> Société

Plan B : Haren Refusons la prison ! Soutenons la lutte !

Peut-être vous souvenez-vous - ce n’est pas si lointain, août 2014 - le Nova, dans le cadre de son festival PleinOPENair, plantait son écran à Haren, à proximité d’un terrain de 18 ha destiné à accueillir le plus grand complexe pénitentiaire du pays. Au lendemain de notre passage, les tentes de militants d’ici et d’ailleurs commencèrent à se multiplier sur ce terrain sous pression carcérale. C’est ainsi que naquit la première ZAD (zone à défendre) de Belgique. Quelques mois plus tard, associations environnementales et des droits de l’homme, criminologues, magistrats et fervents défenseurs des terres agricoles se regroupaient pour former la plate-forme contre le désastre carcéral, et la terre disputée se couvrait de champ de patates. Dans le même temps, le projet de prison connaissait quelques avancées - dont la délivrance du permis d’environnement. En septembre 2015, les forces de l’ordre expulsaient les occupants de la ZAD, portant un coup certain à la vitalité de la lutte. Mais celle-ci reprit de plus belle en démultipliant les actions, balades, rencontres festives et autres moments de débats sur la question carcérale et les alternatives. En décembre 2015, le Collège de l’environnement refuse le permis délivré quelques mois plus tôt. Cette soirée est un coup de pouce à cette lutte de longue haleine. Tous les bénéfices iront directement au soutien des frais engendrés par celle-ci.
N’hésitez donc pas aussi à user et abuser de notre bar, le temps de cette soirée organisée en collaboration avec Bruxelles Laïque !


Plan B Haren

Weg met de gevangenis ! Steun de Patatisten !
Weet je het nog ? Augustus 2014. PleinOPENair in het verre Haren, vlakbij een braakliggend terrein van 18 ha groot. Een stadsjungle die de omwonenden en heel wat natuurliefhebbers in hun hart hebben gesloten, maar die gedoemd werd om het grootste gevangeniscomplex van het land te onthalen. Als antwoord namen activisten uit verschillende hoeken het terrein onder hun hoede en zo werd de eerste Belgische ZAD (zone à défendre) een feit. Een ZAD is een soort nederzetting die als doel heeft een bepaald terrein te "verdedigen" - vanuit ecologisch, politiek of ander oogpunt. Milieuverenigingen, mensenrechtenorganisaties, criminologen, magistraten en fervente verdedigers van de microlandbouw vonden elkaar in Haren en bundelden er de krachten voor een gemeenschappelijk doel : de bouw van de maxigevangenis bestrijden. Er kwam een platform dat de strijd juridisch en ook symbolisch moest voeren. Er werden aardappelvelden aangelegd, en naast kilo’s gezonde patatten leverden die de bezetters ook de naam "Patatisten" op. Toch konden de succesvolle acties niet beletten dat de bouwvergunning werd afgeleverd. Wanneer de ordediensten in september 2015 de actievoerders wilden verwijderen, kwam er een storm aan steunacties op gang. Er werden wandelingen, marktjes, feestelijke ontmoetingen en andere activiteiten georganiseerd, en die boden aan ieder die dat wil de mogelijkheid om over het Belgische gevangeniswezen en alternatieve strafmaatregelen te debatteren. Met succes, want in december van datzelfde jaar weigerde de gewestelijke Raad voor het Leefmilieu de bouwvergunning goed te keuren die eerder was afgeleverd. Toch betekent dat nog niet het einde van de Patatisten, noch van hun acties.
Nova wil de Patatisten en hun strijd een nieuwe duw in de rug geven. De opbrengst van deze avond zal integraal gebruikt worden om (een deel van) de oplopende actiekosten te financieren. Hasta la victoria siempre dus, en laat onze bar gerust op volle toeren draaien ! (In samenwerking met Bruxelles Laïque)


L’intérêt général et moi

Il en est du projet de méga-prison comme il en est d’autres grands projets portés à bout de bras par les pouvoirs publics. Pour tous ceux-ci, la société civile a du mal à discerner l’intérêt général rencontré par ces infrastructures hors norme, au coût démesuré. On pense bien sûr à des projets très connus, tels l’aéroport de Notre Dame des Landes ou le barrage du Sivens, mais d’autres sont moins connus, tels le projet d’autoroute A65 Langon-Pau ou le projet ferroviaire LGV du Sud Ouest, qui questionnent l’usage d’utilité publique et démocratique des territoires. Qu’est-ce que l’intérêt général ? Qui le définit ? Sur quels fondements ? Habiter un territoire donne-t-il des droits sur son devenir ? A travers trois projets concrets, le documentaire creuse la (non)légitimité de leur conception et donne corps aux témoignages de ceux touchés dans leur quotidien par ces méga-structures.

