Nova heeft al meermaals het genoegen gehad om Gaëlle Rouard te mogen ontvangen, de analoge alchimiste wier werk we al geruime tijd volgen. Haar laatste opus – gefilmd en vertoond op 16mm – bestaat uit twee delen. Eerst is er Prélude, waarbij het verhaal aanvangt in een landschap van iriserende schaduwen, boordevol prikkels. Wildgroei van grassen, waartussen de roze toets van een distel opvalt, te proeven als een zuurtje, net als de vlinder die erop landt. Elk beeld is een tableau vivant in clair-obscur, als een Rembrandt. Het leven ontluikt in de emulsie, recht voor onze ogen. Toch zijn het de duisternis en de dood die ons tot meditatie uitnodigen, leert Oraison, het tweede deel. Het prisma van de pellicule onthult de waarneming, en laat de poëzie en de verhalende kracht van de abstractie zien. Gaëlle Rouard bracht als ambachtelijke filmmaakster deze mooie metafoor van de analoge cinema zelf tot stand in haar eigen laboratorium. Ze doet er al jaren onderzoek naar bijzondere technieken die haar werk een unieke stempel geven.
→ Film live gebracht door Gaëlle Rouard
