Story

Hoe geef je een nieuwe draai aan de spoken film ? In "A Ghost Story" stelt David Lowery ons een terugkeer naar de basis voor : een wit laken met daarin twee gaten. Het personage van Casey Affleck sterft tijdens een auto-ongeval. Met wit linnen over zijn hoofd herrijst hij in het mortuarium. Hij is vrij om te gaan waar hij wil, maar stervelingen de stuipen op het lijf jagen interesseert hem niet. Hij verlangt enkel terug te keren naar zijn vroegere woning om er bij zijn geliefde (Rooney Mara) te zijn. Zij kan hem echter niet zien, waardoor hij voortdurend geconfronteerd wordt met zijn onmacht ten opzichte van haar verdriet. Wanneer de vrouw er na verloop van tijd in slaagt om haar leven op een andere plaats te hervatten, blijft het spook in huis achter en ziet er tientallen andere levens de revue passeren.
"A Ghost Story" is een delicate meditatie over rouw en tijd. De low-budget regie doet denken aan het oeuvre van Terrence Malick en werd bekroond op de festivals Fantasia, Sitges en Deauville.

09.03 > 19:30
November

Dans un village païen d’Estonie où les loups-garous, la peste et les esprits errent, le soucis central des habitants est de survivre aux hivers rigoureux. Sans aucun tabou. Ils se volent les uns les autres, dérobent des biens à leur seigneur allemand et même au Diable quand l’occasion se présente. Tout est valable pour survivre ! Pour les aider, les villageois ont pour habitude de se tourner vers d’énigmatiques créatures filiformes faites de bois et de métal. Au milieu de ce chaos, une jeune fermière désespérée tombe amoureuse d’un citadin.
Adapté du best-seller de l’auteur estonien Andrus Kivirähk, "Rehepapp", "November" plonge le spectateur dans une atmosphère magico-réaliste dont seuls les réalisateurs d’Europe de l’Est sont capables. Filmé dans un noir et blanc somptueux, inspiré du folklore estonien comme de la mythologie chrétienne, cet opus de Rainer Sarnet propose une échappée à la fois poétique, effrayante et drôle. "November" est le film envoyé aux Oscar par l’Estonie.

10.03 > 17:30
November

In een heidens dorp in Estland waar weerwolven, de pest en geesten rondzwerven, is het grootste probleem van de dorpelingen hoe ze de koude, donkere winter moeten overleven. En daarvoor is niets taboe. Mensen stelen van elkaar, van hun Duitse kasteelheren en, als ze de kans ertoe krijgen, zelf van geesten of de duivel. Om hen hierbij te helpen beroepen de dorpelingen zich op Kratts, mysterieuze wezens gemaakt van hout en metaal, die tot alles bereid zijn voor hun meesters. Te midden van deze chaos wordt een jong boerenmeisje hopeloos verliefd op een dorpsjongen. “November”, gebaseerd op de Estse bestseller “Rehepapp” van Andrus Kivirähk, dompelt ons onder in een bevreemdende magisch-realistische sfeer zoals enkel Oost-Europese films dat kunnen. Gefilmd in een prachtig zwart/wit en zich inspirerend op zowel Estse folklore als Europese christelijke mythologie levert regisseur Rainer Sarnet ons een film die tegelijkertijd poëtisch, beangstigend en grappig is. Estlands inzending voor de Oscars.

