Fatima woont in Sint-Joost, een Brusselse wijk met twee records: het is zowel de kleinste als de dichtst bevolkte wijk, met bijna 153 nationaliteiten en 60 talen. Fatima kent de wijk als geen ander omdat ze er al meer dan 30 jaar woont, door de straten wandelt en een sterke band opbouwde met de mensen die opeengepakt zitten in precaire en ongezonde woningen. In deze film blikt Fatima terug op haar persoonlijke en professionele leven, getekend door immigratie en discriminatie. Dan is het tijd voor actie en zet ze haar verschillende petten op als reactie op de situaties die haar dwarszitten. Fatima verandert van gids in activiste. Ze richt een sociaal restaurant op met de naam "Bouillon de culture". Nu Fatima zich opmaakt om met pensioen te gaan, biedt deze film de gelegenheid om een stap terug te zetten, te kijken naar de weg die ze heeft afgelegd en na te denken over de toekomst. Zoals Fatima zegt: "Het was tijd om te laten zien wat we doen! We moeten tonen wat vrouwen doen. Misschien geeft dit anderen de moed om ook te laten zien wat ze dagelijks doen..".
→ Het vertoning wordt gevolgd door een gesprek met Mohamed Dabani & Fatima Maher Alouie
