prog: 2111
squelettes/rubrique-3.html

Ulrich Seidl

Zijn ouders hadden hem graag als priester gezien, maar de controversiële Oostenrijkse regisseur Ulrich Seidl (°1952) zocht zijn heil in de cinema. Begonnen als documentairemaker geeft hij blijk van een nogal sombere kijk op het mensdom waarbij hij in films als "Der Ball", "Tierische Liebe" ("Animal Love") of "Models" bij voorkeur de even bizarre als tragische onvolkomenheden van zijn landgenoten en de donkere zelfkant van de Oostenrijkse samenleving blootlegt. Hij laat de toeschouwer getuige zijn van de meest onbehaaglijke taferelen en maakt hem daarmee tot voyeur. Seidl zet bovendien de werkelijkheid naar zijn hand door documentair materiaal te vermengen met geënsceneerde situaties. Schokkend zijn Seidls films echter vooral door de verregaande bereidheid van de personages om het publiek deelgenoot te maken van hun intimiteiten. Vanaf zijn langspeelfilmdebuut "Hundstage" ("Dog Days") heeft zijn fictiewerk, onder andere door de statische, nauwkeurig gekozen shots, dan weer een hoog documentaire-karakter. Seidl werkt hier vooral met non-professionals die hij van de straat plukt en laat in het draaiproces veel ruimte voor improvisatie. Films als "Import/Export" en de ambitieuze Paradise trilogie hebben hem internationale erkenning gegeven. "Im Keller" ("In The Basement"), zijn laatste werk dat we in première vertonen, is opnieuw een grimmige documentaire die Seidl doordrenkt met de nodige zwarte humor en waarbij hij Oostenrijk en zijn bewoners portretteert als een vreemd volk met verborgen geheimen.



Im Keller

In the basement

Ulrich Seidl, 2014, DCP, de ov fr & nl ond,, 81'

"In de kelder" bevredigt de Oostenrijker zijn diepste verlangens en leeft hij ongeremd zijn obsessies uit : nazi-parafernalia afstoffen, met de modeltrein of griezelig levensechte poppen spelen, sadomasochistische seks. De keldergebruikers laten zich door Ulrich Seidl bij hun bezigheden filmen en spreken tussendoor openhartig over hun angsten en verlangens. In zijn kenmerkende confronterende, maar emphatische stijl – een ongemakkelijke intieme vorm van menselijke tableaux-vivants – vervaagt de grens tussen registratie en enscenering. Volgens Seidl "staat de kelder symbool voor het Oostenrijkse onderbewustzijn. Het is een plaats van duisternis, een plaats van angst, een plaats van de menselijke afgronden." Een zowel grappig als triest maar bovenal beklijvend film essay.

12.09 > 20:00 + 17.09 > 20:00 + 27.09 > 18:00 + 10.10 > 22:00 + 18.10 > 22:00 + 25.10 > 22:00
5€ / 3,5€ Combi 2 films > 7,5€ / 6€


Hundstage

Dog Days

Ulrich Seidl, 2001, AT, 35mm, de ov fr & nl ond,, 121'

Het is een verzengend heet weekend in de buitenwijken ten zuiden van Wenen, in het niemandsland, tussen de snelwegen, supermarkten en nieuwbouwwijken. Tijdens deze hondsdagen stijgen de gemoederen al even snel als het kwik. Zes verhalen ontvouwen, zes personages uitgestald in hun dagelijkse routine, in eenzaamheid , agressie en verlangen. Een stel - zij nymfomaan, hij werkloos - leeft onder hetzelfde dak maar spreekt nooit met elkaar. Een zwaarlijvige kerel heeft last van zijn buren. Een lerares van middelbare leeftijd laat zich moedwillig vernederen en misbruiken door haar zogenaamde minnaar, ... . Seidl toont het leven van zijn meest kwetsbare en intieme kant. Er is een script, maar de dialogen zijn geïmproviseerd. De acteurs vertolken een rol maar ijken dicht bij hun eigen leven te blijven. Het resultaat is een fascinerende en bevreemdende vertelling op het snijpunt van fictie en documentaire.

13.09 > 20:00 + 19.09 > 22:00 + 11.10 > 22:00
5€ / 3,5€


Einsvierzig + Der Ball

One Forty + The Dance

1980 + 1982, AT, 16mm, de ov eng ond, 16 + 50 '

Einsvierzig, zijn eerste korte film, is Ulrich Seidl in miniatuur en toont bizarre en ontroerende beelden in zwart-wit uit het leven van een dwerg van 1 meter 40. Zelf zegt Seidl dat hij een film over een dwerg wou maken zonder het gangbare hypocriete vertoon van sympathie dat men vaak terugvindt in documentaires over gehandicapten. Hij schetst de protagonist dan ook als een individuele persoonlijkheid, iemand waarmee je kan lachen of die je saai kan vinden, net zoals ieder ander.

Met Der Ball, een documentaire gedraaid als filmstudent, over het jaarlijkse bal (de eindeloze variaties van de "Vogeltjesdans" incluis) voor de scholieren van het Gymnasium van het Oosterrijkse Horn, rekent Seidl onverbiddelijk af met de bekrompen, kleingeestige en preutse sfeer van zijn geboortestadje en haar inwoners. De filmschool was minder gecharmeerd, trok zich terug als producent en schopte Seidl van de opleiding. De volgende zeven jaar moest Seidl als chauffeur, magazijnier en televisieredacteur door het leven, voordat hij een nieuwe film mocht maken.

11.10 > 20:00 + 18.10 > 18:00
5€ / 3,5€


Constantin Wulff, 2014, AT-DE, video, de ov eng ond,, 52'

Constantin Wulffs documentaire over deze complexe en uitzonderlijke filmmaker bestaat uit spaarzame en korte interviews met Seidl zelf, zijn acteurs en zijn vrouw en medescenariste Veronika Franz. Daarin wordt duidelijk waar Seidls fascinaties liggen : in de duisternis achter de keurige façade die de meesten van ons hebben opgetrokken. We krijgen ook een uniek beeld - het is voor het eerst dat Seidl een documentairemaker toestaat op zijn set – van de filmmaker aan het werk bij de opnamen van Im Keller en tijdens repetities voor het toneelstuk Böse Buben / Fiese Männer : rustig en geconcentreerd maar ook streng en nauwkeurig. Seidl weet precies wat hij wil en hij stileert de werkelijkheid zo sterk dat de grens tussen fictie en documentaire vervaagt. Of het nu acteurs betreft dan wel personen uit het echte leven, aan beiden vraagt hij hun grenzen te verkennen en verleggen. Samen met hen onderneemt hij een zoektocht naar diepe verlangens en obsessies die doorgaans in het verborgene blijven.

12.09 > 22:00 + 17.09 > 22:00
5€ / 3,5€ Combi 2 films > 7,5€ / 6€


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 2121
prog: 2111
pos: aval