> Dernier repas

Le dernier repas Majimak babsang

*A Séoul, un travailleur saisonnier, accro au jeu et multirécidiviste, tente de retrouver ses parents qui l’ont abandonné. Un jeune homme, gigolo séduisant, se bat contre le sida. Une vieille dame, marchande de légumes, veut divorcer de son défunt mari et cherche l’homme de ses rêves. Une autre, plus jeune, console l’âme de son fils mort à la guerre en faisant pratiquer un exorcisme sur sa tombe. Enfin, une adolescente veut en finir avec un visage quelque peu disgracieux grâce à la chirurgie esthétique...

Aux yeux de ces divers personnages, provenant en fait de deux familles de condition modeste, le monde civilisé, ultradéveloppé, est plutôt étrange. Ne parvenant pas à s’adapter à la société, tous abandonnent leur vie sur Terre et songent à émigrer sur Mars. Mais avant de partir, ils accomplissent leurs désirs... Dans les bidonvilles de la grande ville et ses alentours ruraux, ces exclus finissent par atteindre peu à peu à une sorte de bonheur.*

On a peut-être rarement aussi bien montré que dans ce "Dernier repas" cette Corée du Sud surfant sur le modèle nord-américain, devenue le symbole cruel du capitalisme d’aujourd’hui. Désabusé, le réalisateur n’hésiterait d’ailleurs pas lui-même à émigrer sur Mars, comme les personnages de son film, estimant que l’humanité ne va pas dans la bonne direction. "Toute l’action humaine ne provoque que détérioration", dit-il. "Qu’il s’agisse de l’environnement, de la technologie ou des rapports entre les hommes, rien ne fonctionne vraiment".

Première partie d’une trilogie, dont le dernier opus n’a pas encore vu le jour, cette fresque poignante dénonce avec une poésie surréaliste la déshumanisation d’un monde où les humains prennent trop de place. Rien d’étonnant lorsqu’on sait que Gyeong Tae Roh a été courtier en bourse. "En Asie, le grand écran n’est qu’un divertissement", dit-il : "il fallait que je sois scientifique ou avocat, quelque chose de sérieux et sûr financièrement. Sans rêve ni but, j’ai fait comme les autres", avant de finalement se lancer dans le cinéma. Un cinéma sans concession si l’on en croit ce premier long métrage fauché, réalisé grâce à l’investissement bénévole de toute l’équipe. Gyeong Tae Roh y déploie avec brio une sensibilité picturale et une précision proches de celle du taïwanais Tsai Ming Liang ou du suédois Roy Andersson à qui il dédie d’ailleurs "Le Dernier repas".

Avec très peu de dialogues et pratiquement aucun mouvement de caméra, cette suite de tableaux satiriques soigneusement composés évoque l’espoir dans un milieu âpre où coexistent plusieurs univers : celui où vivent les personnages principaux ; celui qu’ils observent ; celui dont ils rêvent et celui où vivent les autres... Pourtant, "Le dernier repas" évite le misérabilisme autant que le pessimisme complaisant en se laissant aller à l’absurde, à l’humour et à l’ironie, au coeur même des scènes les plus tristes.

Plus d’infos et bande annonce : cliquer ici.

15.01 > 20:00 + 15.01 > 22:00 + 16.01 > 22:00 + 17.01 > 16:00 + 22.01 > 20:00 + 23.01 > 20:00 + 23.01 > 22:00 + 24.01 > 16:00 + 29.01 > 19:00 + 05.02 > 20:00 + 05.02 > 22:00 + 06.02 > 20:00 + 06.02 > 22:00 + 07.02 > 18:00 + 12.02 > 22:00 + 13.02 > 20:00 + 14.02 > 16:00
The Last Dining Table Majimak babsang

*Een seizoenarbeider uit Seoul is verslaafd aan gokken. Hij probeert zijn ouders terug te vinden die hem in de steek lieten. Een jongeman, een verleidelijke gigolo, vecht tegen aids. Een oude dame, groentenverkoopster, wil van haar overleden echtgenoot scheiden en zoekt naar de man van haar dromen. Een andere, jongere vrouw, troost de ziel van haar gesneuvelde zoon door exorcisme op zijn graf te laten uitvoeren. En een adolescente wil komaf maken met haar ongewenste gelaat door middel van plastische chirurgie.

Voor deze personages van diverse pluimage, eigenlijk afkomstig uit twee bescheiden families, is de geciviliseerde, ultra ontwikkelde wereld een vreemde plek. Omdat ze er zich niet thuis voelen, verlaten ze het leven op aarde en willen ze naar Mars emigreren. Maar voordat ze vertrekken, gaan ze hun verlangens vervullen. In de krottenwijken van de grote steden en op het platteland er omheen, leren deze outcasts een soort van geluk kennen.*

Waarschijnlijk werd Zuid-Korea nooit eerder zo goed afgebeeld als in "Majimak babsang" ("Het laatste avondmaal"), surfend op het Noordamerikaanse consumptiemodel, wreed symbool van het kapitalisme van vandaag. Illusieloos overweegt de regisseur, net zoals de personages van zijn film, om naar Mars te vertrekken, omdat de mensheid volgens hem niet in de juiste richting evolueert. Alle menselijke daden veroorzaken alleen maar een achteruitgang, zegt hij. Of het nu gaat over het milieu of sociale relaties, er is niets wat echt werkt.

"Majimak babsang", het eerste deel van een trilogie waarvan het laatste deel nog niet werd gemaakt, geeft een surrealistisch-poëtisch beeld van hoe de wereld steeds maar onmenselijker wordt, een wereld waar de mens teveel plaats inneemt. Niet verbazend als je weet dat regisseur Gyeong Tae Roh effectenmakelaar is geweest... "In Azië is film maar een ontspanningsmiddel. Ik moest eerst wetenschapper of advocaat worden. Iets serieus dat financiële zekerheid biedt. Zonder droom noch doel, deed ik zoals de rest". Uiteindelijk waagde hij zich toch aan film. En zijn films, die zijn gemaakt zonder toegevingen en dankzij de vrijwillige inzet van heel de ploeg. Gyeong Tae Roh ontvouwt er zijn talent voor fotografie met een precisie die vergelijkbaar is met die van de Taiwanees Tsai Ming Liang of de Zweed Roy Andersson aan wie hij trouwens zijn film opdraagt.

Met heel weinig dialogen en zo goed als geen camerabeweging evoceert deze opeenvolging van zorgvuldig gecomponeerde satirische beelden hoop in een harde omgeving waar verschillende leefwerelden samenkomen : deze waarin de hoofdpersonages wonen, deze die ze waarnemen, deze die ze dromen en deze waarin de anderen wonen. Nochtans vermijdt "Majimak babsang" miserabilisme en zelfgenoegzaam pessimisme, dankzij het absurde, de humor en de ironie, zelfs in de meest trieste scènes.

Meer info’s + trailer : klik hier.

15.01 > 20:00 + 15.01 > 22:00 + 16.01 > 22:00 + 17.01 > 16:00 + 22.01 > 20:00 + 23.01 > 20:00 + 23.01 > 22:00 + 24.01 > 16:00 + 29.01 > 19:00 + 05.02 > 20:00 + 05.02 > 22:00 + 06.02 > 20:00 + 06.02 > 22:00 + 07.02 > 18:00 + 12.02 > 22:00 + 13.02 > 20:00 + 14.02 > 16:00
https://www.nova-cinema.org/spip.php?page=print&id_rubrique=1314&lang=fr