prog: 2164
squelettes/rubrique-3.html

Xavier Christiaens – De noordelijke trilogie

Nadat hij werkte als acteur, theaterauteur en assistent (onder andere voor Bruno Dumont), regisseerde de Brusselse autodidact Xavier Christiaens sinds 2003 drie fascinerende films die samen een triptiek vormen die beurt om de beurt gaan over de deportatie van de nomadische Kirghizen in Centraal-Azië, de terugkeer van een kosmonaut op een ontvolkte aarde, de gevolgen van genocides, het geweld van ideologieën... Op de grens van verschillende genres en praktijken, zowel afkomstig uit documentaires, experimentele films, poëzie en zelfs sciencefiction, werden deze films gemaakt in alle vrijheid en onafhankelijkheid, daarbij geholpen door zijn partner Sandrine Blaise. Ze ontwikkelen een veeleisendheid over elk beeld, verdiepen zich in theorieën en vondsten van avant-gardistische cineasten en gaan de uitdaging aan van het programma dat Jean Epstein voorstelt in 1946 in zijn tekst "Intelligence d’une machine": "Cinematografie wijdt ons in in de irrealiteit van de tijd-ruimte.”

(Vrij naar Serge Meurant (Cinergie) en Olivier Smolders)



Xavier Christiaens, 2014, video, zonder dial, , 54'

Een eigenzinnig werk, gedraaid zonder scenario noch ploeg, dat veeleer het ontwikkelingspad van een gedicht volgde, met dezelfde nauwgezetheid en vrijheid. Een gedicht van Henri Michaux vormde trouwens de aanzet tot deze reis die geleid wordt door een fascinerende geluidsband van Lionel Marchetti, doorheen een parallelle wereld bevolkt door doffe kleuren, mysterieuze schaduwen, nucleaire lichtflitsen. Een visueel, minimaal en hortend verhaal: het laatste luik van de “noordelijke trilogie” is ook het meest sombere en mysterieuze, het minst narratieve. De historische context is daarentegen wel heel precies: koude oorlog, verovering van het heelal, de herkenbare hoofdpersonages – een vrouw, een man, een kind – en de duidelijke aanzet: de drie personages zijn de laatste overlevenden die achter gesloten deuren aangewezen zijn op een verblijf in enkele vertrekken van een toren in een grote stad. De verstrengeling van visuele en sonore lagen dompelt de kijker onder in een soort van wakkere droom die hem al snel alle rationele teugels laat vieren. Een uitnodiging om je te laten verliezen dus, om je te laten meevoeren, om je onder te dompelen.

+ Performance Lionel Marchetti

De geluidscompositie van Lionel Marchetti voor "Au-delà des icebergs" is extreem gelaagd, verleent diepte aan de film, doorloopt welluidend alle klankpaletten van het verhaal, met een primitief sjamanisme voor het welwillende oor. Componist en elektroakoestische muzikant Lionel Marchetti, die afkomstig is van het Franse Lyon, is eveneens schrijver en dichter. Na de vertoning geeft hij een elektroakoestische impro-performance met verschillende systemen voor de spatialisering van geluiden afkomstig uit elektronica, analoge en digitale instrumenten, met bewerkte luidsprekers.

05.05 > 20:00  
5€ / 3,5€


Xavier Christiaens, 2003, video, ru ov fr ond,, 56'

"Le goût du Koumiz" gaat over ontworteling en de innerlijke ballingschap. Met poëzie en de radicale behandeling van beelden en geluiden weerstaat de film alle dogma’s, alzo sporen gravend in een visueel en sonoor avontuur dat verrassend en onverwacht is. Niet omdat het verhaal gaat over een Kirgizische nomade wiens leven overhoop gehaald wordt door de Sovjet-overheersing, maar wel door de wijze waarop dit verhaal verteld wordt: een wereld vol wind, paarden, vreemde woningen, bergen, honden, kinderen, treinen die voorbij denderen in woestijnachtige landschappen., De beelden van het Aralmeer in Kazakstan in een zeer contrastrijk zwart en wit, gedraaid door Xavier Christiaens en Sandrine Blaise, tonen de wereld in een spel met vormen dat getuigt van een adembenemende plastische schoonheid. Het avontuur is zowel mooi, gevoelig als ontroerend. Gehaaste toeschouwers gelieve zich te onthouden. Voor alle anderen, een ervaring als geen ander.

In aanwezigheid van Xavier Christiaens & Sandrine Blaise

12.05 > 20:00  
3,5€ / 2,5€


Xavier Christiaens, 2006, video, , 54'

“Wanneer je je ogen opent, is er geen dag, geen nacht, geen water, geen aarde”. Met dit citaat uit de apocalyps opent "La chamelle blanche", een film die ons laat voelen wat het betekent om vreemdeling te zijn op aarde, doorheen het dagboek van een kosmonaut die terugkeert naar een verlaten aarde. Eenzaam en beroofd van zijn geheugen zijn er slechts weinig dingen die hem van dienst zijn. Een vrachtwagen baant zijn weg door een landschap zoals een boot in de zee. Een vrouw in een bloemenjurk baadt in een zee van bloed. Een kind bekijkt ons met verbaasde ogen. Op de grond ligt het verhakkelde karkas van een vreemde Sovjet-machine. Xavier Christiaens vindt een nieuwe manier uit van herinneren, om terug te keren in de tijd, het verleden oprakelend zoals een omgekeerd lied. De spookachtige beelden die bijna uitgewist zijn, komen met vloedgolven aan de oppervlakte zoals golven uit een bevroren zee. "La chamelle blanche" gunt de kijker geen rust, maar wat een beloning wanneer op de kronkelingen van deze weg plots regelmatig momenten van schoonheid tevoorschijn komen waarvan we zelfs niet hadden kunnen dromen, als ware het verschijningen zoals we weinig zien in onze filmzalen.

In aanwezigheid van Xavier Christiaens & Sandrine Blaise

21.05 > 20:00  
3,5€ / 2,5€


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 2167
prog: 2164
pos: aval