10.03 > 17:30
November 10.03 > 17:30
Rey King

En 1858, Antoine de Tounens, avocat français illuminé, s’enfonce dans la nature sauvage de Patagonie pour fonder un État Mapuche et en devenir le roi. Revenant sur cet épisode oublié de l’histoire du Chili, Niles Atallah propose une exploration de la mémoire autant qu’une aventure cinématographique onirique, aux accents fantastiques. Si les faits sont authentiques, les détails de cette histoire sont flous et fragmentaires. Les versions sont multiples et les contradictions du personnage n’aident pas à dégager une vérité historique. Et c’est justement ces confusions, ces couches et ces mythes qui inspirent Atallah, cinéaste et artiste chilien dont on vous présentait il y quelques années les films "Lucía, Luis y el lobo", réalisés avec ses comparses Cristóbal León et Joaquín Cociña.
Son film, en plus d’être un vrai travail de recherche, propose une expérience esthétique sur l’image et le son. La pellicule usée chimiquement et vieillie par enterrement reflète la dégradation de la mémoire, l’évanescence, mais permet aussi l’apparition de nouvelles formes, issues peut-être de la folie du personnage.

http://nilesatallah.com
http://nilesatallah.com

11.03 > 17:30
Rey King

In 1858 trekt gerespecteerd Frans advocaat Antoine de Tounens de jungle van Patagonië in om er zijn eigen Mapuche staat op te richten en er koning van te worden. Terugblikkend op deze vergeten episode van de Chileense geschiedenis levert Niles Atallah ons een dromerig filmisch avontuur met fantastische accenten dat op verassende wijze het geheugen verkent. Zelfs al zijn de feiten van dit verhaal authentiek, de details ervan blijven vaag en onsamenhangend. De tegenstrijdigheden in zowel de verschillende versies op een bepaalde gebeurtenis als het moeilijk te achterhalen karakter van de Franse advocaat verhinderen een historische waarheid te achterhalen. Het is juist die schemerzone tussen feit en fictie die Atallah, van wie we u in 2010 het met zijn kompanen Cristóbal León en Joaquín Cociña gedraaide “Lucía, Luis y el Lobo” presenteerden, inspireert. Zijn film is niet alleen echt historisch onderzoekswerk, maar biedt ons tevens een unieke en radicale esthetische ervaring.

11.03 > 17:30
Brawl In Cell Block 99

S. Craig Zahler ("Bone Tomawhawk") continue de visiter les genres avec respect, facétie, extrême violence grand guignolesque en exploitant un faux rythme stylistique qui lui appartient.
On retrouve cette fois-ci un Vince Vaughn inédit, tout en tension, en américain paumé, marié à Jennifer Carpenter, vivant de trafics compliqués et foireux. La première partie prend le temps de camper ce personnage principal qui s’exprime en one liners sarcastiques, pince sans rire, une sorte de Bruce Willis 80’s au carré.
Mais le milieu naturel du film est celui de la prison. L’une quasi réaliste où travaille comme gardien Mustafa Shakir (le brillant Big Mike de "The Deuce"), et l’autre, fantasme absolu, où sévit Don Johnson. Cerise sur le gâteau, Udo Kier y est impeccable !
P.S. : Son prochain film, aujourd’hui en post-production, ajoute Mel Gibson à ce casting et s’intitule "Dragged Across Concrete"...

15.03 > 21:30
Brawl In Cell Block 99

S. Craig Zahler ("Bone Tomawhawk") behandelt zijn genres met respect, humor en extreem geweld, hierbij gebruik makend van een uiterst persoonlijk tempo en gevoel voor stijl. In "Brawl in Cell Block 99" maken we kennis met een opvliegende Vince Vaughn, een Amerikaan die ondanks zijn huwelijk met Jennifer Carpenter op het slechte pad is beland en zijn geld verdient met rommelige drugshandel. Het eerste deel van het verhaal neemt zijn tijd voor het uitwerken van dit personage – een soort 80s Bruce Willis in het kwadraat die zich uitdrukt via sarcastische one-liners.
Maar de eigenlijke biotoop van deze film is de gevangenis. De ene is realistisch en is de werkplaats van gevangenisbewaker Mustafa Shakir (de briljante Big Mike uit "The Deuce") ; de andere is eenabsolute fantasie waar Don Johnson zich in zijn element voelt. De kers op de taart is een onberispelijke Udo Kier.
P.S. Zahlers volgende film, "Dragged Across Concrete", is momenteel in postproductie en mag Mel Gibson bij de cast rekenen.

