Een pelikaan in een plas water midden in de woestijn, plotseling zachte muziek in je oren horen terwijl je doof bent, je geboortestad stukje bij beetje zien afbranden, praten met je beul in de hoop hem op andere gedachten te brengen... Dromen, maar ook nachtmerries en luchtspiegelingen, bevolken de Iraanse cinema. Een poëtische en politieke cinema. Het afgelopen jaar was Iran getuige van een waar roepkoor van onderdrukte stemmen, vooral die van vrouwen. In samenwerking met het collectief "Comment on peut être persan?" biedt Nova twee avonden met korte en lange Iraanse films die een echo vormen op de recente gebeurtenissen. Films uit het verleden en het heden die de dromen, hoop en frustraties laten zien van een bevolking die onder druk staat, en die laten zien dat dissidentie al heel lang aanwezig is. Een reeks films die, door middel van persoonlijke perspectieven en ver van exotische clichés, een complexe realiteit laten zien en bevragen. Dankzij de aanwezigheid van heel wat vrouwelijke regisseurs brengen we ook hulde aan de lange verbeten strijd van Iraanse vrouwen, tussen woede en tranen, verwachtingen en vastberadenheid.
+ Comment peut-on être persan ?
"Comment peut-on être persan?" is een Belgisch-Iraans collectief dat sinds 2018 actief is in Brussel. Het wil een ander beeld van Iran tonen en vooral een nieuwe kijk bieden op de hedendaagse kunst en creatie van het land. Daartoe organiseert het regelmatig tentoonstellingen, workshops, filmvertoningen, concerten, markten en ontmoetingen. Het collectief richt zich zowel op het Europese publiek, dat exotisme en verouderde voorstellingen achter zich wil laten, als op de Iraanse diaspora, die contact wil leggen met het Iran van nu.
