> Beirut Mutant

 

*Ville portuaire à la croisée de plusieurs continents, berceau de la civilisation, capitale culturelle du monde arabe... Beyrouth aime s’afficher comme "la reine du monde", une cité de fastes, dont la foisonnante animation lui vaut la réputation de "ne jamais dormir, chaque nuit y étant comparable à un samedi soir". Mais à côté de ces images d’Epinal où des fruits gorgés de soleil se dégustent à l’ombre des palmiers, le cinéma libanais montre de Beyrouth d’autres facettes, particulièrement contrastées. Car, réduite en une infinité de quartiers repliés sur eux-mêmes, la ville-gruyère est aussi un territoire balafré, ridé, contradictoire.
Placée au coeur d’un conflit régional, d’un Etat usé par les divisions politiques, religieuses et communautaires, la capitale libanaise vit une perpétuelle démolition-reconstruction depuis une trentaine d’années (17 ans de guerre civile et de séparation Est/Ouest ayant été suivis, comme si ce n’était pas suffisant, par les bombardements israéliens).
Transformation, disparition, distance, contradiction, mémoire et amnésie comptent parmi les principales questions qui traversent les quelques films réunis ici. Fictions et documentaires, ayant Beyrouth comme personnage principal ou toile de fond, ils racontent cette "ville qui refuse de disparaître" et qui est aussi peuplée de fantômes et de mutants. Au-delà des traumatismes de la guerre et de l’après-guerre, ils explorent le paysage mental de l’homme. Avec ses zones en reconstruction...*


Beyrouth fantôme Ashbah Beirut

Fin des années 80, le conflit libanais semble toucher à sa fin. Khalil, un jeune homme qui a fait croire à sa mort dix ans plus tôt pour mieux s’enfuir, revient incognito à Beyrouth. Mais la ville est petite et ils sont de plus en plus nombreux à reconnaître Khalil, tel un fantôme qui sillonne les rues, semant l’émoi et la colère chez ses proches...
Evocation d’une jeunesse gâchée, perdue dans l’absurdité d’un conflit interminable, "Beyrouth fantôme" ravive volontairement les plaies de la guerre du Liban. Mais avec subtilité et sans jugement moralisateur. Au coeur même de son premier long métrage, Ghassan Salhab organise la confrontation entre fiction et documentaire. Le récit est en effet ponctué du témoignage personnel des acteurs au moment du tournage, ce qui ouvre le film sur un abîme...
"Je ne m’attendais pas à ce qu’un de mes acteurs dise regretter le temps de guerre. Ce n’est pas étonnant : c’est un grand moment de passion, la guerre. Il y a une vie durant la guerre, à pleins poumons, libérée des lendemains, une vie au présent".

[ 5 / 3,5 eur ]

25.04 > 22:00 + 02.05 > 20:00
L’homme aux semelles d’or Al Rajol Zou Annal’l Azzahabi

Petit pas de côté... Rafiq Hariri a dirigé cinq gouvernements au Liban entre 1992 et 2004. Entrepreneur ayant fait fortune en Arabie saoudite, il a aussi a été au coeur de la reconstruction immobilière de Beyrouth. En 2000, au moment où le cinéaste syrien Omar Amiralay décide de lui consacrer un film, Hariri est leader de l’opposition. En le rencontrant, le cinéaste explore les paradoxes du pouvoir et expérimente les mésaventures qui guettent l’intellectuel critique...

+ Ca sera beau - From Beirut with Love

Waël Noureddine, 2005, LB-FR, video, vo st fr, 31'

"Beyrouth, ou peut-être n’importe quelle ville en guerre avec elle-même. Ici aucun conflit ne se règle jamais, aucun mur ne se répare. Dans la ville trouée, les déflagrations résonnent mieux. On a le choix entre l’armée et la religion, ou bien alors la religion et l’armée. La dose d’héroïne coûte 10 dollars". Waël Noureddine, poète et vidéaste, rend visite à quelques connaissances et envoie ses cartes postales...

