prog: 2149
squelettes/rubrique-3.html

Regards sur le travail

De ontmoetingen "Kijk op werk" bieden via debatten en films stof tot nadenken over de problematiek van arbeid en de voorstelling ervan in de documentaire cinema. Steeds grotere flexibiliteit in uurroosters en taken, fysiek zware arbeid, herstructuratie... De arbeidsmarkt is een gewelddadige plek. De diagnose is allesbehalve nieuw en werd reeds gesteld tijdens de vorige edities van "Regards sur le travail". Maar als we verder kijken dan deze evidente vaststellingen, zien we dan perspectieven en oplossingen om de mens opnieuw zijn centrale plaats te laten opeisen in onze werkplekken die ontworpen werden om ten dienste te staan van productie?
Directies geven antwoorden, maar vaak lijkt het erop dat ze de kern van het probleem omzeilen: ze richten de werkplekken van een groot bedrijf in om ze gezelliger te maken ("Work Hard - Play Hard"), ze onthalen een kunstenaarsresidentie van componist Nicolas Frize om de werknemers van een autobedrijf te betrekken bij een muziekstuk ("C’est quoi ce travail ?")… En de werknemers, wat denken zij ervan? Dit programma geeft hen het woord, in films die luisteren naar hun eigen intieme ervaring van werk. Woorden die de op hol geslagen cadans blootleggen en de gezondheid die er onder door gaat in de industriële slachthuizen ("Entrée du personnel"), woorden die dromen onthullen, ("Dans ma tête un rond-point"), maar soms ook woorden die beroepstrots verraden.
Dit weekend vormt ook een gelegenheid om een blik te werpen op het werk van regisseurs die de problematiek van het werk filmen, met regisseurs die zelf present zijn en met actoren van het terrein. Ze ontwikkelen listen om zich te laten aanvaarden in een omgeving die a priori niet open staat voor hen, ze geven zich rekenschap van de complexiteit van de ondergane situatie en van de energie die de werknemers ontplooien om een beetje menselijkheid te injecteren daar waar rendement geëist wordt, ze vatten de essentie van een bijzonder decor en bouwen met de gefilmde personen een kijk op wat ze erin investeren... Allemaal benaderingen die samen besproken zullen worden tijdens deze ontmoetingen.

In samenwerking met Le P’tit Ciné.

www.regardssurletravail.be



Luc Joulé & Sébastien Jousse, 2015, HD, fr ov , 100'

In de autofabriek PSA van Saint-Ouen speelt het regisseursduo Luc Joulé en Sébastien Jousse twee zeer tegengestelde manieren van werken tegen elkaar uit. Enerzijds is er de muzikant en componist Nicolas Frize die de ruimte doorkruist als een jager op zoek naar ritme. Niet het minste geluid ontsnapt aan zijn aandacht, terwijl hij de gebaren en de woorden opneemt van wie ze produceert en van wie ze ondergaat, om hun stem te laten horen. Ze vormen de grondstof van zijn muzikale creatie waarvan de film de uitwerking volgt. Parallel hieraan filmen Jousse en Joulé continu machines, werkposten, bewegingen van arbeiders tijdens hun mechanische activiteit. Maar allen blijven ze zichzelf, dankzij hun confidenties in voice-over, wat een heilzame afstand creëert. Van portret tot portret gaat de film verder om te eindigen met de muzikale creatie die de werknemers spelen in de fabriek waar ze hun geluiden, hun tijd, hun stemmen hebben verleend aan de opbouw van dit veelstemmige werk dat een eerbetoon aan hen is. Ook al blijven creatie en bandwerk diametraal tegengestelden, toch wordt door het uitgangspunt van zowel de componist als dat van de regisseurs labeur omgebogen tot creativiteit.

Voorstelling met Sébastien Jousse en Mateo Alaluf.

22.04 > 20:00  
5€ / 3,5€


Masterclass

Jérome Le Maire: case study "À se brûler les ailes"

Een documentaire schrijven over arbeidsproblematiek

"Met een boek ("Global Burn-Out") en de ontmoeting met zijn schrijver Pascal Chabot als basis, gaat de film "A se brûler les ailes" (die momenteel in montage is) over arbeid en de excessen ervan. Plaats van handeling is het Hôpital Saint-Louis in het 10de arrondissement van Parijs. In de operatie-afdeling worden er in elk van de 14 operatiezalen dagelijks 8 à 10 operaties uitgevoerd. Chronische stress, burn-out en psychosociale risico’s tasten de dienstafdeling aan. De directie bestelt een audit over de organisatie van het werk om het begin van een conflict te ontmijnen.
Gedurende onze ontmoeting zal ik het hebben over de vragen die een verfilming van een litterair werk oproept, de opzoekingen, de ontmoetingen, mijn onderdompeling in de arbeidswereld. Vervolgens zal ik het hebben over de gemaakte keuzes, de manier waarop ik gewerkt heb met mijn producent om investeerders (coproducenten) te vinden, en ook over hoe ik toestemming heb gekregen om een film te draaien over een gevoelig onderwerp. Tot slot zal ik het hebben over de technische aspecten van het draaien van de film, de manier waarop ik de werkelijkheid in scene zet en – last but not least - de eerste beelden van de montage die aan de gang is."

Jérôme le Maire

Jérôme le Maire (°1969, Luik) is regisseur en heeft al enkele bekroonde films op zijn naam staan zoals “Le Thé ou l’Électricité” en “Le Grand’ Tour”.