La projection sera suivie d’une discussion avec le comité de Haren, des (anciens) occupants de la ZAD et des membres de la plate-forme contre le désastre carcéral.

17.09 > 17:00
L’intérêt général et moi

Megaprojecten en maxigevangenissen : geen overheid die wil achterblijven in de race naar de grootste en de mooiste. Het aberrante kostenplaatje wordt vergoelijkt met de stelling dat dit soort mega-investeringen "het algemeen belang" dienen. Maar hoe algemeen is dat algemeen, en over wiens belang gaat het dan ? Buitenproportionele infrastructuurfratsen als het vliegveld van Notre Dame des Landes of de Sivens-dam, beide in Frankrijk, zijn intussen gekende voorbeelden doordat ze het onderwerp vormen van een verhitte polemiek tussen overheid en actievoerders. Wellicht minder bekend zijn de plannen voor de A65-snelweg tussen Langon en Pau of het LGV-spoorlijnproject in Zuidwest-Frankrijk. Ook deze roepen interessante vragen op over het gebruik van de openbare ruimte en of die nog wel het algemeen belang dient. Wat is dat eigenlijk, het algemeen belang ? Wie definieert het ? Op welke gronden ? Is het simpele feit een lap grondgebied te bewonen voldoende om er de verdere toekomst van te mogen bepalen ? De documentaire ontleedt de legitimiteit - of net het gebrek daaraan - van drie concrete projecten en geeft het woord aan die mensen die rechtstreeks geconfronteerd worden met de dilemma’s die deze megastructuren oproepen.

Na de voorstelling volgt een ontmoeting met het bewonerscomité Haren, met (ex-)zadisten en met leden van het Platform tegen het gevangenisfiasco.

17.09 > 17:00
Le déménagement

Le déplacement des prisons, depuis le cœur de la ville vers la périphérie, relève d’un vaste mouvement qui n’est pas sans poser question sur le quotidien des détenus. Dans ce documentaire, ces derniers évoquent face caméra leurs conditions de vie, leurs attentes et leurs angoisses, avant et après le déménagement de la prison de Rennes (400 places), vers un nouveau Centre Pénitentiaire de 690 places construit en périphérie. A Rennes, l’établissement est surpeuplé et vétuste mais implanté au cœur de la ville, les détenus voient depuis leurs fenêtres "des habitations, les gens qui partent au travail" … A Vezin, situé en périphérie, les détenus ont la possibilité d’être seuls, bénéficient de douches en cellule, ont accès à des unités de vie familiale. Mais de leurs fenêtres, ils aperçoivent désormais "du béton, des grillages". Et se plaignent d’une atomisation des relations sociales…

La projection sera suivie d’une discussion avec Catherine Rechard (la réalisatrice du film), Luk Vervaet (ancien enseignant à la prison de Saint-Gilles) et David Scheer (chercheur à l’ULB auteur de la thèse sur l’impact de l’architecture carcéral).

17.09 > 20:00
Le déménagement

Gevangenissen verplaatsen van het hart van de stad naar de periferie maakt deel uit van een brede vernieuwingsstroom die ook vragen oproept over de omgeving en de omstandigheden waarin gevangenen moeten proberen stand te houden. In deze docu getuigen de gedetineerden van de gevangenis van Rennes (400 plaatsen) over hun levensomstandigheden, hun verwachtingen en hun angsten vóór en na de verhuizing naar een nieuw gevangeniscentrum in de buitenwijk Vezin (690 plaatsen). Het gevangenisgebouw in Rennes is immers overbevolkt en verouderd. Maar het heeft één groot voordeel voor de mensen die er hun tijd moeten uitzitten : omdat het in het centrum van de stad staat, kunnen ze er door de ramen het "normale" leven buiten de gevangenismuren gadeslaan. Vezin daarentegen ligt ver van alles. Hier hebben de gedetineerden meer privacy, hebben ze douches in de cel, hebben ze toegang tot gezinseenheden. Maar daar betalen ze een prijs voor, want vanuit hun raam hebben ze nu enkel nog zicht op "beton en hekken". En ook de sociale interactie gaat er volgens hen op achteruit...

