prog: 2019
squelettes/rubrique-3.html

Weekend #1

Plek

Marollen

Cinema Nova heeft altijd interesse getoond voor films die het volkse karakter van de Marollen in de verf zetten. Films over het verzet van de buurtbewoners tegen uitzettingen, de vele sociale woningen en de "verzaveling"… Desondanks sloeg Nova nog nooit haar tenten op in de Marollen.
Begin dit jaar was "Le Chantier des Gosses" te zien in Nova. De release van deze film, die net voor Expo 58 gedraaid werd, en 60 jaar later in ere hersteld werd, bracht heel wat teweeg en betekende voor Nova een stormloop zonder voorgaande. Bijna 8000 toeschouwers ontdekten de film in Nova, en later in Cinema Vendôme. Ze werden ondergedompeld in het dagelijkse leven van toen, in de "glibberige steegjes" van deze "volkse buurt", die zich in het hartje van Brussel bevond (dixit de pers van weleer). Een wijk die men toen probeerde te verbergen voor de toeristen, en die men nu promoot als een restant van het "authentieke" Brussel. We konden de kans niet laten liggen om de film te projecteren op de draailocatie van de film zelf, en om een volledig weekend PleinOPENair te houden in de Marollen. Het was hoog tijd!

- Helling Justitiepaleis, ingang via Poelaertplein of Minimenstraat (hoek Wynantsstraat – Valkstraat), 1000 Bxxl ⎟ Tram : 92, 93 (Poelaert) ⎟ Bus : 27, 48 (Vossenplein) ⎟ Metro : 2, 6 (Louisa) ⎟ Nachtbus : N12 Vossenplein – richt. Stalle (laatste > 2:17), Beurs (laatste > 2:25).

25.07 > 20:00 + 26.07 > 18:00


Fantazio, een stadsnomade die gevormd werd op lijn 6 van de Parijse metro, en zijn makker Francesco Pastacaldi, werden ingelijfd door de Tamils Kavitha Gopi en Paul Jacob, Indische muzikale punks met een voorliefde voor gezangen en poëzie uit het oude India. Over een periode van 18 jaar speelde Fantazio meer dan 2500 concerten in zalen, bistro’s, theaters en festivalweides. Kenmerkend waren de gedurfde improvisaties, alsook de kleine en grote verhalen over reizen, zoeken en zwerven. Na het samengaan met de twee Indische bandieten, vindt Fantazio eindelijk min of meer rust. Ze brengen een mix van de punk, hindoeïsme, rockabilly, hiphop en het burleske. Op die manier brengen ze al het moois van verschillende disciplines en stijlen samen. Hun missie vanavond is simpel: het activeren van onze troosteloze en ingeslapen geesten via Vedische trance, electropunk-rockabilly en klassieke gedichten!

www.fantazio.org

25.07 > 20:00 + 25.07 > 24:00


Jean Harlez, 1956-1970, BE, 35mm, fr ov eng & nl ond,, 83'

Met zijn camera dwalend door de straten van de Marollen realiseerde Jean Harlez zijn droom. Hij maakte cinema door zich in het straatleven onder te dompelen, en toonde zo het leven in een arme wijk.
Het verhaal schetst het verzet van een groep kinderen tegen de mannen die hun braakliggend speelterrein willen volbouwen met woningen. "Zowel in het bestoken met stenen als in het opeisen van hun speelterrein belichamen ze reeds de strijd die zich 15 jaar later zou ontrollen tegen de uitbreiding van het Justitiepaleis”. Toch is dit niet het meest typerende van de film: "De invloed van het Italiaanse neorealisme is treffend, door de realiteit weer te geven in quasi documentaire stijl, en door zo weinig mogelijk in scène te zetten. Zonder iets te verbloemen dus. De acteurs zijn de buurtbewoners zelf, die Harlez alle eer aandoet door hen te filmen in hun dagelijks leven. Er zijn geen decors... Er is de straat, haar klinkers en voetpaden, de straatlopers, buurtwinkeltjes en cafés. Maar bovenal is er de wederzijdse sympathie tussen de cineast, de kwajongens en hun ouders. Dit geeft de film een naturelle stijl die de film tot de ideale teletijdmachine maakt. Het is een stukje verloren Brussel dat tot in de kleinste details voor onze ogen terug tot leven komt.” (vrij naar Cinergie.be, januari 2014)

+ Les gens du quartier

Jean Harlez, 1955, BE, 35mm, fr ov eng & nl ond,, 14'

We volgen de verkoper van coco (de "limonade van het proletariaat", op basis van zoethout) tijdens zijn laatste ronde. Jean Harlez filmde dit waardevolle document dat de verdwenen straatberoepen van de Marollen in herinnering brengt tijdens de opnamen van "Le Chantier des gosses".