23.04 > 18:00  
3,5€ / 2,5€


Carmen Losmann, 2011, video, ov eng ond,, 91'

De eerste langspeelfilm van Carmen Losmann is meteen een voltreffer, met een film in verschillende tableaus over de evolutie van arbeid in de sector van hooggekwalificeerde diensten in onze maatschappij. De openingsscène gaat over arbeidsarchitectuur, met de inrichting van de zetel van een multinational in Hamburg waar de "atriums" overgaan in "open spaces" en waar, behalve de bedrijfsleiders, geen enkele werknemer nog beschikt over zijn eigen werk- of vergaderruimte. De film verkent verder de wereld van het telewerk, ontregelde uurroosters en andere nieuwe managementspraktijken waarmee bedrijven streven naar winstmaximalisatie van hun werknemers, om hen binnen te loodsen in de matrijs van een alomvattende arbeidswereld. Vervolgens zijn we getuige van enkele onthutsende scenes van aanwervingsgesprekken in het kantoor van headhunters die de HR voor grote bedrijven doen in aanbesteding, of nog van een teambuilding bedrijf dat zijn werknemers test door hen geblinddoekt achter te laten in een bos... Een ijzingwekkend portret van hedendaagse arbeid.

23.04 > 21:00
5€ / 3,5€


Manuela Frésil, 2011, video, ov eng ond,, 59'

Er bestaan verschillende soorten slachthuizen, en je kan ze op verschillende manieren filmen. Enkele jaren nadat ze “Si loin des bêtes” heeft gerealiseerd, een documentaire over de industriële varkenskweek, heeft de filmmaakster en filosofe Manuela Frésil haar camera in een industrieel slachthuis geplaatst om de werkomstandigheden van de arbeiders en hun band met de dood nader te onderzoeken. Een verborgen plek, ver van alles, aan de rand van een industriële zone, waar het werk begint wanneer het nog donker is. Geluiden en geuren van de dood. Een hels ritme. Repetitieve bewegingen gedicteerd door de mechanisatie van de kettingzagen en de verpakking van vlees. De productie-eisen worden almaar strenger. De absurde situatie van een overproductie gedicteerd door delokalisatie en de druk van de grootdistributie. Fysieke pijn, gewrichten die het begeven, en zenuwen ook. Versleten lang voor de pensioenleeftijd. De vrees voor ontslag. Getuigenissen en levensverhalen van werknemers op zoek naar een "normaal leven", die soms verbaasd zijn dat ze dit werk, waarvan ze dachten dat het maar voor korte tijd zou zijn, nog uitvoeren. En de bevraging van de regisseuse, die met brio de schijnbare onmogelijkheid omzeilt om dit werk en de gevolgen ervan voor de arbeiders te tonen.

+ Debat

De voorstelling wordt gevolgd door een debat over de representatie van het slachten van dieren en de verfilming ervan. Vroeger was het te zien op etsen, foto’s, schilderijen, films, maar vandaag is het tonen ervan minder evident. Tussen uitspattingen van bloed, klinisch versnijden, close-ups van anatomische delen: verdwijnen het lijf van het dier en het lichaam van de arbeider? Welke band is er met het dode dier? Welke kijk op het werk van de slachters?
Komen er vanavond over praten met ons: regisseuse Manuela Frésil, een werknemer van de slachthuizen van Anderlecht en Anne-Elène Delavigne, etnologe (CNRS – Nationaal Natuurhistorisch Museum, Frankrijk) die een studie heeft verricht over de vleesketen, de verandering van de knowhow en de sociale en artistieke voorstelling van de slachtberoepen.

24.04 > 18:00  
3,5€ / 2,5€


Hassen Ferhani, 2015, HD, ov fr ond,, 100'

Als regisseur is Hassen Ferhani stevig verankerd in zijn woonplaats Alger. In zijn twee lange documentaires installeerde hij zich in plaatsen waar hij nooit meer echt is uitgekomen. In zijn tweede film ging het om het tijdelijke kantoor van het Algerijnse dagblad El Wattan. In deze film gaat het om een slachthuis midden in de stad. Maar van de functie van een slachthuis toont Hassen Ferhani niet veel, nauwelijks enkele gekeelde dieren zijdelings in beeld, een onstuimige stier in het verzet door geen poot meer te verzetten, of een kat op rooftocht naar ingewanden... Wat hij filmt, meestal in lange vaste beelden, gedragen door een trage rust, dat zijn de plekken ernaast, het binnenplein, een straat, een braakliggend terrein of de immense ruimtes, leeg, wachtend op wat komen zal. Door de dieren buiten het gezichtsveld te laten, neemt Ferhani opzettelijk afstand van de mechaniek van de arbeid. In deze momenten van afwachting gaat hij op zoek naar de woorden van enkele mensen, hun banden, hun dromen, hun lijden, ver van de reden waarom ze zich in deze ruimte bevinden. In dit trage en zachtzinnige huis-clos met enkele haast dromerige zijsprongen wordt het slachthuis een plaats van waaruit in de verte een land zich aftekent, een afgesloten tafereel dat enkel door vriendschapsbanden en verbeelding zich openstelt naar elders en naar andere mogelijkheden, de ruimte die mensen die vastzitten in hun harde leven van labeur overschrijden door te dromen, te wensen en te delen.

24.04 > 21:00
5€ / 3,5€


Parallel aan de dag gewijd aan slachthuizen stellen Plan B (de stadsmodule van Nova) en de vereniging Forum Abattoir een rondleiding voor op de site van het slachthuis van Anderlecht (en niet dus van de semi-industriële slachtlijn). Het "abattoir" van Anderlecht bevindt zich als een van de laatste in Europa in het hart van het stedelijke weefsel en onthaalt de grootste voedselmarkt van Brussel. Een gelegenheid om na te denken over de toekomst van deze site en het belang van het behoud van een slachthuis in de stad.

Woensdag 27 april om 14u.
Gratis deelname.
Reservatie verplicht via info@forum-abattoir.org.



squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 2152
prog: 2149
pos: aval