Keoma

Keoma (Franco Nero), een indiaan van geboorte, keert na de burgeroorlog terug naar het dorp waar hij als adoptiekind opgroeide. Hij treft het verwoest door de pest aan, en onder het juk van een militie huursoldaten van een rijke grondbezitter die de drie zonen van zijn adoptievader heeft gerekruteerd. Zij dragen hem een kwaad hart toe. Als zwanenzang van de duistere spaghettiwestern doet "Keoma" (in het Engels "Django rides again") nu en dan denken aan de film van Corbucci. Hoewel hij ook begint met irritante muziek, komt de film gaandeweg goed tot zijn recht met zijn ludieke seventies-effecten: slowmotion, drieste zooms, schoudercamera, typische belichting en geluid... Castellari vermaakt zich met gimmicks, zoals het schietkraam met de verloren vader, of het bekende “the price of four bullets” met vier vingers in de rand van het scherm.
Naast de halfnaakte maar hoogst behaarde vertolking van Nero, zijn er ook de immer volmaakte Woody Strode ("Once upon a time in the West") en William Berger ("Faccia a faccia"). Joshua Sinclair schreef mee aan de dialogen en neemt een van de boosaardige zonen voor zijn rekening. En Massimo Vanni? Die duikt geregeld ergens in een hoekje op.