[ 5 / 3,5 eur ]

27.04 > 18:00 + 17.05 > 20:00
Ca sera beau - From Beirut with Love

"Beyrouth, ou peut-être n’importe quelle ville en guerre avec elle-même. Ici aucun conflit ne se règle jamais, aucun mur ne se répare. Dans la ville trouée, les déflagrations résonnent mieux. On a le choix entre l’armée et la religion, ou bien alors la religion et l’armée. La dose d’héroïne coûte 10 dollars". Waël Noureddine, poète et vidéaste, rend visite à quelques connaissances et envoie ses cartes postales...


A toi où que tu sois + Lettre d’un temps exil

+ Lettre d’un temps exil

Borhane Alaouie, 1988, LB-FR-BE, video, vo st fr, 52'

Instants de vie de quatre beyrouthins exilés en France, qui ne se connaissent pas et entre qui, hormis l’état d’exilé, il n’y a en apparence aucun lien. Seule la voix du narrateur les unit en une lettre douloureuse et nostalgique, où transparaissent les souvenirs d’un Beyrouth en guerre et un regard qui ne manque pas d’humour.

+ A toi où que tu sois

Borhane Alaouié, 2001, LB-FR, vo st fr, 52'

Revenu au pays après une dizaine d’années d’exil, Borhane Alaouié a du mal à reconnaître sa ville, ne retrouvant rien de ce qui en faisait son charme avant la guerre. "Les choses que tu vois n’ont pas d’âge, pas de profondeur. C’est une jeunesse pour touristes. Nous nous transformons, nous aussi, en touristes"... Le dernier volet de ses lettres filmées ne nous montre pas Beyrouth, mais ses naufragés. C’est pourquoi les trois-quarts du documentaire sont dédiés à la nuit et à ses fantômes. "La nuit est le miroir de Beyrouth", déclare le narrateur, évoquant "une ville malade, qui s’ennuie le jour et essaie de se fatiguer la nuit".

[ 5 / 3,5 eur ]

03.05 > 22:00 + 30.05 > 20:00
Lettre d’un temps exil

Instants de vie de quatre beyrouthins exilés en France, qui ne se connaissent pas et entre qui, hormis l’état d’exilé, il n’y a en apparence aucun lien. Seule la voix du narrateur les unit en une lettre douloureuse et nostalgique, où transparaissent les souvenirs d’un Beyrouth en guerre et un regard qui ne manque pas d’humour.


A toi où que tu sois

Revenu au pays après une dizaine d’années d’exil, Borhane Alaouié a du mal à reconnaître sa ville, ne retrouvant rien de ce qui en faisait son charme avant la guerre. "Les choses que tu vois n’ont pas d’âge, pas de profondeur. C’est une jeunesse pour touristes. Nous nous transformons, nous aussi, en touristes"... Le dernier volet de ses lettres filmées ne nous montre pas Beyrouth, mais ses naufragés. C’est pourquoi les trois-quarts du documentaire sont dédiés à la nuit et à ses fantômes. "La nuit est le miroir de Beyrouth", déclare le narrateur, évoquant "une ville malade, qui s’ennuie le jour et essaie de se fatiguer la nuit".


Le dernier homme Atlal

Chaque matin, Beyrouth se réveille en découvrant la nouvelle victime d’un serial killer dont la particularité est de vider le sang de ses victimes... Khalil, médecin d’une quarantaine d’années, revient travailler dans son hôpital après un long arrêt maladie. Depuis quelques temps, il souffre d’étranges symptômes qui bouleversent sa vie. Quand il apprend l’existence du tueur en série et de son modus operandi, il se lance dans sa propre enquête, se sentant imperceptiblement lié aux victimes et plus précisément à leur insaisissable meurtrier. Progressivement, irrémédiablement, Khalil glisse hors de sa condition, disparaît du champ social, devient un fantôme, que même le miroir ne renvoie plus...
En empruntant au mythe du vampire comme métaphore d’un processus de transformation, Ghassan Salhab ("Beyrouth fantôme", "Terra incognita") adhère plutôt à la vision de Murnau dans "Nosferatu". Avec l’idée de cette maladie étrange qui vient transformer la ville, celle-ci engendrant à son tour ses propres mutants... Des mutants filmés ici avec amour, colère et fascination.