+ Lost & Found

Antje Van Wichelen, 2013, BE, stop motion, zonder dial, , 10'

De winter woedt volop. Her en der in de stad dolen verloren handschoenen rond. Antje Van Wichelen vertelt ons over handschoenen die elkaar vinden en samenspannen. Nooit zal je dat ene overblijvende exemplaar van een handschoenenpaar nog achteloos weggooien. Een stop-motion film, opgenomen in de straten van nachtelijk Brussel, in de Marollen zowaar, met achter de camera Pascal Baes. Aki Onda creëerde de geluidsband.

25.07 > 21:30


Bal

Bal

De Marollen : thuishaven van plantrekkerij, de rommelmarkt, het schroot en immigratie. Nog niet eens zo lang geleden belandden er ook heel wat zigeuners. Zo ook Paul en Bonbon, beiden gitarist van jongs af, en Bilo, een gerenommeerde violist. Ze maken deel uit van de lokale figuren die de straten en de cafés van de buurt afschuimden. Nu keren ze terug voor een muzikaal eerbetoon aan de Marollenwijk die gastvrijheid voor alle bevolkingslagen hoog in het vaandel voert. Ze brengen de bal aan het rollen met zigeunermuziek en gypsyjazz, vol ziel, humor en nostalgie.
Uit dezelfde gemeenschap van nomaden komt David Becker, bekend om zijn groove en zijn gevoel voor improvisatie. Steeds weer vertelt hij het verhaal van de zigeuners : hun omzwervingen, hun lijden, strijd en hoop. Hij speelt samen met Marolito, een gitarist die van veel markten thuis is. Zijn artiestennaam verwijst naar de Marollen, als eerbetoon aan de Radijzenstraat aan de Vossenmarkt, waar zijn familie werd onteigend.
Deze balavond is een ontmoeting tussen flamencogitaar en zigeunerjazz, tussen snaren van koper en van nylon, tussen oosterse en zuiderse melodieën - liedjes over zwerven uit de tijd ver voor Django, als verzet tegen de sedentaire wereld waar geen plaats is voor nomaden... Een zigeunerreis in een smeltkroes in volle metamorfose.

26.07 > 18:00


Films

Il Tetto

Le toit

Vittorio De Sica, 1955, IT, 35mm, ov fr ond,, 91'

In het Rome ten tijde van de opkomende industrialisatie, zijn toegankelijke behuizing en openbare voorzieningen ver zoek. Hele huizenblokken worden brutaal neergepoot op braakliggend terrein. In dit naoorlogse decor filmt Vittorio De Sica zijn tragikomedie.
Door de wooncrisis trekken de pasgetrouwde Luisa en Natale noodgedwongen in bij de familie van de jongeman. Op een dag besluiten ze deze hoogst onaangename situatie van overbevolking te ontvluchten, en staan ze op straat. Natale is een metser met gouden vingers, en Luisa overtuigt hem hun lot in handen te nemen : ze omzeilen de wet door in één nacht clandestien hun eigen onderkomen te bouwen dat de overheid niet kan vernielen... op voorwaarde dat het volledig gebouwd is voor zonsopgang, dak incluis.
Geschreven door zijn vriend Cesare Zavattini, werd "Il Tetto" de laatste neorealistische film van Vittorio De Sica, de regisseur van "De fietsendief". Het werd een eerbetoon aan het neorealisme, deze Italiaanse beweging die lange tijd wereldwijd vele regisseurs heeft beïnvloed met haar sociale thema’s en bescheiden productiemiddelen.

+ L’arbre à palabre

Mohamed Ouachen, 2001, BE, video, fr ov , 26'

"L’arbre à palabre", de "vergaderboom", is het resultaat van een project dat het woord gaf aan de inwoners van de Marollen over de nieuwe banken op het plein aan de Zwaardstraat, waar "Le chantier des gosses" zich afspeelt. Daar hoorde acteur Mohamed Ouachen voor het eerst over de "sablonisatie", ofwel de gentrificatie van de Marollen. Geïntrigeerd gaat hij op zoek naar het antwoord op de vraag waarom de oude banken vervangen worden door nieuwe.

26.07 > 21:30


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 2021
prog: 2019
pos: aval