prog: 1848
squelettes/rubrique-3.html

Le grand retournement

Gérard Mordillat, 2012, FR, video, ov, 77

In paniek door de financiële crisis die ze zelf veroorzaakt hebben, plegen de bankiers overleg. Uiteindelijk beslissen ze om de overheid ter hulp te roepen zodat ze van het failliet gered worden. Gelukkig voor hen heeft de overheid begrip voor de zaak, want ook de staat wil maar één ding: de catastrofe afwenden om zo haar voortbestaan te verzekeren. Een helse spiraal zet zich in gang: de overheid haalt de banken uit het slop, steekt zich in de schulden en de recessie zet zich onverminderd voort. De kleine belastingbetalers die leven onder het juk van de besparingen, draaien op voor de rekening.

De zoveelste tekst over de financiële crisis kan niet op tegen de opvallende bijdragen van Frédéric Lordon. Deze iconoclastische econoom wijst onophoudelijk op de desastreuze gevolgen van de financiële mechanismen die aan de oorsprong van de crisis liggen. Hij aarzelt niet om provocerende vragen te stellen, zoals “En als we de beurs nu eens zouden sluiten”. Het is op één van zijn recentste werken dat “Le grand retournement” is gebaseerd. Zowel de inhoud als de vorm zijn op z’n minst origineel te noemen. Het is geen academisch werk, maar een theaterstuk in klassieke alexandrijnen. Dit beviel Gérard Mordillat zozeer, dat hij besloot om deze “serieuze klucht over de financiële crisis” te verfilmen. Het post-apocalyptische decor waar de film in werd gedraaid (een verlaten fabriek) roept het beeld op van de vernietiging die de bankencrisis heeft veroorzaakt. De plekken vertonen nog de sporen van hun roemrijke verleden, maar nu blijven enkel ruïnes, schroot, puin en verval over. De centrale bank is niet meer dan een gat en de presidentswoning een stuk muur. In dit universum vol verval zwermen de personages rond, beangstigd, doortrapt, arglistig, verwaand: de bankiers, de president, zijn eerste minister en zijn raadgevers, de journalist, de trader... Allen vertolkt door bekende acteurs uit het theatermilieu. De ironie van de film en het gebruik van klassieke theatertaal uit de zeventiende eeuw om te communiceren over dingen zoals effectisering, recessie en schuldenlast, symboliseren de diepe kloof die er is ontstaan tussen de financieel-politieke wereld en de dagelijkse realiteit van hen die de crisis ondergaan. De film toont zo aan dat taal en humor nog steeds efficiënte strijdwapens zijn ten overstaan van de ongehoordheden die door het neoliberale wereldje uitgebroed werden.

"Even tragisch als Racine, even komisch als Molière…"

13.09 > 20:00 + 14.09 > 20:00 + 15.09 > 22:00 + 21.09 > 22:00 + 22.09 > 18:00 + 27.09 > 20:00 + 29.09 > 22:00 + 05.10 > 22:00 + 13.10 > 16:00 + 20.10 > 22:00
5€ / 3,5€


Gérard Mordillat zal aanwezig zijn om meer te vertellen over zin en onzin van het vermengen van theater en film met het wereldje van de economie. Gérard Mordillat is een veelzijdig schrijver en filmmaker die we onder andere kennen van "Vive la sociale !", de reeks "Corpus Christi - L’origine du Christianisme" (co-regie met Jérome Prieur) en "La voix de son maitre" (co-regie met Nicolas Philibert).

22.09 > 20:00
Gratis


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 1855
prog: 1848
pos: aval