[ 5 / 3,5 eur ]

09.05 > 22:00 + 16.05 > 20:00 + 25.05 > 22:00 + 31.05 > 20:00
A Perfect Day

Ce road-movie tourné sur le vif et fait de sensations, d’ambiances et de fausses pistes à travers Beyrouth, suit 24 heures de la vie de Malek, un jeune homme victime de l’apnée du sommeil et qui s’endort sitôt qu’il ne bouge pas. Malek fait partie de cette génération, tiraillée entre la culpabilité d’un passé lourd à assumer et l’angoisse d’un futur incertain, qui se laisse porter par la vie et s’oublie dans la nuit beyrouthine. Son père compte parmi les 17000 disparus de la guerre. Beyrouth a beau être une petite ville en chantier permanent, on ne retrouve rien... Pas de charnier, pas de traces.
Aujourd’hui, Malek a réussi à convaincre sa mère de déclarer officiellement la mort du père disparu. Il décide aussi de retrouver un rythme plus synchrone avec les autres et surtout Zeina, la femme qu’il aime mais qui ne veut plus le voir. Et si aujourd’hui était le jour parfait pour échapper à ses fantômes et retrouver ceux que l’on a perdus ?

[ 5 / 3,5 eur ]

11.05 > 22:00 + 23.05 > 20:00
 

*Havenstad op het knooppunt van verschillende continenten, wieg van de beschaving, culturele hoofdstad van de Arabische wereld... Beiroet betoont zich graag de "koningin van de wereld", een luisterrijke stad, wiens boeiende nachtleven haar de naam geeft "nooit te slapen, het lijkt er elke avond wel zaterdagavond". Maar naast deze beelden van een paradijs waar men zongerijpte vruchten eet in de schaduw van de palmbomen, laat de Libanese cinema een ander Beiroet zien dat hiermee sterk in contrast staat. Want herleid tot een oneindig aantal geïsoleerde wijken wordt deze gatenkaas plots een gehavende, gerimpelde, tegenstrijdige zone.
De Libanese hoofdstad, die zich in het centrum van een regionaal conflict bevindt, in een staat die verscheurd wordt door politieke, religieuze en maatschappelijke verdeeldheid, bevindt zich al zo’n dertig jaar in een ononderbroken staat van vernietiging-wederopbouw (17 jaar burgeroorlog en de Oost-West-scheiding werden gevolgd, alsof het zo nog niet genoeg was, door Israëlische bombardementen).
Transformatie, verdwijning, afstand, tegenstrijdigheid, herinnering en geheugenverlies zijn de belangrijkste vragen die de films die we hier bijeen gezocht hebben delen. Deze fictiefilms en documentaires, met Beiroet als hoofdpersonage of als decor, vertellen het verhaal van deze "stad die weigert te verdwijnen" en die bewoond wordt door geesten en mutanten. Ze onderzoeken het geestelijke landschap van de mens, voorbij het trauma van de oorlog en van de na-oorlogse periode. Sommige zones zijn echter nog in aanbouw...*


Beyrouth fantôme Ashbah Beirut

Eind jaren ’80 leek het Libanese conflict op zijn laatste benen te lopen. Khalil, een jonge man die zich tien jaar geleden voor dood heeft voorgedaan om beter te kunnen vluchten, komt incognito terug naar Beiroet. Maar de stad is klein, en er zijn er steeds meer die Khalil herkennen, zoals bijvoorbeeld een geest die door de straten dwaalt en beroering en woede zaait bij zijn naasten...
"Ashbah Beirut" laat een verspilde jeugd zien, verloren in de absurditeit van een conflict waar geen einde aan lijkt te komen, en rijt zo bewust de wonden van oorlog in Libanon weer open. Maar subtiel, en zonder moraliserend oordeel. In zijn eerste langspeelfilm laat Ghassan Salhab fictie en documentaire de confrontatie met elkaar aangaan. Het verhaal wordt hier en daar versterkt door de persoonlijke getuigenissen van de acteurs tijdens het maken van de film, wat ongekende diepten opent...
"Ik verwachtte dan ook niet dat een van mijn acteurs zou zeggen dat hij spijt had van de oorlogstijd. Dat hoeft niet te verbazen : het is een groot moment vol passie, de oorlog. Je lééft tijdens de oorlog, op het toppunt van je krachten, bevrijd van de dag van morgen, een leven in het nu".

