prog: 2300
squelettes/rubrique-3.html

Edito & info’s

Een film en een concert meepikken onder het autogeraas of naast een hele schare gedumpte vehikels? PleinOPENair geeft deze zomer volle gas en neemt je me op een dolle rit door Brussel. Zonder auto weliswaar.

Wanneer de vakantie ten einde loopt is PleinOPENair er weer! Misschien voor sommigen onder jullie na uren fileleed. Eindelijk van die auto verlost? Had je gedacht! We poten onze projector gedurende twee weken neer op plaatsen die gewijd zijn aan de mythe van onze "heilige koe" om de hedendaagse stadspolitiek in vraag te stellen. De auto die we het liefst van al wegstoppen in ondergrondse parkings of aan wie we de toegang tot het centrum helemaal ontzeggen, terwijl we ondertussen paradoxaal genoeg blijven investeren in bouwwerken die het belang ervan versterken. In 1958 werden er nog parkeertorens opgericht ter glorie van de florerende moderniteit, 60 jaar later gooien we ze plat. Diezelfde promotoren overtuigen onze beleidsmakers nu ervan dat ondergrondse parkings soelaas bieden voor de vele auto’s in de stad, terwijl ze in realiteit het autoverkeer enkel doen toenemen.

In de loop der jaren nam de passie voor de auto verschillende vormen aan: symbool voor vrijheid, mechanische viriliteit, met vrouwelijke vormen, als middel voor verleiding en emancipatie, een hoogstandje van technologische bravoure en vooruitgangsdenken. Steeds sneller, betrouwbaarder, krachtiger en comfortabeler. Tegenwoordig primeren stilte, economie, ecologie, veiligheid en zowaar intelligentie. En deze dwaze breedsprakigheid werkt - de wegen naar het Autosalon zijn versperd door files.

Maar de Brusselse motor sputtert. Sedert de zestiger jaren is de stad dichtgeslibd. Vervuilingsmeters kleuren dieprood, bewoners hoesten hun longen op, de vrijheid van de bolide is een illusie. We kampen met een glorieuze maar slecht onderhouden erfenis die voorbijgestreefd is. Viaducten en tunnels vertonen scheuren en lijden aan betonrot. Tegelijk wordt er geijverd voor steeds meer parkeerplaatsen en blijft dat vervuilende lustobject een levensdoel en statussymbool. Het is een schizofrene situatie: voetgangerszones vermenigvuldigen zich, maar de ondergrond wordt opengebroken als opbergruimte voor auto’s of voor een peperdure metrolijn die bovengronds ruimte vrijmaakt voor… autoverkeer.

We vangen onze auto-uitstap aan tussen bos en asfalt: het Hermann-Debrouxviaduct is als overblijfsel van het “alles-voor-de-auto-denken” aan zijn laatste jaren bezig is. Het viaduct gaf gestalte aan een politieke visie op de stad, en is een belangrijke toegangspoort in Brussel die zich thans moet heruitvinden. Er ligt een Richtplan van aanleg (RPA) ter studie. Laat ons hopen dat er een mobiliteitsproject voor de volgende generatie stadsbewoners uit voortkomt…

Het volgende weekend trekken we naar de plaats van waaruit een deel van de afgedankte auto’s verscheept wordt naar een tweede leven in Afrika: in de Heyvaertwijk, meer bepaald in de Libelco-hal die nu voor het laatste jaar auto’s herbergt voor de export. Deze wijk is helemaal vergroeid met de wagen. Maar autohandel in een centrumwijk, dat kan niet meer, en de nieuwe gewestplannen duwen die activiteiten en wie ervan afhankelijk is naar de stadsrand. Mondialisering van onderuit spreekt de beleidsmakers minder aan dan mondialisering van bovenaf... Bewoners en goedkope auto’s worden verzocht hun geluk elders te zoeken.

Dit jaar neemt PleinOPENair de vorm aan van een drive-in zonder auto’s, onder een viaduct en in een hangar. Voor ons mag het dus regenen! Maar het scheelde niet veel of deze editie had het daglicht niet gezien. Ons enthousiasme werd danig op de proef gesteld door verstrengde veiligheidsmaatregelen en muggenziftende gemeentebesturen met verkiezingskoorts. Van onze aanvragen om ons scherm te plaatsen op drie door ons gekozen locaties, werden er slechts twee te elfder ure goedgekeurd. De derde aanvraag, die voor het Lehonplein, werd door de gemeente Schaarbeek verworpen. Meer uitleg hierover vind je verder in dit programma. Laten we dus ten volle profiteren van de publieke ruimte die steeds minder “publiek” is. PleinOPENair biedt zoals vanouds tegengas!



Mocht het je eerste keer zijn, of is het misschien lang geleden, lees dan zeker onderstaande tips:

-  Gratis toegang tot alle activiteiten. Voor sommige wandelingen is het aantal plaatsen beperkt en is reservatie dus noodzakelijk.

-  Lekker eten en drinken voor niet duur. Elke avond is er een gastentafel. Op vrijdag en zaterdag is er ook de POA-bar met artisanale bieren en bio-fruitsap.

-  De films worden vertoond in hun originele taal met meestal ondertiteling naar een andere taal. Heb je geen talenknobbel? Ga in ons programmakrantje na welke versie we vertonen.

-  Denk eraan om trui, paraplu of zonnecrème te voorzien naargelang het weer dat volledig aan onze controle ontsnapt.

-  Het lijkt evident, maar toch wordt de vraag vaak gesteld: de films worden pas na het vallen van de avond vertoond. En het concert is voor de vertoning (met soms een tweede set erna). Ga dus liever af op het licht dan op je uurwerk.

-  Goed humeur en mens-erger-je-niet. POA is niet Brussel-Bad of Rock Werchter. De POA-ploeg bestaat volledig uit vrijwilligers en wordt liever niet afgesnauwd.

-  Een infobord aan de bar toont het programma van de dag en de eventuele wijzigingen.



Elk weekend stelt POA een overzichtstentoonstelling voor van haar stedelijke zwerftochten sinds 1996. Met panelen die dit nomadisme in de verf zetten, kan je nagaan waar POA zoal voet aan wal zette en vaststellen hoe deze locaties veranderd zijn. Een overzicht van haast twee decennia Brusselse verstedelijking!



In de Microboutiek, dames en heren, vindt u boeken, fanzines, strips, cd’s, dvd’s, k7’en, en andere voorwerpen uit de micro-editie-scene. U kunt er komen rondsnuffelen en/of uw eigen creaties droppen. De Microboutiek wordt namelijk bevoorraad door haar eigen publiek. Wanneer Nova uit haar hol kruipt dan komt de Microboetiek mee!

http://microboutiek.nova-cinema.org



squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 2301
prog: 2300
pos: aval