Een danser-tekenaar verplaatst zich in het halfduister. De beweging van zijn witgeschilderde lichaam trekt lijnen die sterk met de donkere achtergrond contrasteren. Een camera filmt de verplaatsingen vanuit de hoogte en de beelden worden in real-time met software verwerkt tot structuren op een projectiescherm. De beelden op het scherm worden cumulatief opgebouwd tot geleidelijk een vorm verschijnt. Kwallen, skeletten en andere hersenspinsels die in de stad spoken bezoeken beurtelings de bioscoop. Het silhouet van de danser is een mobiel kalligrafisch instrument en de zwarte vloer een lichtgevoelig oppervlak waarop beelden zich ter plekke ontwikkelen, naarmate het meer en meer aan het licht wordt blootgesteld. De toeschouwer is tegelijk de getuige van een dans en van de openbaring van een beeld dat zich langzaam vormt.
Video-installatie en -programmatie : Jean-François Roversi
Dans / tekeningen : Vincent Glowinski aka BONOM
(foto: Ian Dykmans)