[ 5 / 3,5 eur ]

25.04 > 22:00 + 02.05 > 20:00
L’homme aux semelles d’or Al Rajol Zou Annal’l Azzahabi

Een stapje opzij... Rafiq Hariri heeft vijf regeringen geleid in Libanon tussen 1992 en 2004. Als ondernemer is hij schatrijk geworden in Saoedi-Arabië en stond hij ook in het centrum van de wederopbouw van Beiroet. In 2000, het moment waarop de Syrische cineast Omar Amiralay besluit een film aan hem te wijden, is Hariri oppositieleider. Bij hun ontmoeting ontdekt de cineast de paradoxen van de macht en ervaart hij de rampspoed die de kritische intellectueel bedreigt...

+ Ca sera beau - From Beirut with Love

Waël Noureddine, 2005, LB-FR, video, vo st fr, 31'

"Beiroet, of misschien wel eender welke stad in oorlog met zichzelf. Hier raakt geen conflict ooit opgelost, geen enkele muur hersteld. In deze doorzeefde stad zijn de ontploffingen nog beter te horen. Men heeft de keuze tussen het leger en het geloof, of er is natuurlijk ook altijd het geloof en het leger. Een dosis heroïne kost 10 dollar". Waël Noureddine, dichter en videomaker, brengt wat kennissen een bezoek en verstuurt postkaartjes...

[ 5 / 3,5 eur ]

27.04 > 18:00 + 17.05 > 20:00
Ca sera beau - From Beirut with Love

"Beiroet, of misschien wel eender welke stad in oorlog met zichzelf. Hier raakt geen conflict ooit opgelost, geen enkele muur hersteld. In deze doorzeefde stad zijn de ontploffingen nog beter te horen. Men heeft de keuze tussen het leger en het geloof, of er is natuurlijk ook altijd het geloof en het leger. Een dosis heroïne kost 10 dollar". Waël Noureddine, dichter en videomaker, brengt wat kennissen een bezoek en verstuurt postkaartjes...


A toi où que tu sois + Lettre d’un temps exil

+ Lettre d’un temps exil

Borhane Alaouie, 1988, LB-FR-BE, video, vo st fr, 52'

Momenten uit het leven van vier bannelingen uit Beiroet in Frankrijk die elkaar niet kennen en tussen wie er, behalve hun staat van ballingschap, geen merkbaar verband is. Alleen de stem van de verteller verenigt hen in een pijnlijke en nostalgische brief, waar doorheen herinneringen aan Beiroet in oorlog ook hier en daar een humoristische kijk schemert.

+ A toi où que tu sois

Borhane Alaouié, 2001, LB-FR, vo st fr, 52'

Borhane Alaouié keert na zo’n tien jaar ballingschap terug naar zijn land en herkent zijn stad bijna niet. Hij vindt er niets terug van de charme die ze had voor de oorlog. "De dingen die je ziet hebben geen leeftijd, geen diepgang. Het is een jeugdigheid voor toeristen. Ook wij veranderen steeds meer in toeristen"... Het laatste luik van zijn verfilmde brieven laat ons niet Beiroet zien, maar haar schipbreukelingen. Daarom is driekwart van de documentaire gewijd aan de nacht en haar geesten. "De nacht is de spiegel van Beiroet", verklaart de verteller, ze roept "een zieke stad op, die zich overdag verveelt en zich ’s nachts probeert te vermoeien".

