prog: 2222
squelettes/rubrique-3.html

Syrian Nouvelle vague

Op initiatief van Ciclope, Eye on Palestine en mr arkadin, en samen met de Pianofabriek, AIF en Cinemaximiliaan, onthaalt Nova opening en slot van een cyclus rond de Syrische Nouvelle Vague en zijn sleutelfiguur: Omar Amiralay. In aanwezigheid van Ossama Mohammed, regisseur van de documentaire “Silvered Water, Syria Self-Portrait" en met een concert van Noma Omran die de muziek voor de film componeerde, is deze openingsvoorstelling een eerbetoon aan het politieke verzet en de vriendschap. Enerzijds heb je een te vroeg overleden regisseur, anderzijds zijn vrienden-filmmakers, met daar middenin een aan flarden geschoten land.
Amiralay is auteur van een twaalftal documentaires (te zien in de Pianofabriek en andere culturele centra) en maakte twee soorten portretten: over het dagelijkse leven van gewone Syriërs, en over sleutelfiguren in de Arabische wereld. Hij stond dicht bij zijn onderwerpen en de toeschouwers, en slaagde erin de censuur te omzeilen en de regimepropaganda in vraag te stellen. Film, dat was voor hem zowel een plek voor politiek verzet als de opbouw van een collectief geheugen, met een hele generatie artistieke avant-garde aan zijn zijde. Met "Shadows and Light" als slotfilm en een ontmoeting met enkele van de voornaamste actoren van deze Nouvelle Vague, kan je je een idee vormen van de intensiteit van de banden die deze militante cinema verbond. Hun werk is onmisbaar om het Syrië van vandaag te begrijpen, op het moment dat de strijd ook in beelden wordt geleverd.



Kortfilms

Essay on the Euphrates Dam

Film-muhawalah, an sadd al-furat

Omar Amiralay, 1970, SY, video, zonder dial, ar , 12'

In de jaren 1970, bij zijn terugkeer naar Damascus na zijn studies in Frankrijk, koesterde Omar Amiralay de ambitie om een nieuwe documentaire cinema voor Syrië te maken. De staatstelevisie die de verwezenlijkingen van de machthebbende Ba’ath-partij in de verf wilde zetten, vroeg hem om een film te maken over de recente bouw van een dam aan de Eufraat. Op 16mm filmde Amiralay de grootsheid van de werf, de moed van de arbeiders... In de woestijn leveren herders en landbouwers een gevecht tegen de droogte. Deze dam is de toekomst.
Dit eerste werk, dat de modernisatie van een land door de machthebbende partij looft, bestempelt Amiralay later als een “jeugdzonde”. Al zijn volgende films zijn als een poging om die eerste film uit te wissen, zozeer heeft hij zich toen laten verleiden door de macht. Sindsdien veranderde de toon van zijn films om steeds kritischer en vrijmoediger te worden tegenover het regime van Hafez El-Assad.

+ Step by Step [Khutwa Khutwa]

Ossama Mohamed, 1978, SY, HD, ar ov eng ond,, 25'

Syrië, eind jaren 70. Het dagelijkse leven op het platteland waar onderwijs tot het minimum beperkt is. De jonge dorpelingen hebben de keuze tussen het harde boerenleven van hun ouders, of dat van arbeiders die naar de stad migreren. Gevangen tussen religieuze en politieke ideologie, en in de ban van de fascinatie die van de macht uitging, kiezen heel wat jongeren voor het leger.
Deze eerste film van Ossama Mohammed (gecensureerd in Syrië waar hij nooit vertoond werd) vervaagt de grenzen tussen docu en fictie, waarmee hij een poëtische krachttoer neerzet. Dit angstwekkende portret toont op scherpzinnige wijze hoe het Ba’ath-regime een generatie landbouwers veranderde in burgersoldaten en de armen naar de stad joeg om migrantenwerkers van hen te maken.

22.04 > 20:00
4€ / 3€


Eau argentée

Ma’a al-Fidda

Wiam Simav Bedirxan & Ossama Mohammed, 2014, DCP, ar eng ond,, 92'

In 2011 werd Ossama Mohammed uitgenodigd in Cannes voor een debat over film en dictatuur. Hij toonde er beelden van Syrische politieke gevangen en kon niet meer terug naar Syrië. Wanneer de revolutie uitbrak, woonde hij al in ballingschap in Frankrijk. Onmogelijk om te blijven, onmogelijk om terug te keren. In “Silvered Water, Syria Self-Portrait" toont hij de eenzaamheid van die verscheurdheid en de terreur die in Syrië woedt. Op basis van eigen beelden uit zijn gewone leven in Parijs (de lucht, de regen, de metro) en beelden van op internet (gewelddadig, brutaal en nachtmerrieachtig), neemt de film een duik in het onhoudbare, als een soort wanhopige poging om de ontzetting binnen de perken te houden. En dan, dankzij de beelden van Wiam Simav Bedirxan, een jonge Koerdische vrouw die in Aleppo is gebleven (en wiens voornaam “zilverkleurig water” betekent) wordt de film een dialoog waarin vriendschap beetje bij beetje terrein wint in dit mentale en cinematografische slagveld.

