prog: 1689
squelettes/rubrique-3.html

Oberhausen

ˈOːbɐˌhaʊzn

Over 50 jaar “Manifest van Oberhausen”

Oberhausen is een stad in het Ruhrgebied die iedereen kent dankzij Paul de octopus die tijdens de wereldbeker van 2010 de voetbalresultaten wist te voorspellen. Maar filmliefhebbers kennen de stad ook van het kortfilmfestival dat werd opgericht in 1954. De "Internationale Kurzfilmtage Oberhausen" is één van de oudste en belangrijkste filmfestivals ter wereld. Gerenommeerde filmmakers zijn of waren er kind aan huis: Werner Herzog, Roman Polanski, Wim Wenders, Chris Marker, Joris Ivens, Martin Scorsese, Stan Brakhage, Kenneth Anger, Vera Chytilova... Onmogelijk om alle namen op te noemen die hun steentje hebben bijgedragen aan dit festival dat nu al zestig jaar bestaat. In dit Mekka van de kortfilm, dat in al die jaren nog niets aan gezelligheid en pertinentie heeft ingeboet, komt “film” op de eerste plaats. Kortfilm wordt er beschouwd als een waardevolle uitdrukkingsvorm, niet als een lastig iets dat beperkend is door zijn korte duur. Dat het festival tot op de dag van vandaag pertinent blijft, bewijzen de vele namen die er ontdekt worden voordat ze circuleren in andere filmfestivals over de hele wereld. Zo is het in Oberhausen dat de Portugees Miguel Gomes, winnaar van de grote prijs op het recente Gentse filmfestival, en van wie wij in januari “Tabu” uitbrengen, zich voor het eerst liet opmerken. Dit festival zonder koudwatervrees ontketende enkele omwentelingen, zoals het “Manifest van Oberhausen”, dat een stevige schop verkocht aan filmproductie in Duitsland en dat aan de wieg lag van heel wat vernieuwende tendensen in de jaren 60 en 70. Dat beruchte manifest viert zijn vijftigste verjaardag dit jaar. Wij doen mee!

in 1952 beweerde cineast Chris Marker in het tijdschrift “Positif” dat de West-Duitse filmproductie zich in een doodlopend straatje bevond. De jonge Duitse auteurs lieten zich niet in een hoekje drummen maar vochten voor hun artistieke vrijheid. Ze kantten zich tegen het conformisme van hun oudere collega’s en tegen hun monopolisering van productiemiddelen, in een Duitsland dat nog volop zijn naoorlogse wonden aan het likken was. Hun engagement toonde zich eerst in persoonlijke experimenten, via zelfgefinancierde kortfilms waarin ze durf en creativiteit tentoonspreidden. Daarna waren ze actief in het collectief D.O.C. 59, en lieten ze van zich horen met hun Manifest dat tijdens het festival van Oberhausen in 1962 ondertekend werd door 26 regisseurs. Dit manifest riep op tot een machtsgreep door de Nieuwe Duitse cinema die vrij in vorm en inhoud was en economisch onafhankelijk. Deze oproep mondde in 1965 uit in de oprichting van een steunfonds voor de jonge Duitse film. Nu, bij de vijftigste verjaardag van het Oberhausen Manifest, lanceert het festival van Oberhausen een uitgebreid programma. Le P’tit Ciné, Cinematek en Nova stellen een feestcocktail van films samen waarvan de durf alle etiketten en grenzen overschrijdt.

Als bonus…
Als een bonus bij dit verjaardagsprogramma zijn er drie speciale voorstellingen om de vrijheid die de jonge Duitse generatie van toen zich permitteerde, beter te vatten. Om te beginnen is er een focus op de meest bekende, de meest actieve en waarschijnlijk ook de meest controversiële ondertekenaar van het Manifest: Alexander Kluge. De drie films, portretten die tussen fictie en documentaire switchen, zijn zelden vertoonde parels uit de jaren 1960. Daarna richten we de schijnwerpers op de rol die het EXPRMNTL festival van Knokke-Het Zoute speelde in de ontdekking van nieuwe talenten in Duitsland, met een compilatie van korte films die er in 1963 werden getoond. Ten slotte begeven ons in de coulissen van het Oberhausen Festival waar Jean-Marie Straub protestacties is blijven voeren tegen de beslissingen van de leiders van het festival (met folders, parallelle projecties ... ). In 1965, bijvoorbeeld, organiseerde hij een middernachtvoorstelling waar films van toen weinig erkende makers werden vertoond, zoals Peter Nestler en Rudolf Thome.

