Een verzonnen ontmoeting in een bar in Boedapest bezegelt de vriendschap en samenwerking tussen Igor en Ivan Buharov, die noch broers noch Rus zijn. Het zijn trouwens niet hun echte namen. Eigenlijk speelt de kwestie of iets al of niet waar is geen rol in hun universum, het is er zelfs een onderdeel van.
Hun ontmoeting zette een dol Hongaars experimenteel cinema-avontuur in gang dat zich gestadig ontrolde in de vorm van kortfilms, langspeelfilms of via chaotische tentoonstellingen. Absurde, zinsbegoochelende en gevoelsmatige cinema, eerder geschift dan geposeerd, waar smoelen, landschappen en vreemde en zelfs onbegrijpelijke situaties een uniek universum voor de lens tot leven brengen.
Deze films worden steeds door dezelfde personages bevolkt. Want ieder heeft zijn plaats in deze parallelle realiteit, mensen van alle maten, vormen en leeftijd, soms via een omweg zelfs de grootmoeder van Ivan.
Muziek is altijd overduidelijk constante in hun werk via de diverse groepen van Ivan, die (altijd in samenwerking met anderen) tekent voor de filmmuziek. Zij weten ook hoe hommage te brengen aan hun oude voorbeelden en betrekken ze in hun spel, vandaar de vertoning van Jégkrémbalett en de kans die we krijgen om András Warhorn te verwelkomen, die Gentry Sultan op de scene vervoegt.
Ter gelegenheid van de gelijktijdige release in Hongarije en in Nova van hun nieuwste film "Most of the Souls that Live Here" willen wij hier het collectieve aspect en de coherentie van hun werk in de verf zetten.