22.04 > 21:30
6€ / 4€


Een onafscheidelijk duo uit Brussel dat de avond afsluit met eersteklasgrooves!

22.04 > 23:00


Cinemaximiliaan organiseert sinds twee jaar filmvoorstellingen voor en met nieuwkomers. Verder legt de vereniging zich ook meer en meer toe op audiovisuele productie. Ze nodigen regisseurs en muzikanten uit die uit Syrië of elders naar België kwamen om de dialoog aan te gaan met Ossama Mohammed, cineast in ballingschap, rond de constructie van beelden uit het Syrië van gisteren, vandaag en vooral morgen. Cinema, muziek en dialoog staan centraal in deze ontmoeting.



Concert

Noma Omran

Wie "Silvered Water, Syria Self-Portrait" heeft gezien, vergeet niet licht de muziek die als een mantra in je hoofd blijft weerklinken. De aangrijpende stem is die van Noma Omran, die de muziek schreef voor de film van haar partner Ossama Mohammed. Deze zangeres gespecialiseerd in klassieke zang, wordt beschouwd als een van de belangrijkste specialisten van de oude Syrische Maqâm. Ze studeerde af aan het Hoger Instituut voor Muziek van Damascus en woont sedert 2011 in ballingschap in Parijs. Begeleid door de oed en percussie van de broers Al Jaramani (Khaled maakt deel uit van Interzone, opgericht met Serge Teyssot-Gay en andere groepen waaronder Bab Assalam met zijn broer Mohanad), reist ze met “Syrische noten” doorheen de klassieke Arabische poëzie en muziek, de Aramese gezangen uit de vijfde eeuw en soefi, naast haar eigen composities.

Met Khaled Al Jaramani (oed) en Mohanad Al Jaramani (oed en percussie)

23.04 > 20:00
6€ / 4€


Drie regisseurs uit Syrië stonden in voor dit portret van Nazih Shahbander, pionier van de Syrische film, en geniaal technicus die op 14-jarige leeftijd al opnametechnieken bedacht en in 1928 de eerste geluidsfilm in Syrië regisseerde, "Light and Shadows" ("Nur wa Zalem"). Dit portret schetst de geschiedenis van de Syrische film, zijn evolutie en zijn politieke strijd.

De voorstelling wordt gevolgd door een ontmoeting met:
• Kais al-Zubaidi: Iraaks regisseur en monteur, werkte in Syrië na zijn studies in Babelsberg. Vandaag woont hij in Berlijn en ziet toe op de organisatie van de nationale Palestijnse archieven.
• Ismat Amiralay: broer van Omar Amiralay, Syrisch artiest, woont en werkt in Duitsland, en heeft een stichting opgericht die waakt over de bewaring en de verdeling van het werk van zijn broer.



Marco Perri, 2017, BE, HD, fr & ar ov fr ond,, 25'

Interviews, archiefbeelden, filmfragmenten... Deze documentaire schetst de contouren van de Syrische film met een portret van Omar Amiralay, vader van de Syrische geëngageerde cinema wiens filmografie 40 jaar nationale geschiedenis doorkruist, van de opkomst van Hafiz al-Hassad tot aan zijn dood. Dit is niet enkel een portret van een man en zijn passie voor film, maar ook een eerbetoon aan de vriendschap, dit verbindingsteken tussen alle revoluties, de artistieke avant-garde, dat wat de Syrische Nouvelle Vague mogelijk maakte.

+ Déluge au Pays du Baas

Omar Amiralay, 2004, FR-SY, video, ar ov eng ond,, 45'

Aangezien deze filmcyclus opende met de eerste film van Amiralay, is het niet meer dan vanzelfsprekend dat we afsluiten met zijn laatste film, over de terugkeer naar de dam op het moment dat die afgebroken wordt, 33 jaar later. Met een fragment uit de eerste film als opener, ontleedt Amiralay zijn eigen visie. Met interviews met landbouwers en hooggeplaatste personen van het regime, brengt hij alle elementen van de dictatoriale logica van de Ba’ath-partij samen in dit testament-oeuvre. De beelden van het meer met het klotsende water dat de hele geschiedenis van de streek heeft opgeslokt, ruimen plaats voor muren van klaslokalen en vensters met afrastering. Versperde horizonten en gedebiteerde slogans vervangen de open blik en de verre herinneringen. De laatste beelden laten een aura van nostalgie achter, die van een hele generatie die geloofde in de beloften van een Arabisch socialisme voordat het botste met autoritaire regimes die ze nochtans voorheen gesteund had.

In aanwezigheid van Ismat Amiralay, broer van de regisseur.

13.05 > 21:30
6€ / 4€


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 2226
prog: 2222
pos: aval