I Only Rest in the Storm

Sergio, een Europese bio-ingenieur, komt aan in een West-Afrikaanse metropool om een rapport te schrijven over de aanleg van een weg die de woestijn met het bos verbindt, een symbool van opgelegde moderniteit. Ondergedompeld in de wereld van ngo’s, expats en stilgelegde bouwprojecten, ontdekt hij dat de Italiaanse ingenieur die voor hem met deze opdracht was belast, spoorloos is verdwenen. Tijdens zijn nachtelijke omzwervingen ontmoet Sergio Diára, die hem met haar sensualiteit uitdaagt, en Gui, een Braziliaan met een onstuitbare verve die op zoek is naar zijn onvindbare roots. Hun relatie, doordrongen van verlangen, machtsongelijkheid en wederzijdse nieuwsgierigheid, neemt de vorm aan van een driehoeksverhouding waarin Sergio afwisselend als prooi en als bedreiging verschijnt... Op basis van dit minimale verhaal componeert Pedro Pinho een sprankelend fresco waarin de ontmoeting tussen Europa en Afrika zich opnieuw afspeelt in de intimiteit, woorden en stiltes, waarbij dominantie, tederheid en het verlangen om te ontsnappen naar boven komen. Tussen dansen en omhelzingen, wrijvingen en stiltes onderzoekt “I Only Rest in the Storm” hoe lichamen, emoties en identiteiten botsen met de structuren van het postkolonialisme, de dubbelzinnige beloften van ontwikkeling en het stille geweld van infrastructuren. Een ware cinematografische orkaan, waarvan de ogenschijnlijk lange duur in werkelijkheid voorbijvliegt als een bliksemflits.