De eerste versie uit de jaren ’70 van "Scum" staat geklasseerd als ’documentair drama’ dat voor de Engelse televisie gecreëerd werd. Maar aangezien de ziedende Alan Clarke er, naar de normen van de BBC, een al te duistere, gewelddadige en realistische film van maakte, werd de film 20 jaar lang onberoerd in een kast opgeborgen. Met veel branie kocht Clarke jaren later de rechten terug om een tweede versie voor de filmzalen te draaien. Deze nieuwe versie is nog meer op het scherp van de snede gemaakt. Het werd een blik zonder toegevingen op een Britse instelling voor heropvoeding van jonge delinquenten. De film is nog steeds pijnlijk efficiënt en uiterst hedendaags. Ray Winstone speelt er op pakkende wijze de rol van een jonge crimineel die zich in een systeem bevindt waar er geen plaats is voor opvoeding, psychologische hulp of verbetering. De film toont ons een bloedstollend universum van inwendige woede en onderhuids geweld, waar barbaarsheid opgewekt wordt door permanente vernederingen, zwaar doorwegende machtsverhoudingen en een helse promiscuïteit. Wanneer mensen als beesten behandeld worden, gaan ze zich zo eveneens gedragen.
+ In
Vijftien jaar na datum blijven de korte films van “Ateliers Fugitifs” een van de zeldzame ervaringen van film binnen in een Brusselse gevangenis. Meer nog, het ging om participatieve workshops met de gedetineerden zelf. “In” is een filmische impressie die de conditionering toont van een doordeweekse dag in de gevangenis van Sint-Gillis.
