Het spookt niet alleen in huizen. Ook hele naties en volkeren kunnen worden behekst. De horrorfilm is voor de Britse eilanden als de western voor de Amerikaanse cinema, een integraal onderdeel van de Britse identiteit, mythologie en cultuur. De eilanden die Groot-Brittannië en de Ierse Republiek vormen, hebben drie van de belangrijkste archetypes van de gotische horror voortgebracht: Frankenstein, Dr Jekyll/Mr Hyde en Dracula - in de 19e eeuw bedacht door respectievelijk een Engelse, een Schotse en een Ier. Maar er is nog een andere vorm van griezel die rondwaart in de collectieve psyche van deze eilanden. Folk Horror, bedacht door Brits regisseur Piers Haggard in een interview over zijn film The Blood on Satan’s Claw uit 1971, een werk dat, samen met Witchfinder General (1968) en The Wicker Man (1973) deel uitmaakt van de ’Heilige Drievuldigheid’ van folk horrorfilms. Ze bevatten de volgende elementen: een kleine, geïsoleerde gemeenschap op een eiland of het platteland; een fascinatie voor de overblijfselen van lang onderdrukte heidense tradities met spoken en demonen; een obsessie met folklore, legenden en bijgeloof.
Het genre Folk Horror heeft een sterke link met de tegencultuur van de jaren 1960, met zijn fascinatie voor het buitenwereldse, heidense religies en het occulte. In Groot-Brittannië uitte dat zich in honderden uren aan folkloristische televisie en documentaires over onverklaarbare elementen en angstaanjagende gebeurtenissen, samengebracht onder de oud Engelse term “wyrd”. Deze films belichamen een existentieel onbehagen dat de naoorlogse Britse cultuur doordrenkt. Deze collectieve angst bereikte zijn hoogtepunt in de jaren 1970, een decennium van politieke en maatschappelijke onrust toen de utopische hippiedroom uiteenspatte, en drong de huiskamer binnen middels “wyrd” televisiereeksen zoals A Ghost Story for Christmas van Lawrence Gordon Clark op de BBC tussen 1971 en 1976, of een rits ijzingwekkende publieke overheidsfilmpjes die een hele generatie traumatiseerden.
Recent kende het genre een revival in de jaren 2010, met onder meer All You Need Is Death van de Ier Paul Duane, onze gast, en The Outcasts van Robert Wynne-Simmons, eveneens te gast. Rupert Russell trapt deze retrospectieve af met de avant-première van zijn documentaire The Last Sacrifice. Het folk horror genre en wyrd media concept worden tenslotte verder ontleed tijdens een internationale conferentie.
