Drie films op pellicule die experiment, poëzie en absurdisme combineren in een postindustrieel Brussel.
Adieu à la ville
Gefilmd op vervallen pellicule in de Brusselse rand, een gevoelig werk als weerspiegeling van een levenslot, waarin een oude man zijn herinneringen deelt tegen de achtergrond van een verdwijnende industrie.
Habiter les fissures
Arbeidsters vertellen over hun voormalige fabriek, dat hu het collectief Zonneklopper herbergt. Een 16mm-verkenning van de gelaagde herinnering aan een plek en het leven dat er opnieuw groeit, als een vorm van verzet.
Levures sauvages
De opwarming heeft alles op aarde vernietigd, behalve Brussel, gered door een voortdurende motregen. De stad staat onder water en onder een loodgrijze hemel wordt ze overspoeld door wilde gisten die haar doen fermenteren, net als filmemulsie.