15.03 > 21:30
The Endless

En 2014, ils réalisaient le remarqué "Spring". Aujourd’hui, le duo de réalisateurs Justin Benson et Aaron Moorhead reviennent avec "The Endless", un film dans lequel ils s’octroient les premiers rôles. Ils y interprètent deux frères qui retournent vers la secte dans laquelle ils ont passé leur enfance et dont ils se sont enfuis. Visiblement, l’affront est passé et ils sont chaleureusement accueillis par les membres de la secte restés au bercail, dont le mode de vie semble les maintenir exceptionnellement jeunes. Bien vite, le frère aîné constate que quelque chose ne colle pas. Manifestement, des forces surnaturelles sont à l’œuvre...
Avec ce film ambitieux, Justin Benson et Aaron Moorhead confirment leur réputation de cinéastes inventifs de la scène du cinéma américain indépendant, capables de merveilles avec des cacahuètes. Ce film parsemé de trouvailles recèle des mystères digne de Lovecraft. Science-fiction surprenante, "The Endless" peut aussi être perçu comme un héritier mumblecore de la série mythique "The Twilight Zone".

16.03 > 19:00
The Endless

Het regisseursduo Justin Benson en Aaron Moorhead, enkele jaren geleden verantwoordelijk voor de opgemerkte monsterfilm “Spring”, nemen zelf de hoofdrollen voor hun rekening in dit verhaal van twee broers die terugkeren naar de sekte waar ze opgroeiden en jaren geleden uit ontsnapten. Aanvankelijk worden ze warm en vergevensgezind ontvangen door de overblijvende sekteleden wiens levensstijl hen abnormaal jong schijnt te houden, maar al snel merkt de oudste broer dat er iets niet pluis is. Mogelijk zijn er bovennatuurlijke krachten aan het werk. Met deze ambitieuze derde film bevestigen Justin Benson en Aaron Moorhead hun reputatie als vindingrijke onafhankelijke Amerikaanse regisseurs die het maximum uit een microbudget weten te halen. De film loopt over van originaliteit en is een complex, heerlijk Lovecraftiaans mysterie dat maar geleidelijk aan zijn geheimen prijsgeeft. Unheimliche sci-fi en een soort mumblecore versie van een aflevering van “The Twilight Zone”.

16.03 > 19:00
The Endless 16.03 > 19:00
All You Can Eat Buddha

Entouré de jungle et d’océan, l’hôtel est un vrai paradis touristique aux allures de palace colonial. L’accueil y est d’une chaleur toute contrôlée, la nourriture idéale – celle de tous lieux de villégiature – et les activités passionnantes : on y chante la fierté patriotique de chacun des voyageurs, l’aérobic détend petits et grands et on bronze.
Puis un jour arrive Mike. Cet homme imposant, entre deux âges, marque instantanément les lieux de sa présence magnétique. Un jour, dix jours, dix mois (?) durant Mike erre paisiblement, écoute un poulpe géant lui parler de vie et de mort et, à tout heure, dévore goulûment tout ce que le buffet a à lui offrir sous les regards effarés de ses co-vacanciers. À moins que ce ne soit l’univers qu’il engloutit ?
Coproduction Canado-Cubaine, "All You Can Eat Buddha" est l’un des films les plus surprenants de la sélection. Derrière cette réincarnation iconoclaste d’un Buddha en chemise à fleur se cache un film posé et acide qui confronte le désir commun de se vider la tête à l’aspiration cataclysmique d’un vide existentiel fascinant spectateurs et vacanciers.

