prog: 2178
squelettes/rubrique-3.html

Edito + expo

Een oorlogsverklaring is ontzettend doeltreffend. Maar wanneer we het einde van de oorlog uitroepen, gaat het er in werkelijkheid helemaal anders aan toe. Een keer er een officieel einde is verklaard aan de vijandigheden, stoppen de crisis en de wreedheden vaak niet. Sinds de twintigste eeuw met zijn totale oorlogen laat een wapenstilstand niet meer geloven in een terugkeer naar het “normale”. Georges Bush jr. heeft het nog geprobeerd op 1 mei 2003 toen hij, zelfzeker en vol vertrouwen in de overwinning, het einde van de “preventieve” oorlogsoperaties in Irak afkondigde...

Rijst de vraag naar “het normale” waarnaar we verondersteld worden terug te keren. In het beste geval rapen we onszelf bij elkaar als in een nevelige kater, versuft door de doden, verdwijningen en vernielingen, in de vage hoop op heropbouw. Tot aan het volgende conflict, waar andere belangen gaan botsen, andere groepen willen domineren. Voor sommigen heeft de sprong voorwaarts in de geschiedenis betekenis; voor anderen heeft door het verlies van dierbaren niets nog zin.

Hoewel ze officieel beëindigd wordt, muteert oorlog, verbreidt ze zich, en past ze zich aan aan de tijd. Op de industriële ontmenselijking van de loopgravenoorlogen volgt de onverbiddelijke permanente dreiging van onoverwinnelijke en onzichtbare drones, terwijl op de aarde de schaduw van de terrorist die op ieder moment kan toeslaan dreigt. Op gevaar af van onze vrijheid drastisch in te perken of andere collaterale schade, zijn alle middelen goed om te strijden tegen dit dodelijke schrikbeeld, een soms gemakzuchtig excuus voor heel wat ongewenste hervormingen. Nochtans is de oorlog, zo wordt ons keer op keer verzekerd, goed en wel afgelopen, of het nu hier is of elders. En bovendien is oorlog een noodzakelijk kwaad om eindelijk in een betere wereld te leven. Zoals in Irak, en in Libië overigens…

Als weerklank op de verreikende verklaringen ontplooit dit programma een arsenaal aan films en evenementen die verschillende tijdstippen en genres doorkruisen en elk op hun eigen manier de psychologische, territoriale en maatschappelijke nasleep van de (zelf)uitgeroepen naoorlogen ontrafelen. Oorlog, of de zogeheten afwezigheid ervan, kan worden ontleed, geanalyseerd, bevraagd, en zelfs bespot, geïncarneerd in Zombies of andere vreemde vogels, verbeeld in muziek, of leiden tot archiefonderzoek, of onderwerp zijn van een meesterwerk. Kortom, geen nieuwsshow in Nova, maar wel cinema!



"De oorlog is voorbij" is ook een voorwendsel voor een collectieve tentoonstelling in de bunker-bar van Nova. Met sommige artiesten die bekend zijn, en andere die even onbekend zijn als de soldaat, gekozen op basis van ons Nova-buikgevoel. Over “nooit meer oorlog” terwijl de oorlogsmachine sinds het begin der tijden non-stop ratelend op volle toeren draait; over de leiders en de volgelingen, over trauma’s die je voor het leven tekenen. Dit esthetisch krachtvoer over oorlog, dit eeuwigdurend opgevoerd schouwspel als was het een genetische traditie van de mensheid, is even lichtverteerbaar als het zwaar op de maag ligt. Wordt “nooit meer” op een dag werkelijkheid? Bij de aanvang van het nieuwe cultuurseizoen kondigen etsen, collages, installaties, tekeningen, beelden, borduurwerken... een bestand af voor een anti-oorlogsprogramma in Cinema Nova.

Vernissage: 08.09 > 19:00
Expo: 08.09 > 23.10.2016
(tijdens de openingsuren van Nova > zie uurrooster)

Er is een evolutief DIY-luik aan de tentoonstelling. Elke zondagnamiddag van 16u tot 18u zijn er in de kelder van Nova workshops om (tegen)propaganda-affiches en houtetsen te maken. Een huisartiest is zo vriendelijk om zijn pers het hele programma lang ter beschikking te stellen.

Haal die graveernaald boven!

08.09 > 19:00
Gratis


Performance

ABBAts

Ontdekt in wereldpremière tijdens het festival “Chairs Fraîches” van E2 in de Slachthuizen van Anderlecht, komt ABBAts terug voor een guerrilla-set in de schuilkelder van Nova. Met Serena op metaalpercussie en Lucius Quatre Yeux op de lawaaiconsole, geeft ABBAts ervan langs met hertzgolven die god weet waar werden opgevangen, en op je worden losgelaten in een heerlijk mechanische pokkeherrie. Een krachtig duo om de vernissage van de collectieve expo af te sluiten, en dat, voor de anekdote, elkaar eind 2015 ontmoet heeft in Nova tijdens het indus-programma "Transmission: Industrial Music" waarvan Lucius één van de aanstokers was.

www.luciusfhyleomerras.com

www.luciusfhyleomerras.com

08.09 > 22:00
Gratis


prog: 0
Sorry, no Dutch version for this article.
French [fr] or English [en] page.
23.09 > 19:30 + 08.10 > 19:30 + 21.10 > 19:30


prog: 0
Sorry, no Dutch version for this article.
French [fr] or English [en] page.
10.09 > 18:30 + 11.09 > 19:00 + 17.09 > 19:00 + 23.09 > 19:30


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 2179
prog: 2178
pos: aval