"De Duitse filmgeschiedenis moet een nieuw hoofdstuk beginnen eens bij het Oberhausen Manifest beland. Het Oberhausen Manifest heeft veel invloed gehad op zijn tijd en lang daarna. Het was de eerste uitbarsting van een protestbeweging, een symbool van hoop, of als zodanig werd het toch beschouwd. Het voorspelde een verandering van het klimaat die verder ging dan West-Duitsland, en die andere filmevoluties in het buitenland inspireerde of anticipeerde." (Ulrich Gregor / Filmfestival van Berlijn)

Oberhausen heute…
Deze retrospectieve rond het Manifest is ook een kans om een uitstapje te maken naar de artistieke lijn die het Festival nu voorstaat, via een focus op drie hedendaagse Duitse makers: Michel Klöfkorn, Rainer Komers en Carsten Aschmann. Een van de verdiensten van het festival is om gedurende meerdere jaren de carrière te volgen van filmmakers die door hun innovatieve benadering de filmtaal vernieuwen. In tegenstelling tot andere festivals die inzetten op het aantal geprogrammeerde films en het aantal toeschouwers, staat in Oberhausen de wens om films te kaderen centraal. Hier gaat "hedendaagse cinema" hand in hand met "cinema van gisteren", en de programmering kan zowel ernstig als speels zijn, zowel wijs-intellectueel als onbeschaamd vrank. In de vele zij-activiteiten van het festival, beheert het Festival van Oberhausen ook één van de rijkste collecties van Europese kortfilm van de afgelopen zestig jaar. We presenteren enkele parels tijdens de voorstelling "Surreal / Political". Een niet te missen afspraak met een explosie van genres!

(Zie ook de kindervoorstelling over het festival)



“Papas Kino ist tot”...

Lang leve Nieuwe Cinema!

"De instorting van de gevestigde Duitse film resulteert in de val van het economische fundament van een mentaliteit die we verwerpen. De ineenstorting geeft kansen aan een Nieuwe Cinema om te ontstaan. In de afgelopen jaren hebben korte films van jonge makers, regisseurs en producenten in Duitsland een aantal prijzen verzameld op internationale festivals en dus de erkenning van internationale kritiek. Het succes dat deze creaties oogsten toont aan dat de toekomst van de Duitse film behoort aan hen die bewijzen dat ze een nieuwe filmtaal spreken. In Duitsland, net als reeds gebeurt in andere landen, is de korte film de leerschool en het speelveld van de langspeelfilm. Wij verkondigen onze ambitie om de nieuwe Duitse cinema te creëren. Deze nieuwe cinema heeft nieuwe vrijheden nodig. We moeten onszelf bevrijden van corporatistisch conformisme, van de invloed van zakelijke partners, van de voogdij van belangengroepen. De productie van de nieuwe Duitse cinema kan rekenen op onze intellectuele, formele en economische inbreng. Wij zijn bereid om alle financiële risico’s te nemen. De cinema van papa is dood. Wij geloven in de Nieuwe Cinema."
Oberhausen, 28 februari 1962

Bodo von Blüthner, Boris von Borresholm, Christian Doermer, Bernhard Dörries, Rob Houwer, Ferdinand Khittl, Alexander Kluge, Walter Krüttner, Dieter Lemmel, Hans-Jürgen Pohland, Raimond Ruehl, Edgar Reitz, Peter Schamoni, Detten Schleiermacher, Haro Senft, Franz-Josef Spieker, Hans Rolf Strobel, Heinz Tichawsky, Herbert Vesely, Heinz Furchner, Pitt Koch, Ronald Martini, Fritz Schwennicke, Wolf Wirth, Hans Loeper, Wolfgang Urchs

In de jaren ’60 beroert een bruisende artistieke onrust de gelederen van onze jonge vrienden-ondertekenaars, die zich wagen aan films die de traditionele codes verstoren. Eén wachtwoord: verkennen! Verken de relatie tussen muziek en film, tussen vormen en genres, geschiedenis en geheugen...