17.03 > 17:30
All You Can Eat Buddha

Omgeven door het oerwoud en de oceaan ziet het hotel eruit als een toeristisch walhalla met de allures van een koloniaal paleis. Het onthaal is er warm en gecontroleerd, het eten ideaal (het soort dat je terugvindt in alle resorts) en de activiteiten spannend (het zingen van volksliederen, aerobics voor groot en klein). En dan komt Mike aan. Deze statige man die zich tussen twee leeftijden bevindt, markeert onmiddellijk zijn territorium dankzij zijn magnetische aanwezigheid. Vreedzaam wandelt hij doorheen het vakantieverblijf. Hij ontmoet een pratende inktvis met wie hij ideeën uitwisselt over het leven en de dood en peuzelt alles op wat het buffet hem te bieden heeft. Of verorbert hij eigenlijk het heelal ?
De Canadees-Cubaanse coproductie "All You Can Eat Buddha" is een van de meest verrassende films uit de selectie. Achter de beeldenstormende reïncarnatie van een bloemenhemd-dragende Buddha verbergt zich een beheerste en bittere film die het gemeenschappelijk verlangen om het hoofd te ledigen linkt aan de catastrofale hunkering naar existentiële leegte.

17.03 > 17:30
Hagazussa : A Heathen’s Curse

Une paysanne des montagnes livrée à la solitude et au rejet d’une société malveillante devient une sorcière. Découpé en chapitres-saisons nommés radicalement en allemand et en runes, "Hagazussa" se déroule dans une lenteur cosmique soutenue par une musique de drones lourde et minimale. Entouré des visions de mort d’un prêtre offrant à l’héroïne le crane décoré de sa mère issu de l’ossuaire de l’église, des fantasmes grotesques du folklore local tel les krampus, et de puissants éléments terre-air-eau au milieu de grandioses paysages naturels, le récit de cette descente prend son temps, celui d’une expérience intérieure et d’un psychédélisme noir, évoquant le monde mental d’hommes et de femmes vivant en une époque que l’homme moderne a depuis longtemps oubliée.

18.03 > 17:30
Hagazussa : A Heathen’s Curse

Een afgelegen bergstreek in 15de eeuws Oostenrijk. In verschillende hoofdstukken en seizoenen volgen we het levensverhaal van Albrun. Nadat haar van hekserij beschuldigde moeder sterft, blijft Albrun verweesd achter. Decennia later leeft ze als paria in een kleine schuur aan de rand van het bos, gepest en verstoten door haar dorpsgenoten. Getraumatiseerd en eenzaam hoort ze in het diepst van de nacht de stem van haar moeder die haar roept. Wanneer Albrun moeder wordt van een vaderloos kind dreigt de geschiedenis zich te herhalen. “Hagazussa – A Heathen’s Curse” is sfeervolle folk-horror die op geslaagde wijze een continu gevoel van angst combineert met een hypnotiserende gotische visuele stijl. Met zijn opmerkelijk debuut zorgt regisseur Lukas Feigelfeld, die de film als zijn afstudeerproject draaide, voor een beklemmende kijkervaring die naar de abstracte en lyrische benadering van Tarkovski refereert. Een afdaling in de donkerste periode van een tijdperk dat de moderne mens al lang vergeten is.

18.03 > 17:30
Caniba

Arrêté à Paris en 1981 pour le meurtre d’une étudiante qu’il aura aussi dépecée et mangée, Issei Sagawa sera extradé au Japon où il vit depuis en liberté. Plusieurs décennies plus tard, deux documentaristes (auteurs de "Leviathan") réalisent un portrait sans parti pris de cet homme qui, après quelques années de gloire télévisuelle et culinaire, vit tranquillement avec son frère adepte de l’auto-mutilation. Avec ses prises de vue arides et froides, les visages filmés de très près dans des blocs de silence font exploser chaque grincement ou bruit de lèvre de Sagawa, "Caniba" touche au fantasme de rentrer dans "l’esprit du tueur". Agréable ou non, ce plat servi froid avec une sincérité tranquille révèle le sombre et secret parfum de l’âme humaine.

