Cannibal Holocaust

Gefolterde en vermoorde dieren, gespieste lichamen, verkrachtingen en brandende dorpen – door zijn shockerende scènes kreeg Deodato’s bekendste film een haast demonische reputatie. De introductie van het ‘found footage’-genre, de aanklacht tegen sensatiebeluste media, de definitieve afrekening met Rousseau’s beeld van de nobele wilde, de snor van Robert Kerman (een pornoacteur die erg actief was in de kannibalenfilms) en de onbezorgde deuntjes van Riz Ortolani vervolmaken deze reis naar de hel. De film deed al veel inkt vloeien - zo werd hij bestempeld als een ‘snuff movie’ en betichtte men Deodato zelfs van doodslag! "Cannibal Holocaust" en zijn genregenoten kan je zien als de ultieme opflakkering van de Italiaanse exploitation cinema, die haar laatste kaart trok door veel brutaler en extremer te zijn dan de Amerikaanse films. Ze gaan tot het uiterste, en hanteren daarbij een - weliswaar discutabele - vrijheid die enkele jaren later ondenkbaar zou worden.