The Last Shark

Hoe meer de grenzen opgezocht worden bij imitaties, des te gemakkelijker wordt het om zijn boekje te buiten te gaan. "The Last Shark" is een schaamteloze kopie van "Jaws" I en II, en werd verboden voor plagiaat in de Verenigde Staten. Pech voor het Amerikaanse publiek, dat daarmee dit onthutsend speelse spektakel moest missen.
De personages zijn een identieke kopie van Spielbergs klassieker, van de bezopen zeebonk tot de malafide politieagent (gespeeld door Joshua Sinclair in goede doen). En wat te zeggen van het beeld waar een jongeman in flou artistique een serenade brengt aan een meisje op het strand, waarna de camera uitzoomt langs een gat in een barbecue en langs de knisperende worstjes met een kraanshot het hele strand in beeld brengt vol jongelingen die zich van geen kwaad bewust zijn? Of een traveling op hetzelfde strand, langs een vintage ijsjesbar om te eindigen op een menselijke Jukebox met een baard...?
Massimi Vanni duikt ook op, natuurlijk, onder het pseudoniem Max Vanders. Dat en meer is enkel voorbehouden aan wie die de openingsscène weet te overleven: een virtuoze windsurfdemonstratie in eighties-style. Om je dood te lachen.