21.03 > 21:30
Caniba

Issei Sagawa werd in 1981 in Parijs gearresteerd voor de moord op een studente die hij gedeeltelijk opat. Na een verblijf van twee jaar in een Franse kliniek mocht hij terug naar Japan. Daar schreef hij een boek over zijn daad, tekende er een manga over en trad op in kookprogramma’s en pornofilms. De filmende antropologen Véréna Paravel en Lucien Castaing-Taylor (het immersieve “Leviathan”) schetsen een confronterend en verontrustend portret van Sagawa die nu, na een beroerte gedeeltelijk verlamd, samenleeft met zijn broer. Die laatste houdt er zo zijn eigen extreme seksuele behoeften op na. In extreme close-ups – tot in de poriën – wordt de hechte band tussen beiden broers in beeld gebracht en trachten de makers de beweegredenen achter Sagawa’s kannibalisme te begrijpen. Het contrast tussen zijn gruwelijke daden en de hulpeloze staat waarin hij nu verkeert is groot. En wat te denken van de voorliefde voor knuffelbeesten die de broers koesteren ? Een beklemmende film die niet voor iedereen even draaglijk zal zijn.

21.03 > 21:30
Euthanizer Armomurhaaja

L’année passée, nous vous présentions la folle virée meurtrière du Samouraï Rauni, l’unique samouraï finlandais. Nous retournons cette année dans la Finlande profonde en compagnie d’un autre assassin : l’euthanasiste d’animaux clandestin Veijo. Moins cher et regardant que les centres hospitaliers, Veijo pervertit son amour réel des animaux en abrégeant leurs souffrances non sans pointer avec précision les moindres faiblesses de leurs maîtres ou, plus jouissif encore, de retourner contre les maîtres les comportements dégradants infligés à leurs bêtes. Un jour, au détour d’un regard canin, il range son arme et cache au maître, un crétin fascisant, que la bête gambade toujours sur terre. Ficelée dans un style grunge et série B des 70’s, "Euthanizer" est une satire sociale sur le respect de la vie animale, la vie de campagne et la mort dont le charisme dépasse l’âme misanthrope de Veijo.

22.03 > 19:30
Euthanizer Armomurhaaja

Vorig jaar schotelden we jullie de gekke, Finse moordpartij van "Samouraï Rauni" voor. Dit jaar keren we terug naar het binnenland van Finland in het gezelschap van een andere moordenaar : Veijo, een man die op de zwarte markt dieren laat inslapen. Omdat hij minder duur is dan de dierenklinieken heeft hij hiervan zijn job kunnen maken. Hij verlost de dieren uit hun lijden, maar niet zonder de baasjes eerst op hun zwakheden te wijzen of door ze aan hetzelfde denigrerende gedrag te onderwerpen waarmee ze hun huisdieren hebben behandeld. Op een dag krijgt Veijo het niet over zijn hart een hond te doden en adopteert het dier zonder medeweten van zijn baasje - een beslissing die hem duur zal komen te staan.
"Euthanizer" werd gemaakt in de stijl van een grungy jaren zeventig B-film en is een sociale satire met respect voor dieren, het leven op het platteland en de dood.

22.03 > 19:30
A Prayer Before Dawn

Plongée dans l’enfer d’une prison Thailandaise d’un boxeur-heroïnomane qui trouvera le salut sur le ring. Adapté de l’autobiographie du vrai Billy Moore, "A Prayer Before Dawn" a tout d’un incroyable conte existentiel et violent. On pense à "Midnight Express" mais ici tout va plus loin : drogue, viol, suicide, VIH inoculé de force... Seule la pratique du Muay Thai et la victoire au championnat inter-prisons au péril de sa vie peut apporter le salut au héro déchu, blanc et ne parlant pas la langue du pays. Mention spéciale à la galerie de taulards aux dents d’aciers et aux magnifiques et authentiques tatouages intégraux, achevant de faire de ce film une fresque grouillante de détails d’un univers de survie au réalisme forcené.

