Acteur, criticus, theoreticus, scenarist, acteur en regisseur. Masao Adachi is een vrijbuiter wiens oeuvre zich uitstrekt over verschillende domeinen, van creatief onderzoek tot politieke actie. Hij belandde er jarenlang in de clandestiniteit en zelfs in de gevangenis voor. Zijn onafhankelijkheid, zijn radicalisme en zijn levensloop droegen bij tot het feit dat hij van de radars van de officiële Japanse filmgeschiedenis verdween, al kwam daar tot voor kort verandering in. Het werk van zijn kompaan Wakamatsu kende de laatste jaren internationaal eerherstel, en in het kielzog dook de naam en het werk van Adachi weer op. Zijn werk is eindelijk weer te zien, en niet alleen maar in de schaduw van bekendere namen zoals die van Nagisa Ôshima.
Adachi belichaamt zijn tijd, met die specifieke avant-gardistische en revolutionaire politieke en artistieke context. Hij studeert film aan de universiteit, waar hij aan de basis ligt van enkele groepen voor reflectie en experiment en waarmee hij zijn eerste films maakt. Onder invloed van de studentenbewegingen politiseert hij, en al gauw beschouwt hij het medium film als strijdmiddel. In 1966 ontmoet hij Wakamatsu met wie hij veelvuldig zal samenwerken. Later ontmoet hij Ôshima en werkt mee aan enkele van zijn films. Tegelijkertijd zet hij zijn formele en theoretische experimenten verder. In 1974 na een reis naar Palestina samen met Wakamatsu, besluit hij de revolutionaire cinema verder te zetten via de gewapende revolutie. Hij verlaat Japan om als lid van van de Japanse terreurgroep Rode Leger deel te nemen aan de Palestijnse strijd. Tot aan zijn arrestatie in 1997 in Beiroet, leeft hij in de clandestiniteit. Na een verblijf in de gevangenis wordt hij uitgeleverd aan Japan en komt hij een jaar later weer vrij. Nu woont hij in Tokio. Hij mag het land niet meer uit. In 2006 regisseerde hij een film gebaseerd op zijn belevenissen, en recent werkte hij samen met Eric Baudelaire.
Masao Adachi