Eerste avond, eerste duik in het hart van Duitsland van de vroege jaren ’60. Geestige films die het portret schetsen van een samenleving die nauwelijks komaf heeft gemaakt met de oorlog, en met de ideeën die er achter zaten.

In aanwezigheid van Christian Doermer, ondertekenaar, acteur en regisseur.

+ Granstein

Christian Doermer, 1965, DE, 35mm, ov fr ond,, 12'

Tussen Dorothy Lange en Walker Evans, een realistisch en gevoelig beeld van het Duitsland van 1965.

+ Brutalität in Stein [La brutalité de la pierre]

Alexander Kluge, 1960, DE, 35mm, ov fr ond,, 11'

O tempora, o mores… Een duik in de oorsprong van het architecturale delirium van het Derde Rijk.

+ Kurzportrait einer Landschaft [Bref portrait d’un paysage]

Pitt Koch, 1964, DE, 35mm, ov fr ond,, 11'

Een streek net naast de Hoge Venen, in Duitsland. Zo dicht en toch zo ver, een exotische bestemming vlak bij huis.

+ Das Unkraut [La mauvaise herbe]

Wolfgand Urchs, 1962, DE, 35mm, zonder dial, , 11'

Een stad is overwoekerd door distels omdat de bewoners hebben besloten om zich van alle verantwoordelijkheid te ontdoen. Een vaak bekroonde animatiefilm.

+ Notizen aus dem Altmühltal [Quelques notes à propos de la vallée d’Altmühl]

Hans Rolf Strobel, 1961, DE, 35mm, ov fr ond,, 17'

Een sociologisch film-essai over een streek in Beieren waar het economische mirakel niet plaatsvond.

+ Es muss ein Stück vom Hitler sein [Ça doit être un morceau d’Hitler]

Walter Krüttner, 1963, DE, 35mm, ov fr ond,, 11'

Kom aan boord van de bus, beste mensen, en bezoek het kasteel waar Hitler en Eva woonden. Een even hallucinante als briljante documentaire.

07.12 > 20:00
5€ / 3,5€


Formele en sonore experimenten, een mix van documentaire en animatie, gedreven door de muziek van de enige componist-ondertekenaar van het Manifest, Hans Loeper.

+ Salinas

Raimond Ruehl, 1959, DE, 35mm, ov fr ond,, 11'

De oogst in een grote zoutmijn in het Middellandse zeegebied, op toon gezet door Hans Loeper. Een vraag: is een mens slechts een lichaam aan het werk?

+ Die widerrechtliche Ausübung der Astronomie [L’exercice illégal de l’astronomie]

Peter Schamoni, 1967, DE, 35mm, ov fr ond,, 12'

Een dubbel eerbetoon aan Max Ernst en aan de astronoom E.W.L Tempel die de schilder bewonderde en waar hij een boek aan wijdde.

+ Trab Trab

Detten Schleiermacher, 1959, DE, 35mm, ov fr ond,, 11'

Trab Trab waagt zich met een schalkse glimlach aan een synthese tussen Dadaïsme en Nieuwe Zakelijkheid. Muziek: Hans Loeper.

+ Süden im Schatten [Le Sud à l’ombre]

Franz-Josef Spieker, 1962, DE, 35mm, ov fr ond,, 9'

Winter aan de Italiaanse kust: de hotels staan leeg. De zaken hernemen pas binnen zes maanden en ondertussen moet er toch geleefd worden. We trekken onze plan. Muziek van... Hans Loeper!