22.03 > 21:30
A Prayer Before Dawn

Keiharde afdaling in de hel van één van Thailands meest beruchte gevangenissen (waar de film ook echt werd opgenomen) : Klong Prem Prison. Gebaseerd op de gelijknamige memoires en bestseller van Billy Moore, die als jonge drugsverslaafde bokser tussen de muren van de gevangenis niet alleen moest vechten voor zijn leven maar het ook moest opnemen tegen zijn innerlijke demonen. Regisseur Jean-Stéphane Sauvaire (“Johnny Mad Dog”) zit zijn hoofdpersonage (de indrukwekkende jonge Britse acteur Joe Cole) dicht op de huid en toont op comprisloze wijze hoe deze aan zijn menselijkheid probeert vast te houden in een omgeving waar je best alle gevoelens laat varen indien je wilt overleven. Luidruchtig en meedogenloos raast de film over je heen. De golven van ultragewelddadige beelden die constant op je inbeuken zorgen voor een fysieke ervaring. Een film waar u een paar blauwe plekken aan zal overhouden !

22.03 > 21:30
Gutland

Un vagabond allemand cherche du travail aux champs et se retrouve étrangement intégré à la communauté d’un petit village luxembourgeois. Ni rejeté ni accueilli, le taciturne personnage principal va se retrouver confronté à la rudesse des mœurs du village, à la relation avec son étrange amante, au passé qu’il fuit et doit lui-même cacher, et aux secrets du village. Parmi ces secrets, il plonge dans celui d’un homme disparu en laissant sa maison à l’abandon, qui semble avoir eu d’étranges relations avec les femmes du village. Il va peu à peu prendre sa place dans cette communauté. Premier long-métrage de son auteur et co-production belge, "Gutland" plonge avec réalisme, accompagné d’une part de fantastique, dans un labyrinthe de peurs sociales et de violences symboliques, de fantasmes sexuels et de mystères mortels. Une production aboutie et propre, qui filme avec intelligence la terre et le village sous nos latitudes, en y apportant l’excitation et le mystère d’un thriller contemporain.

23.03 > 19:30
Gutland

Een Duitse zwerver gaat op zoek naar werk op het veld en komt terecht in een vreemde gemeenschap in Luxemburg. Noch afgewezen noch aanvaard wordt dit zwijgzame personage geconfronteerd met de harde morele wetten van het dorp, het vreemde karakter van zijn minnares, zijn eigen verleden dat hij tracht te ontvluchten en te verbergen en de duistere geheimen van de hem omringende gemeenschap. Een van deze geheimen betreft de verdwijning van een man die zijn huis achterliet en die vreemde verhoudingen met de lokale vrouwen zou hebben gehad.
Gutland", een Belgische coproductie en de eerste langspeel film van Govinda van Maele, duikt met een mengeling van realisme en duistere fantastiek in een doolhof van sociale angsten en symbolisch geweld, van erotische fantasieën en dodelijke mysteries. Een deskundige productie die met intelligentie onze streken filmt en er de spanning en het mysterie van een hedendaagse thriller aan toevoegt.

23.03 > 19:30
Like Me

Prolongement de son corps, le Smartphone de Kiya est un instrument de torture et d’humiliation dont, curieuse et insensible, elle use et abuse pour attirer le Like sur sa chaîne vidéo. Ses images sont ensuite détournées, réutilisées, rejouées, bref la gloire du buzz. Même ses claques et remises en question, elle semble ne les vivre qu’à travers son écran. Puis un jour, dans sa quête incertaine de contact réel, elle semble entrer en empathie avec un de ces objets ludiques en la présence de Marshall (Larry Fessenden, réalisateur, scénariste et acteur de "Habit" à voir à la Cinematek) qui lui, séquestré, semble accepter ce jeu malsain...
Film de son temps, "Like Me" dispose d’une direction artistique atypique qui mêle un naturalisme cru baigné de néons, à des instants psychédéliques où pots de peinture, bonbons acidulés et effets vidéos éclaboussent l’écran avec une créativité rare. Pour cette première réalisation, Robert Mockler mêle road movie, délire sado-masochiste et culture internet pour une cauchemardesque méditation sur la solitude numérique.

