Lone Existence

Sha Qing vertolkt quasi autobiografisch een solitaire cineast, bijna een asceet, die niet buitenkomt behalve dan voor het filmen van scènes uit het dagelijks leven in een klein Chinees stadje. Door het maken van beelden van anderen, van hun bestaan, projecteert hij zich naar de buitenwereld en biedt hij het hoofd aan zijn interne beslommeringen en zijn existentiële vragen. Maar is filmen van anderen een manier om zich te verbergen of integendeel om zich uit te drukken? Al zoekende naar een sprankeltje hoop in het leven van zijn buren geeft hij zichzelf wat moed door dit surrogaatproces. De film gaat van start met diepe en intieme vragen, en zoals in zijn vorige “Wellspring” (vertoond in 2004 in Nova) geeft Sha Qing blijk van een grote gevoeligheid.
Deze filmmaker komt uit een generatie van onafhankelijke regisseurs die opdoken in de jaren 1990, die de Chinese cinema vernieuwden door de diversiteit van de realiteit weer te geven, dankzij de nieuwe mogelijkheden van toegankelijke tools en zeker door een festival als dat van Yamagata, waarvan één van de doelstellingen was een platform te bieden aan nieuwe stemmen in de Aziatische documentaire wereld.