+ Das Magische Band [Le ruban magique]

Ferdinand Khittl, 1959, DE, 35mm, ov fr ond,, 21'

Op zijn eigen typische wijze mengt Khittl animatie en documentaire over de oorsprong van de geluidsband.

08.12 > 19:00
5€ / 3,5€


Met meer dan 50 films verkende Alexander Kluge onophoudelijk op extreem vernieuwende wijze de relatie tussen documentaire en fictie. De drie portretten die we hier presenteren vormen geen uitzondering. "Frau Blackburn", 95 jaar en grootmoeder van de cineast, vertelt haar levensverhaal terwijl er zich een mysterieuze affaire van een inbraak voltrekt. “Ein Arzt aus Halberstadt” is dokter en vader van de cineast. Afkomstig uit een klein dorpje maakt hij een reis naar München waar hij geen aanknopingspunten meer heeft. "Leni Peickert" is directrice van een circus en geobsedeerd door de utopische idee van een nieuw type circus. Kluge vertelt sterke levensverhalen door mist te creëren over wat echt en wat verbeelding is. “Sociologie en verhaal zijn, in tegenstelling tot wat gedacht wordt, geen tegenstellingen, maar polen van hetzelfde ding dat anders is afhankelijk van de vraag of men telt op het vermogen van de mens om feiten te verdragen of op het vermogen om wensen te creëren.” (A. Kluge) “Die unbezähmbare Leni Peickert” is trouwens het vervolg op de befaamde film "Die Artisten in der Zirkuskuppel: ratlos" die de Gouden Leeuw kreeg in Venetië in 1968.

+ Frau Blackburn, geb. 5. Jan. 1872, wird gefilmt [Mme Blackburn, née le 5 janvier 1872, est filmée]

Alexander Kluge, 1967, DE, 16mm, ov fr ond,, 14'

+ Ein Arzt aus Halberstadt [Un médecin d’Halberstadt]

Alexander Kluge, 1969-70, DE, 16mm, ov fr ond,, 29'

+ Die unbezähmbare Leni Peickert [L’indomptable Leni Peickert]

Alexander Kluge, 1967-69, DE, 16mm, ov fr ond,, 33'

07.12 > 22:00
5€ / 3,5€


Hoewel het festival sinds haar oprichting makers uit de vier windstreken samen brengt, is er ook speciale aandacht voor de Duitse cinema. Wij grijpen de kans om drie makers voor te stellen, die allen een prijs wonnen in Oberhausen, en wier reputatie de grenzen van Duitsland overschrijdt.

Carsten Aschmann

Onmogelijke om de films van Carsten Aschmann te classificeren. Fictie, documentaire, experimenteel... de grenzen zijn niet duidelijk. Zijn films zijn soms films-essays, soms zijn het voornamelijk auditieve en visuele ervaringen die ons onderdompelen in een ongebruikelijke realiteit. Hoe dan ook, alle films van Carsten Aschmann stellen in vraag hoe wij de werkelijkheid waarnemen. De realiteit staat nooit ver van de wereld van de verbeelding, hoe oprecht of verdraaid die ook is. De invloed van experimentele cinema is vooral in de montage te zien. Alle films van Carsten Aschmann zijn het resultaat van een indrukwekkend werk van onderzoek, selectie en samenvoeging van beelden en geluiden. De films die hieruit voortkomen zijn verrassend en honderd procent uniek.

Michel Klöfkorn

Michel Klöfkorn heeft een zekere reputatie opgebouwd in de animatiefilm, zowel in Duitsland als in het buitenland. Maar het is vooral als experimentator zonder weerga dat we hem voorstellen. Hij maakt deel uit van die klasse van kunstenaars-filmmakers, te zeldzaam tegenwoordig, voor wie experiment het aftasten betekent van de mogelijkheden en beperkingen van een opnamemiddel (video en / of geluid), zonder de realiteit uit het oog te verliezen. Een feit, een detail uit het gewone leven is vaak het vertrekpunt voor zijn films. Films die opvallen door hun uitstekende technische virtuositeit, maar die nooit een ziel missen. Milde ironie en het bewustzijn van politieke en sociale kwesties die ons omringen, zijn aspecten die altijd aanwezig zijn in de films van Michel Klöfkorn. Na videoclips voor een hoop Duitse muzikanten, en animatiefilms voor Arte TV, richt hij zich nu op zijn eigen projecten. Iemand om in het oog te houden!