[ 5 / 3,5 eur ]

03.05 > 22:00 + 30.05 > 20:00
Lettre d’un temps exil

Momenten uit het leven van vier bannelingen uit Beiroet in Frankrijk die elkaar niet kennen en tussen wie er, behalve hun staat van ballingschap, geen merkbaar verband is. Alleen de stem van de verteller verenigt hen in een pijnlijke en nostalgische brief, waar doorheen herinneringen aan Beiroet in oorlog ook hier en daar een humoristische kijk schemert.


A toi où que tu sois

Borhane Alaouié keert na zo’n tien jaar ballingschap terug naar zijn land en herkent zijn stad bijna niet. Hij vindt er niets terug van de charme die ze had voor de oorlog. "De dingen die je ziet hebben geen leeftijd, geen diepgang. Het is een jeugdigheid voor toeristen. Ook wij veranderen steeds meer in toeristen"... Het laatste luik van zijn verfilmde brieven laat ons niet Beiroet zien, maar haar schipbreukelingen. Daarom is driekwart van de documentaire gewijd aan de nacht en haar geesten. "De nacht is de spiegel van Beiroet", verklaart de verteller, ze roept "een zieke stad op, die zich overdag verveelt en zich ’s nachts probeert te vermoeien".


Le dernier homme Atlal

Elke ochtend ontdekt Beiroet bij het wakker worden een nieuw slachtoffer van een seriemoordenaar die als kenmerk heeft dat hij zijn slachtoffers laat leegbloeden... Khalil, een dokter van een jaar of veertig, gaat opnieuw aan de slag in zijn ziekenhuis na een lange periode van ziekteverlof. Hij lijdt al een tijdje aan vreemde symptonen die zijn leven helemaal ondersteboven gooien. Wanneer hij te weten komt dat er een seriemoordenaar bestaat en hoe hij te werk gaat, begint hij zijn eigen onderzoek, omdat hij zich onverklaarbaar verbonden voelt met de slachtoffers en in het bijzonder met hun ongrijpbare moordenaar. Khalil glijdt steeds dieper en steeds hopelozer af, hij sluit zich af van iedereen, wordt een geest, die zelfs de spiegel niet meer reflecteert...
Ghassan Salhab ("Ashbah Beirut", "Terra incognita") ontleent zijn mythologie aan die van de vampier als metafoor voor een transformatie en sluit zich daarin aan bij de visie van Murnau in "Nosferatu". Hieruit komt het idee voort dat deze vreemde ziekte de stad transformeert en zo op haar beurt haar eigen mutanten creëert... Mutanten die met liefde, woede en fascinatie in beeld zijn gebracht.

[ 5 / 3,5 eur ]

09.05 > 22:00 + 16.05 > 20:00 + 25.05 > 22:00 + 31.05 > 20:00
A Perfect Day

Deze naturalistische road-movie, samengesteld uit gevoelens, sferen en valse pistes doorheen Beiroet, volgt 24 uur uit het leven van Malek, een jongeman die aan acute narcolepsie lijdt en die zo snel in slaap valt, dat hij niet meer beweegt. Malek behoort tot een generatie die heen en weer gerukt wordt door het schuldgevoel van een zwaar verleden en de angst om een onzekere toekomst, die zich laat drijven op het leven en zich verliest in de nacht van Beiroet. Zijn vader is een van de 17000 oorlogsvermisten. Beiroet blijft een kleine stad, een permanente werf, waar men niets terugvindt... Geen massagraven, geen sporen.
Vandaag is Malek erin geslaagd zijn moeder te overtuigen de verdwenen vader officieel dood te verklaren. Hij besluit ook opnieuw een ritme te vinden dat synchroner is met de anderen en vooral met Zeina, de vrouw van wie hij houdt, maar die hem niet meer wil zien. En wat als vandaag nu eens de perfecte dag was om aan zijn kwelgeesten te ontsnappen en degenen die men heeft verloren terug te vinden ?

[ 5 / 3,5 eur ]

11.05 > 22:00 + 23.05 > 20:00
http://www.nova-cinema.org/spip.php?page=print&id_rubrique=1102&lang=fr