On revient de loin

Sinds 2007 heeft de regering van Rafael Correa in Ecuador geweigerd om een deel van de overheidsschuld te betalen, heeft ze het zeggenschap over haar natuurlijke grondstoffen teruggevorderd van multinationals, en heeft ze een politiek van herverdeling gevoerd en daarmee armoede en ongelijkheid verminderd. Pierre Carles heeft er veel bewondering voor, ontmoedigd als hij is door de Franse politiek, en hij trekt naar wat hij beschouwt als het nieuwe El Dorado. In zijn eerste film "Pas vu pas pris", uit 1998, liet Carles zich voorspellen door presentator Jacques Chancel: "U zult het zien, u zult ook, op een dag, zij aan zij staan met de groten der aarde". Twintig jaar later komt deze voorspelling uit: in Ecuador staat deze mediacriticus op vriendschappelijke voet met de president, klopt hem op de schouder en vliegt mee in zijn persoonlijk vliegtuig! Maar hij reist samen met zijn vriendin Nina Faure, die zich kritischer opstelt tegenover het regime van Correa. Terwijl ze het land doortrekken, worden beiden geconfronteerd met gewetensproblemen waaruit ze soms tegenovergestelde lessen trekken: de ene wil dat Correa Frankrijk komt redden, de andere vraagt zich af of de figuur van de reddende engel wel nodig is...