Rainer Komers

Reeds meer dan drie decennia maakt Rainer Komers films, en zijn werk wordt er steeds maar verfijnder op. Zijn films worden doorgaans als documentaire film betiteld. Zijn werk doet denken aan de beweging van de avant-garde film, die, terwijl ze gefascineerd was door de technologische vooruitgang, toch veel kritiek uitte op de impact ervan op mens en omgeving. Zonder enige dialoog, zijn zijn laatste films ook geweldige visuele trips die ons onderdompelen in stedelijke en rurale landschappen. Het lijkt vaak vreemd exotisch, ware het niet dat ze zich bevinden op enkele kilometers van huis. Rainer Komers filmt de menselijke beschaving in een staat van verval die misschien onomkeerbaar is, en toch zijn we gefascineerd door deze beelden van een merkwaardige schoonheid. Merk op dat de soundtrack optimaal genietbaar is in de duisternis van de bioscoop terwijl het opnamewerk buitengewoon verfijnd is – getekend... Michel Klöfkorn.



Michel Klöfkorn

& Rainer Komers

In aanwezigheid van Michel Klöfkorn en Rainer Komers

+ B 224

Rainer Komers, 1999, DE, 35mm, zonder dial, , 23'

Een visueel verrassende reis die ons leidt naar de B224, de "mythische" autosnelweg die de Ruhr-streek doorkruist.

+ Echtzeit [Real-time]

Michel Klöfkorn & Oliver Husain, 1996, DE, video, zonder dial, , 6'

Videoclip in docu-stijl voor Sensorama.

+ Das Elend der Angestellten [The Misery of Employees]

Michel Klöfkorn, 2006, DE, video, zonder dial, , 6'

+ Star escalator

Michel Klöfkorn & Oliver Husain, 1998, DE, video, zonder dial, , 4'

Nog een videoclip voor Sensorama.

+ Flüssiges Papier [Fluid Paper]

Michel Klöfkorn, 2010, DE, video, zonder dial, , 4'

Adembenemende papieranimatie.

+ Interview mit einer Autobahn

Michel Klöfkorn, 2008, DE, video, zonder dial, , 4'

Mix van performance en beelden-collage over de staat van de wereld.

+ N.N.

Michel Klöfkorn, 2009, DE, zonder dial, , 11'

Een schijnbaar technoide insectenleger verovert de wereld. Verbazend!

+ Ampelsitzen

Michel Klöfkorn, 2007, DE, video, ov eng ond,, 1'

"Reclame" voor het project "Commercials for a Concept".

+ Ich fahre mit dem Fahrrad in einer halben Stunde an den Rand der Atmosphäre [I Ride to the Edge of the Atmosphere in a Half Hour on my Bicycle]

Michel Klöfkorn, 2011, DE, video, ov eng ond,, 1'

"Ik probeer de wereld te begrijpen, de economie, de maatschappij... en ik rij op mijn fiets".

+ Zeitraffer

Michel Klöfkorn, 2012, DE, video, zonder dial, , 4'

Videoclip voor Flug 8.

08.12 > 21:00
5€ / 3,5€


In aanwezigheid van Rainer Komers

+ Nome Road System

Rainer Komers, 2004, DE, 35mm, zonder dial, , 26'

Nome, aan het uiterst westelijke puntje van Alaska, is een klein stadje van om en bij de 4000 inwoners dat ontstond in volle goudkoorts. Een weg verbindt het met enkele andere geïsoleerde plekken.Voor de rest is er niets anders dan toendra. Met deze verbazende film dompelt Rainer Komers ons onder in een universum waar goudzoekers nog steeds rondspoken.