24.03 > 17:30
Like Me

Kiya is een roekeloze jonge vrouw die door de straten van de stad slentert om willekeurige vreemden lastig te vallen en hun reacties met haar digitale camera te filmen. Ze is op zoek naar een vorm van ‘echt’ menselijk contact in een digitaal tijdperk waar ze zich niet op haar plaats voelt. Na het uploaden van een video op haar videokanaal waarin ze een supermarkt berooft, krijgt Kiya er een heleboel volgers bij. Als reactie op de brutale provocaties van één van hen besluit Kiya een zielige hoteleigenaar (Larry Fessenden, tevens regisseur van “Habit”, tijdens Offscreen te zien in CINEMATEK) te kidnappen en te martelen. “Like Me”, een hallucinatoire, in neonkleuren gedrenkte koortsdroom, is het langspeeldebuut van regisseur Robert Mockler die hier een uiterst gestileerd visitekaartje afgeeft. Tegenover Fessenden, als de jonge Kiya, ontdekken we een indrukwekkende Addison Timlin.

24.03 > 17:30
Insects Hmyz

Le cafard est en retard, le parasite endormi et Madame Larve est plus concernée par son tricot que par les instructions du metteur en scène. À l’évidence cette troupe de théâtre amateur n’est pas au bout de ses peines pour enfin mettre en scène leur version de "La vie des insectes", une pièce misanthrope des frères Karel et Josef Capek de 1922 où les insectes interprètent les comportements humains : égocentrisme, gourmandise, jalousie…
"Insects" marque la clôture de ce festival mais surtout de la carrière d’un géant du cinéma d’animation mondial en la personne du tchèque Jan Svankmajer. À 84 ans, cet artiste surréaliste nous aura éblouis avec ses courts et longs métrages que sont, dans le désordre "Alice", "Surviving Life", "Faust" ou encore "Sileni" ("Les fous") pour n’en citer que quelques-uns. Au-delà de cette adaptation de la pièce des frères Capek, Svankmajer met en scènes ses propres procédés créatifs dans un geste qui, finalement, s’apparente aux dévoilements des secrets d’un magicien ou, plus humblement, à une transmission de ses connaissances. Depuis sa fondation, le Cinéma Nova a sorti chacun des films de Svankmajer, c’est un honneur de pouvoir proposer son ultime création en 35mm !

25.03 > 19:00 + 25.03 > 21:30
Insects Hmyz

De kakkerlak is te laat, de parasiet slaapt en Mevrouw Larve is meer met haar breiwerk begaan dan met de instructies van de regisseur. Het zijn slechts enkele problemen waarmee een amateurgezelschap te maken krijgt bij het op de planken brengen van "Pictures from the Insects’Life", het misantropische stuk van de gebroeders Capec waarin insecten menselijk gedrag zoals egoïsme, gulzigheid en jaloezie uitbeelden.
"Insects" markeert niet enkel de sluiting van het festival maar ook het einde van de carrière van een van ’s werelds belangrijkste animatiegrootmeesters : de Tsjechische Jan Svankmajer ("Alice", "Surviving Life", "Faust" en "Sileni"). Naast de adaptatie van het toneelstuk regisseert Svankmajer zijn eigen creatieve procedures, een gebaar dat je kan vergelijken met een goochelaar die zijn geheimen onthult of, om het nederig uit te drukken, een overdracht van kennis. Sinds zijn ontstaan heeft Cinema Nova alle films van Svankmajer uitgebracht. Het is dus een eer om zijn allerlaatste creatie in 35mm aan jullie te kunnen voorstellen.

25.03 > 19:00 + 25.03 > 21:30
http://www.nova-cinema.org/spip.php?page=print&id_rubrique=2281