prog: 1676
squelettes/rubrique-3.html

Punk : Crass

Een icoon voor de punk, jammer genoeg te weinig geciteerd in boeken en documentaires. Crass liet zich in de Engelse punkscene opmerken met hun radicale politieke teksten en die vooral kritisch waren voor de heersende amorfe ethiek... Als grote voorstanders van de DIY-ethiek (Do It Yourself) en zelfmanagement, veroordeelden ze zowel de uitbuiting van dieren als het seksisme en het racisme. Het feit dat hun muziek vooral ter verspreiding van hun politieke ideeën dienst deed, belette niet dat hun agressieve composities origineel en goed uitgewerkt waren. Dat hun stem zich niet louter tot de muzikale scene beperkte, blijkt uit de “Thatcher Gate”: uit een telefoongesprek tussen Margareth Thatcher en Ronald Reagan, een geluidsmontage van Crass, bleek dat de leiders de Falklandoorlog wilden aangrijpen om de USSR tot een nucleair conflict aan te zetten. De tapes van het bewuste gesprek deden zowel in Groot-Brittannië als in de States veel stof opwaaien. Pas een jaar later ontdekte de Britse geheime dienst MI-5 dat niet de Russen achter de montage zaten, maar wel Crass... Hun vindingrijkheid blijkt eveneens uit opmerkelijk grafisch werk. Elke platenhoes is een prachtig tableau. In Nova stellen we je uiteraard hun videocollages voor.



Alexander Oey, 2006, NL, video, eng ov fr & nl ond,, 65'

Crass, 30 jaar later. Waar staan ze nu? Zijn ze terug samen om de Amerikaanse tournee van Exploited te verzorgen? Werken ze in testlabo waar experimenten op dieren uitgevoerd worden? Leven ze naakt in een grot aan de voet van de Etna? Neen, niets van dat alles. Als wij er in de tijd niet veel over hoorden, heeft dat alles te maken met het feit dat ze enkel in Groot-Brittannië wilden optreden (op enkele concerten in Italië na), omdat ze vreesden dat hun boodschap geen gehoor zou vinden bij niet-Engelstaligen. Nochtans zouden vele bands hun visuele vormgeving en filosofie overnemen. Een Nederlands regisseur heeft hen terug opgezocht en heeft hen bijna allemaal geïnterviewd voor een documentaire waaruit blijkt dat de filosofie van de godfathers van de anarcho-punk weinig of niet veranderd is. Een deel van de band woont nog steeds in Dial House, een collectief op het platteland. Zo ontmoeten we Penny Rimbaud die naakt een demonstratie geeft van de droge toiletten, en Gee Vaucher die er haar doeken voorstelt, waaronder de dick-tator. Dertig jaar later is hun discours deels geëvolueerd, maar blijft het razend interessant en pertinent!

21.09 > 22:00 + 05.10 > 20:00
5€ / 3,5€


Mike Duffield, 1982, GB, video, ov , 60'

“Christ - The Movie” verscheen in dezelfde periode als het Crass-album “Christ - The Album”. Deze film gebruikt eveneens de “mash-up”-montage. Maar deze film is geen compilatie van clips. De film is opgebouwd uit drie delen, die onderling sterk verschillend zijn. De geluidsband varieert van punk van toen (waaronder Crass uiteraard) tot de audiomontage van politieke discours, en andere... Deze film is net als “There Is No Authority But Yourself”, moeilijk te vinden. De mogelijkheid om hem te bekijken op het witte doek is nog zeldzamer!

23.09 > 20:00 + 05.10 > 22:00
5€ / 3,5€


Gee Vaucher, 1977-1984, GB, video, zonder dial, , 60'

Gee Vaucher, visueel artieste en een medewerkster van Crass (ze deelt hun artistieke ethiek die meent dat creatie een medium is om ideeën te verspreiden), verzamelde door de jaren heen archiefbeelden en maakte hiermee op hun muziek een collage. Het resultaat is een compilatie clips van meer dan een uur met behoorlijk wrede en ‘trash’ beelden: slachthuizen, executies, de Falklandoorlog,... Het resultaat is een heel mooi werk, zeker voor de fans van Crass of van experimentele cinema.

06.10 > 22:00
Gratis


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 1681
prog: 1676
pos: aval