Philippe Lespinasse en Pierre Carles (van hen vertoonden we al "Pas vu pas pris", "Volem rien foutre al païs"...) zijn als ’good cop bad cop’: een tadem die niet altijd even vredelievend is. Ergens tussen "Easy Rider" (zonder moto), John Boormans "Deliverance" (zonder geweld), "Strip Tease" (zonder Belgie) en de Franse ecologische Tv-reeks "Ushuaïa" (zonder Nicolas Hulot).
Onze twee koppigaards, twee handen op een buik, bevaren de waterlopen tussen Port-la-Nouvelle en Gruissan, op zoek naar kleine beroepen, vissers, jagers, en plantrekkers. Ze komen de vreemdste snuiters tegen, die er soms net een beetje over zijn – zodat ons duo zich vragen begint te stellen over zichzelf en de grenzen van hun voyeurisme. Als ze zelf de tekortkomingen van hun opnames niet zien, dan wijst Roger Ikhlef, die de montage doet, er hen wel op. Als een olifant in een porseleinen kast schept hij er een duivels genoegen in om hun fouten in de verf te zetten. Doorheen al deze ontmoetingen tekent zich een apart wereldje af, aan de rand van de grote wereld, vol bezigheden. Dit wereldje bevolkt door zelfvoorzienende plantrekkers die niet bereid zijn om afstand ten nemen van hun ruimte en hun bestaansmiddelen, bezit een geheel eigen charme. Misschien is het daar wel waar onze twee filmmakers naar toe willen trekken wanneer het einde van de wereld in zicht komt.
In aanwezigheid van Pierre Carles.