Na de voorstelling volgt een gesprek met Catherine Rechard (regisseur van de film), Luk Vervaet (ex-lesgever in de gevangenis van Sint-Gillis) en David Scheer (onderzoeker aan de ULB, auteur van een proefschrift over de impact van gevangenisarchitectuur).

17.09 > 20:00
Glü

Pour prolonger la soirée en musique nous avons fait appel à nos amis du groupe bruxellois Glü. Ils nous avaient déjà rendu visite en 2014 lors du PleinOPENair à Haren, pour partager avec nous leurs pulsations transes et drum’n’bass contre le projet de prison. Glü offre toujours une ouverture, un arc-en-ciel dans la noirceur de son ciel musical. Laissons-nous emporter par le gig pour percer la noirceur du monde carcéral !

www.leglu.com/
http://www.leglu.com/

17.09 > 22:00
Glü

Wie er bij was in Haren 2014, herinnert zich vast nog het optreden van Glü. Deze Brusselse groep zal opnieuw haar drum&bass-pulsaties uitzenden als protest tegen het megagevangeniscomplex. In hun sombere muziekspectrum laten ze gelukkig steeds een opening met zicht op een regenboog. Kom en vibreer mee !

17.09 > 22:00
Intro Prima Nova

Prima Nova a pour ambition de présenter des nouveaux films n’entrant ni dans les programmations thématiques du Nova, ni dans les critères de l’Open Screen (maximum 15 minutes par film). Pour le reste, longs et moyens métrages de tous genres sont pris en compte, tant qu’ils ont été récemment (auto)produits. Il ne s’agit pas nécessairement d’avant-premières, et chaque film reçu ne sera pas forcément projeté : le Nova en sélectionnera certains qui feront l’objet d’une séance gratuite, suivie d’une rencontre avec leur réalisateur(s).
Qu’on se le dise !
→ Pour proposer vos films : Nova (Prima Nova), 14 rue d’Arenbergstraat, 1000 Bruxxel.


Intro Prima Nova

Prima Nova is een module voor nieuwe films, kleine producties die niet meteen een plek vinden in onze themaprogramma’s, Open Screens of andere modules. Middellange of lange films, van hier of elders, fictie of documentaire... alles kan in Prima Nova. Onze voorkeur gaat uit naar kleinere producties die elders het grote scherm vaak niet halen. Aarzel dus niet om je eigen film voor te stellen. Uit alle inzendingen selecteert Nova er enkele uit voor een gratis toegankelijke vertoning, gevolgd door een ontmoeting met de maker(s).

Stuur je voorstellen naar : Cinema Nova (Prima Nova), Arenbergstraat 14, 1000 Bruxxel


Le crépuscule des rats

Chasse, sélection, retouche, drague et publication, en cinq mots comme autant d’épisodes, le quotidien desdits rats est dépeint dans cette série d’instantanés captés par les découvreurs de Claude Silver, le collectif bruxellois Gogolplex. Depuis cinq ans, ils suivent et racontent la lutte menée par les objectifs embusqués, pour le meilleur cliché de fesses bronzantes et d’autres poses de Diva. Le paparazzi ainsi poursuivi expose ses méthodes et déploie sa philosophie de la chasse alors que d’épisodes en épisodes la technique s’affine, les téléphones intelligents prolifèrent et la frénésie de la course à l’image devient telle que notre chasseur observe, incrédule, les nouvelles gloires plus ou moins éphémères. Collé au mitrailleur, Gogolplex parvient à créer ce contre-point fascinant qui révèle les pratiques de ces photographes, mais aussi déshabille les maîtres(ses) de la pose et démystifie de son pas de côté les paillettes nues de la parade amoureuse.

