prog: 2019
squelettes/rubrique-3.html

Woensdagen

Het jeugdhuis “Club de jeunesse” van de Huidevettersstraat werd opgericht in 1956. Naar aanleiding van de release van "Chantier des gosses" vertelden enkele ketten van toen ons over deze plek waar ze zo goede herinneringen aan overhouden. Een open huis waar ze in alle omstandigheden terecht konden bij een team pioniers van de jeugdhuizen. Bestaat dit jeugdhuis dat het leven van meer dan één Maroller diepgaand beïnvloedde misschien niet meer ? Dat had je gedacht ! Meer nog : allen welkom !

- Club de jeunesse, 178 Huidevettersstraat, 1000 Bxxl ⎟ Bus : 27 (Vossenplein) ⎟ Metro : 2, 6 (Brussel Zuid).

30.07 > 19:00


Pierre Manuel & Jean-Jacques Péché, 1969, BE, 35mm > video, fr ov , 59'

"Zwarte Piet (sic) dat is Léon. Ongelukkige jeugd, stopte op z’n veertiende met school, daarna de straat, twaalf stielen en dertien ongelukken. De smaak van vrijheid kreeg hij te pakken tijdens enkele jaren gevangenis. Sinterklaas, da’s Louis, de benjamin van een goot gezin, school tot z’n dertiende, daarna lid van de nozems". Leon en Louis maken deel uit van de “Club de Jeunesse”, een levendig jeugdhuis waar alle jongeren welkom zijn. Zoals elk jaar in december nodigt de club Sinterklaas uit. Een magisch moment voor de brave kinderen en een angstig voor de stoute. De twee kameraden belichamen plichtbewust hun rol. Een tocht door de straten, in de huizen en de cafés van de wijk die hen onderdompelt in hun eigen kindertijd, soms in de marge van het rechte pad. De beelden van Manu Bonmariage (gedraaid voor een televisiereeks die ook “La bataille des Marolles” realiseerde) weerspiegelen een Brusselse jeugd, een kindertijd in de grootstad, een bende vrienden die elkaar terugvindt in een jeugdhuis anders dan de andere. Een kroniek over de schakels van de menselijke ketting die tot op de dag van vandaag de straten van de wijk verbindt.

+ Voix des Marolles

Foyer des Jeunes des Marolles, 2011, BE, video, fr ov , 29'

Transitplek van onze hoofdstad, immigratiekruispunt, spiegel van onze samenleving, Marolle is een oude dame van meer dan 800 jaar die vooralsnog kwiek is en dapper doorgaat. Op het ritme van haar hartslag gaan de jongeren van de Marollen op zoek naar verhalen van wijkbewoners, en tekenen een veelkleurig portret van de wijk.

- Gevolg door een ontmoeting met Freddy Hartog, mede-oprichter van jeugdhuis “Club de jeunesse”, Jean Barridez, voorzitter “Amicale des anciens” en Manu Bonmariage, cameraman.

30.07 > 20:00


De Modelwijk werd gebouwd zonder veel van de mooie voorzieningen uit het oorspronkelijke plan van de ontwerpers, maar een cultureel centrum wist alsnog door de mazen van het net te glippen. In de jaren 1970 werd het bestuurd door de huurdersvereniging (ALCM) en later werd het overgenomen door de stad Brussel. Het ligt aan de voet van de Modelwijk en probeert haar historische band met de inwoners in stand te houden en meer te zijn dan een leeg vat waarin entertainment van elders gedropt wordt. Het centrum kiest dan ook vastberaden voor samenwerking met de inwoners van de wijk. Deze zomer verwelkomt het ook PleinOPENair !

- Cité Culture (Heizel, 1020 Bxxl) ⎟ Tram : 51, 93 (Stadion) ⎟ Bus : 88 (Tircher) ⎟ Metro : 6 (Koning Boudewijn) ⎟ Nachtbus : N18 ° Heysel - richt. Beurs (laatste > 02:07)

06.08 > 19:00


Film + debat

Déconcertation

Béatrice Dubell & Romain Goujon, 2011, FR, video, fr ov , 50'

