Britse beeldenstormer Ken Russell (1927-2011) heeft enkele van de meest gedurfde, controversiële en stijlvolle films gemaakt. Deze visionaire cineast wordt geroemd omwille van zijn oog voor detail, flamboyante stijl en barokke beeldregie. Begonnen als een documentaire filmmaker, specialiseerde hij zich in de jaren zestig in biografieën van beroemde kunstenaars voor televisie. Als baanbrekende pionier was hij de eerste documentairemaker die nagespeelde reconstructies gebruikte. Ook in zijn latere langspeelfilms kreeg menig kunstenaar de Russell-behandeling, waarbij hij zijn onderwerpen op een uiterst persoonlijke en vaak controversiële wijze benaderde. In zijn niet-biografische films jongleerde hij evenzeer met genreconventies en stijlelementen, steeds balancerend op het snijvlak van hoge kunst en populaire cultuur, van high camp en low trash, van pure schoonheid en platte kitsch, van droom (of nachtmerrie) en werkelijkheid. Hij laat een filmografie na die ons het verleden doet herbeleven via het heden en omgekeerd. Tot op het einde van zijn lange carrière is hij een rebel gebleven die, met bijna negentig documentaires en films op zijn actief, stoutmoedig het credo van seks, drugs en rock’n’roll belichaamde.
Ken Russell