15.09 > 20:00
De schemering van de ratten

Jagen, selecteren, retoucheren, versieren en publiceren... Ziehier de vijf krachttermen die overeenstemmen met evenveel afleveringen uit de dagelijkse realiteit van de zogeheten "ratten". Het zijn de verwekkers van Claude Silver, ofte het Brusselse collectief Gogolplex, dat deze momentopnamen wist te ontfutselen aan de nietsvermoedende vakantiestranden en hun bezoekers. Al vijf jaar lang verhalen ze het wel en wee van hun reporter-ter-plaatse die met zijn in hinderlagen opgestelde camera onvermoeid op zoek is naar het beste shot zongebruinde billen en andere diva-poses. Maar de paparazzo wordt op zijn beurt gevolgd door een camera die hem dwingt zijn methodes en filosofie met betrekking tot de jacht uit de doeken te doen. Aflevering na aflevering wordt de techniek verfijnder, worden de telefoons slimmer, en - zeker sinds de komst van blogs - wordt de wedren die het beeld moet afleggen alsmaar krankzinniger. Met de nieuwe technologieën worden nieuwe glories ontdekt, al blijken die toch vergankelijk. Gezicht tegen het geweer geplakt weet Gogolplex een fascinerend contrapunt te geven aan de realiteit van deze fotografen, maar niet zonder en stoemelings de pose-poezen tot op het bot uit te kleden en een verhelderende blik te werpen op de naakte glitter van de liefde.

15.09 > 20:00
Une réalité par seconde

Ce n’est pas tous les jours que des fictions sont proposées en Prima Nova. Ce film, oscillant entre documentaire et mise en scène, n’en est d’ailleurs pas tout-à-fait une… Avec ce quatrième long métrage, le cinéaste liégeois Karim Ouelhaj poursuit son exploration nerveuse et fascinante des réalités parfois sombres des "parias", que notre société ne veut ni voir ni connaître. Cette fois, sous le regard d’un enfant au masque de gorille, c’est dans l’univers nocturne de la ville qu’il nous plonge, avec ses personnalités fragiles et crues. Lorsque son père frappe sa mère ivre, Romane appelle la police et s’enfuit. Seule et apeurée, elle erre dans les rues. Lucky, un éducateur et accompagnateur de vie part à sa recherche. Il rencontre Vladimir, un prostitué dégoûté par la morale et la décadence hypocrite l’entourant, qui trouve refuge au cœur de la nuit. Ensemble, ils continuent leur recherche en sillonnant les coins obscurs de la ville dans leur voiture, tout en évoquant leurs souvenirs en balayant le quotidien. Un film d’ambiances et de personnages.

29.09 > 20:00
Une réalité par seconde

Er worden niet vaak fictiefilms voorgesteld aan Nova voor vertoning in Prima Nova. Deze film, die zweeft tussen enscenering en documentaire, is er trouwens ook niet helemaal één...
Met zijn vierde langspeelfilm gaat de Luikse regisseur Karim Ouelhaj verder met zijn nerveuze en fascinerende verkenning van de sombere realiteit van het leven van hedendaagse paria’s die onze maatschappij liever kwijt dan rijk is, en voor het gemak dan maar negeert. Dit keer kijken we ernaar vanuit de invalshoek van een kind met een gorillamasker... We duiken in de nachtelijke stad bevolkt door fragiele en ruwe personages.
Terwijl haar vader haar moeder slaat, belt Romane de politie en vlucht ze. Angstig en alleen zwerft ze door de straten. Lucky is een opvoeder die op zoek naar haar gaat. Hij ontmoet Vladimir, een prostitué die gedegouteerd is door de hem omringende moraal en hypocrisie, en die een schuilplaats vindt in het hart van de nacht. Samen gaan ze op zoek en schuimen ze de donkere uithoeken van de stad af in hun auto, terwijl ze herinneringen ophalen en het dagelijkse leven wegvegen.

Een film die opvalt door zijn treffende sfeerschepping en die aandoenlijke personages in al hun breekbaarheid schetst.

29.09 > 20:00
https://www.nova-cinema.org/spip.php?page=print&id_rubrique=2184&lang=fr