"Ik ben nooit helemaal neergestreken in deze wereld." Ralf trok zich jaren geleden al terug in de woestenij van Lanzarote. Hij leeft er alleen in de overblijfselen van een villa die uitkijkt op de zee, op een boogscheut van een gigantische, verlaten stuwdam. Niets beweegt in dit minerale gebied, behalve dan de contouren van de ruige man of van een hond zonder meester die er rondzwerft, elk voor zichzelf, buiten de beschaving. De stem van Ralf richt zich tot wie komt luisteren. Hij beantwoordt de vragen die in stilte uitdoofden en vertelt ons over bestaan, overleven, het fragiele schot tussen de levenden en de doden, over de toekomst van de mensheid in een wereld gedomineerd door geld en competitie.
Lukas Marxt volgt de hypnotiserende spinsels van de gedachten van Ralf. Hij puurt er de inzichten uit zoals de spiegel van de gek de lichtjes in de nacht vat. Een krachtige, organische visie, geworteld in de fysieke en mentale materie van een man waarvan men zegt dat hij "schizofreen" is.
+ Blow up my town
Chantal Akerman is 18 jaar oud wanneer ze in 1968 "Saute ma ville" maakt, een film waarin enkel zijzelf verschijnt. Ze speelt er een jonge vrouw die naar huis weerkeert en steeds incoherenter gedrag vertoont. Opgesloten in haar eigen keuken, ledigt ze alle kasten, boent ze haar eigen kuiten en smeert ze mayonaise over haar gezicht uit terwijl ze een gespannen, benauwend deuntje neuriet. Een prelude voor een explosief einde.