+ Milltown, Montana

Rainer Komers, 2009, DE, 35mm, zonder dial, , 34'

Milltown, in het westen van de staat Montana, was een van de grootste en rijkste mijnstreken van de VS. Vandaag is de grond er vervuild door allerlei toxische goedjes en het landschap is getekend door wilde industrialisering. In dit post-apocalyptische decor legt de camera van Rainer Komers een schoonheid vast die ondanks alles magistraal is. De ingenieuze geluidsband is afkomstig van Michel Klofkorn, en voegt er een intense dimensie aan toe.

09.12 > 19:00
5€ / 3,5€


In aanwezigheid van Carsten Aschmann

+ Nice Movie

Carsten Aschmann, 2008, DE, video, ov eng ond,, 17'

Een gefilmd dagboek dat uit de toon valt door het voyeurisme in zogenaamd exotische reizen aan te klagen.

+ Gas Avalon

Carsten Aschmann, 2011, DE, video, ov eng ond,, 14'

We bevinden ons in de wereld van Gas Avalon waar tijd en ruimte iets anders zijn dan bij ons. Fictie of realiteit? Een onbenoembaar universum dat ons herinnert aan dat van David Lynch.

+ Ketamin – Hinter dem Licht [Ketamine - Behind The Light]

Carsten Aschmann, 2009, DE, video, ov eng ond,, 21'

"Welke weg heb ik gekozen?" vraagt een stem. "Onze aarde is prachtig", antwoordt een oude man uit het diepe niets. Een opwindende reis door het leven en de dood.

+ Waterscope

Carsten Aschmann, 2012, DE, video, ov eng ond,, 22'

Ecologie, technologie, economie, geschiedenis, wetenschap... "Waterscope" is een soort van film-verhandeling over water. Behalve dat de films van Carsten Aschmann steeds een buitengewone artistieke dimensie bezitten, en "Waterscope" is daar geen uitzondering op.

09.12 > 21:00
5€ / 3,5€


Surreal/Political

Oberhausen Archives

Het festival van Oberhausen vindt een keer per jaar plaats, maar de rest van het jaar zit het team niet stil! Een van de belangrijkste activiteiten is archivering en distributie. Sinds de oprichting koopt het Festival van Oberhausen elk jaar een aantal kortfilms die hun stempel drukten op het festival, of ze nu bekroond werden of niet. Ondertussen telt de collectie om en bij de 2000 titels. De uitstekende reputatie die deze collectie geniet, is grotendeels te wijten aan de pertinente keuze van films, waaronder heel wat werken uit de Balkan en het voormalige Oostblok. De compilatie Surreal/Political die de festivalploeg ons voorstelde, is daar het bewijs van. Door middel van acht korte films, die na verloop van tijd ware klassiekers werden, reizen we door de geschiedenis van de animatiefilm waar politiek en surrealisme elkaar ontmoeten. Allemaal pareltjes!

+ Schwarz-Weiss-Rot [Noir-blanc-rouge]

Helmut Herbst, 1964, DE, 35mm, zonder dial, , 6'

+ Les jeux des Anges

Walerian Borowczyk, 1964, FR, 35mm, zonder dial, , 12'

+ Hobby

Daniel Szczechura, 1968, PL, 35mm, zonder dial, , 8'

+ Asparagus

Suzan Pitt, 1978, US, 35mm, zonder dial, , 18'

+ Tango

Zbigniew Rýbczynski, 1981, PL, 35mm, zonder dial, , 8'

+ Knopka [Le bouton]

Robert Saakjanz, 1990, USSR, 35mm, ov eng ond,, 8'

+ The Death of Stalinism in Bohemia

Jan Švankmajer, 1990, CZ, 35mm, zonder dial, , 10'