In 2003 werd in een buitenwijk van Lyon een stadsvernieuwingsproject aangekondigd. Het betrof een voormalige arbeidersbuurt, een verloederde wijk in de omgeving van een enorme zijdefabriek die al meer dan dertig jaar gesloten is. De buurtbewoners worden uitgenodigd voor een "publieke raadpleging". De aanwezigen op de zitting begrijpen de logica van het project niet. De bouw van een groot winkel- en entertainementcentrum zou jaren blijven aanslepen. Op de zitting worden de vertegenwoordiger van de overheid en de privéondernemer vergezeld van een "specialist" en een "facilitator". Ze proberen de aanwezigen te overtuigen van hun aanpak.
Het winkelcentrum heeft intussen de deuren geopend. De filmworkshop "Grand Ensemble" heeft met enkele acteurs en enkele deelnemers aan deze zittingen, een reconstructie gemaakt. Ze tonen hoe bij zo’n publieke raadpleging de logica en de belangen van de machthebbers botsen met de wereld van de bewoners en gebruikers.

+ Main basse sur le Heysel

PleinOPENair & PTTL, 2009, BE, video, fr ov , 12'

Sinds enkele jaren werkt PleinOPENair samen met Plus Tôt Te Laat (PTTL) om kortfilms te maken over de locaties waar het festival neerstrijkt. We geven daarbij ruimschoots het woord aan de bewoners. In 2009 zochten we de inwoners van de Modelwijk en Verregat op en spraken we met de uitbater van Mini-Europa. We hadden één vraag : wat vinden jullie van het Neo-project ? Vijf jaar later blijft hun antwoord brandend actueel.

- Na de voorstelling houden we een discussie over de obstakels die de omwonenden van het Neo-project vandaag moeten overwinnen. Er vonden weliswaar hier en daar info-avonden plaats over het geplande megacomplex dat cultuur, entertainment en consumptie moet combineren, maar op zes jaar tijd werd er nooit een raadpleging die naam waardig georganiseerd. De promotors van het project vonden duidelijk dat Neo voorrang had op de bewonersbelangen...

06.08 > 20:00


In de dorpscafés van Haren en bij uitstek in Le Queen’s, kunnen de bewoners in de achterzaal terecht voor een memorabel potje biljart. Daarnaast is Le Queen’s ook de plaats waar het bewonerscomité van Haren bijeenkomt om projecten te bespreken, te sakkeren, of om het buurtfeest te organiseren. Het is ook hier dat de eerste vertoningen van de kortfilm “Prisons des villes, prisons des champs” plaatsvonden.

- Le Queen’s, 10 Harenheidestraat, 1130 Bxxl ⎟ NMBS : Haren-Zuid ⎟ Bus : 64 (Haren-Zuid Station)

13.08 > 19:00


Film + debat

À côté

Stéphane Mercurio, 2007, FR, 35mm > video, fr ov , 91'

Een film over afwezigheid. En over liefde. Ook over de gevangenis, maar dan zijlings. “A côté” richt zich op de buitenwereld: we vernemen er veel over hoorzittingen en strafprocedures, maar we gaan er nooit heen. We blijven aan de kant, in de onthaalruimte naast de mannengevangenis van Rennes, waar de naasten en geliefden van gevangenen (soms van ver) naartoe komen om te wachten... op het soms onmogelijke bezoekuur. Het is op deze plek, waar gezinnen zich herenigen, informatie uitwisselen en elkaar moed inspreken, dat Stéphane Mercurio zijn camera neerplantte. De aanwezigheid van de camera heeft de tongen ontegensprekelijk losser gemaakt wat sterke en gevoelige getuigenissen van vrouwen oplevert. Doorgaans genegeerd door de maatschappij en door de overheid, zagen deze vrouwen in de film een manier om zich uit te drukken en misschien eindelijk gehoord te worden.

- Deze documentaire is een uitstekende aanleiding voor een gesprek over de relaties tussen de strafinrichtingen en hun omgeving. De meeste nieuwe gevangenissen staan in perifere gebieden. Het toekomstige gevangenis”dorp” in Haren (dat de gevangenissen van Sint-Gillis, Vorst en Berkendaal vervangt en fusioneert) is een voorbeeld van deze tendens. Maar zorgt de verdwijning van de gevangenis uit de stedelijke centra niet voor een dubbele opsluiting van de gedetineerden, die nog verder verwijderd raken van hun families en advocaten, en verbannen worden uit het zicht van de stad?

www.a-cote.eu

13.08 > 20:00


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 2024
prog: 2019
pos: aval