Miguel Gomes werd in 1972 in Lissabon geboren, en volgde er een theater- en filmopleiding. Tussen 1996 en 2000 schreef hij filmkritieken voor de Portugese pers. Hij realiseerde zijn eerste korte film in 1999 en 5 andere in de daaropvolgende jaren. In 2004 draaide hij zijn eerste langspeelfilm, "A Cara que Mereces". Daarna volgden "Aquele Querido Mês de Agosto" (2008) en "Tabu" (2011).
"Door een gebrek aan financiële middelen, getuigen Portugese producties van een gemeenschappelijke vrijheid die net ontstaat omdat er geen druk is". Hij is er trots op deel uit te maken van de Portugese scene van Oliveira, Monteiro en Costa. "Le fleuve” van Renoir is zijn favoriete film. Als kind had hij bij het zien van "Raiders of the lost ark” al zin om films te maken en droomde hij ervan ooit een remake van "The Wizard of Oz" te filmen.
De films van Gomes zijn onderling erg verschillend, maar ze vertoeven allen in het gebied tussen weemoed en euforie, net als de Portugese "saudade". Zijn films zijn vol humor, gul en creatief. Dat uit zich zowel in het beeld, als het geluid en de opbouw van het verhaal. Zijn films tonen een voorliefde voor reizen, voor kleine verhalen (al dan niet verbonden met de Grote Geschiedenis), en het individuele en collectieve geheugen.
Op dit moment werkt Gomes aan de promotie van zijn nieuwste film "Tabu" en geeft hij cursussen in de gereputeerde Noord-Franse filmschool Fresnoy. Omdat hij te weinig tijd heeft, delegeerde hij de voorbereidingen van zijn nieuwe film aan zijn "Centraal Comité". De opdracht luidt als volgt: "Pluis alle kranten uit en bewaar de meest absurde verhalen die zich vandaag in Portugal afspelen, binnen de context van de crisis en sociale onrust. Het kunnen verhalen zijn over dieren, mensen, rijk of arm... Het idee is inspiratie op te doen en korte, losse fictieverhalen uit te werken". Een jaar lang gaat de ploeg elke maand een verhaal opnemen. Het verband tussen de verhalen is Scheherazade. Zo moet een nauwgezet portret over Portugal ontstaan op een heel specifiek moment in de geschiedenis. De naam van het project is "Duizend-en-een-nacht"...
"Om een film gefinancierd te krijgen moet je een script schrijven. Dat is niet echt romantisch, maar zo gebeurt het nu eenmaal. Daarna kom ik er, om allerlei redenen, nooit toe de film te maken die in het scenario staat. Tot nu toe liep dit steeds goed af, mijn films waren succesvol en dus werd er mij niet gevraagd het geld terug te geven. Ik zal op deze manier blijven werken, want het is mijn lot om films in vrijheid te realiseren, los van het scenario… Wat je op papier zet is niet meer dan een cocon en we weten niet welke vlinder eruit zal ontstaan. En het is iets lelijks, een cocon, niet? Net als een scenario trouwens…"
— Miguel Gomes