09.12 > 17:00
5€ / 3,5€


In 1963 vond in Knokke EXPRMNTL plaats, de derde editie van het festival van experimentele film. De grote Prijs ("Die Parallelstrasse" van Ferdinand Khittl, vertoond op 16.12 in Cinematek) was trouwens de eerste naoorlogse langspeelfilm die een prijs kreeg op een internationaal filmfestival! Andere ondertekenaars van het Oberhausenmanifest hadden er ook hun films in competitie zoals Vlado Kristl ("Madeleine, Madeleine") en Edgar Reitz ("Geschwindigkeit”). Anderen waren er in voorselectie ("Protokoll einer Revolution" van Alexander Kluge, een "reportage" over een fictieve revolutie in Zuid-Amerika, en "Machorka-Muff" van Danièle Huillet en Jean-Marie Straub, de bewerking van een tekst van Heinrich Böll over de altijd mogelijke heropleving van het nazisme in het naoorlogse Duitsland). Een teken dat de Duitse film - dankzij de inventiviteit en durf van de nieuwe generatie - eindelijk erkenning kreeg in het buitenland... in Knokke namelijk! Daarnaast is er ook de prachtige animatie van Walerian Borowczyk ("Renaissance"), die een prijs won in Knokke in 1963 en een jaar later werd vertoond... in Oberhausen!

Inleiding door Xavier Garcia Bardon, programmator experimentele cinema in Bozar.

+ Renaissance

Walerian Borowczyk , 1963, FR, 16mm, zonder dial, , 9'

+ Madeleine Madeleine

Vlado Kristl , 1963, DE, 16mm, zonder dial, , 11'

+ Geschwindigkeit [Vitesse]

Edgar Reitz, 1963, DE, 35mm, zonder dial, , 13'

+ Protokoll einer Revolution

Alexander Kluge, Günter Lemmer & Peter Berling , 1963, DE, video, ov fr ond,, 12'

+ Machorka - Muff

Jean-Marie Straub & Danièle Huillet, 1963, DE, 35mm, ov fr ond,, 18'

14.12 > 20:00
5€ / 3,5€


Na de afwijzing van zijn eerste film "Machorka-Muff" in 1963 door het Festival van Oberhausen, verspreidde Jean-Marie Straub folders over "het gebrek aan interesse in de democratie" van het festival. De film werd vertoond buiten het officiële programma, zodat "journalisten hun eigen idee over de filmische kwaliteit van de film kunnen maken" (zie voorstelling "EXPRMNTL Knokke 63"). In 1965 nam Straub opnieuw positie in door te protesteren tegen het feit dat de films "waarvan de filmmakers de realiteit hebben durven te respecteren" werden afgewezen. Na het verdelen van het "Anti-Manifest", organiseerde hij een parallelle voorstelling (om middernacht!) met vier films, waaronder drie van Peter Nestler die "sinds drie jaar de meest authentieke en meest zekere regisseur in dit land is" (Straub). Sommige journalisten en nieuwsgierigen konden zo deze belangrijke films van een zeldzame schoonheid ontdekken: de opstellen gelezen door de leerlingen in een afgelegen dorp in de Zwitserse bergen, de beelden op jazzmuziek van de stad Mülheim-Ruhr tussen woonwijken en villa’s, de kritische blik op de komst van de industrialisatie en de gevolgen daarvan in het leven van een klein dorpje (Ödenwaldstetten), en de eerste film Thome-Lemke-Zihlmann, "Die Versöhnung" over het saaie leven van een jong stel.

+ Die Versöhnung [La réconciliation]

Rudolf Thome, 1964, DE, 35mm, ov fr ond,, 18'

+ Aufsätze [Rédactions]

Peter Nestler, 1963, DE, 35mm, ov fr ond,, 10'

+ Mülheim/Ruhr

Peter Nestler, 1964, DE, 16mm, ov fr ond,, 14'

+ Ödenwaldstetten, ein Dorf verändert sein Gesicht [Ödenwaldstetten, un village change de visage]

Peter Nestler, 1964, DE, 16mm, ov fr ond,, 38'

14.12 > 22:00
5€ / 3,5€


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 1711
prog: 1689
pos: aval