prog: 1550
squelettes/rubrique-3.html

Putty Hill

Matt Porterfield, 2010, US, 35mm, eng ov fr ond,, 87'

Putty Hill. In deze voorstad ten noordoosten van Baltimore (Maryland), voornamelijk bevolkt door gezinnen uit de arbeidersklasse, gaat het leven zijn gangetje, tussen de harde werkelijkheid en een onzekere toekomst, ver weg van de American Dream... Baltimore, vooral bekend door de films van John Waters en de uitstekende tv-serie "The Wire", heeft geleden onder de economische en industriële achteruitgang die begon in de jaren 1970. Op dat moment transformeerde de drugshandel en het daarbij behorende geweld enkele wijken in een waar niemandsland. Vandaag de dag is Baltimore de stad met het hoogste percentage heroïneverslavingen in de Verenigde Staten.

Hoewel "Putty Hill" niet specifiek ingaat op drugsproblemen, richt de film zich op de effecten ervan: een tiener overlijdt aan een overdosis. Zijn dood legt de intieme relaties bloot tussen de familie en vrienden. Zelfs al zijn gevoelens moeilijk uit te drukken, zelfs al blijven de wonden ongeheeld, toch zal deze kleine wereld op de ene of andere manier troost vinden bij elkaar... Tot hier het vertelkader van deze vaak geïmproviseerde film die nooit helemaal fictief is en nooit helemaal documentaire. Naadloos zwerft de film tussen de twee. "Putty Hill" toont een Baltimore dat zowel echt als fictief is, een verhaal uit het niets, maar stevig geworteld in de realiteit.

"Putty Hill" is de tweede film van Matt Porterfield. Oorspronkelijk was het een documentaire die stopgezet moest worden om productionele redenen. Porterfield hield er naast inspiratie meteen ook een cast, een ploeg en filmlocaties aan over. De film werd opgenomen in 12 dagen en gemonteerd in nauwelijks enkele weken. In die zin gaat het om guerrillacinema in zijn puurste vorm. Geïnspireerd door de mix tussen het stedelijke en het landelijke dat de voorstad Putty Hill kenmerkt, werd er gefilmd in plaatsen die deel uitmaken van een tussenwereld: een paintball veld, een bejaardentehuis, een zwembad in een tuin... Een wereld naar het beeld van het leven van de personages die samenkomen in afwachting van de begrafenis van één van de vele slachtoffers van Baltimore.

Nova is de eerste zaal in België die "Putty Hill"vertoond. Op hetzelfde moment komt de film in release in Frankrijk, dankzij het FIF, het Internationale Filmfestival van La Roche-sur-Yon waar de film in 2010 bekroond werd. Emmanuel Burdeau (FIF programmator, voormalig redacteur van “Cahiers du Cinema") en Yannick Reix (directeur van het FIF) komen naar Nova om de film te presenteren en met het publiek bespreken na de vertoning van 25.09 om 19u.

23.09 > 20:00 + 24.09 > 22:00 + 25.09 > 19:00 + 30.09 > 22:00 + 01.10 > 20:00 + 02.10 > 22:00 + 06.10 > 22:00 + 07.10 > 22:00 + 09.10 > 20:00 + 14.10 > 22:00 + 15.10 > 20:00 + 16.10 > 18:00 + 16.10 > 22:00
5€ / 3,5€


Putty Hill kwam net in roulatie in Frankrijk. De reacties zijn unaniem lovend: een wondermooie film, op het niveau van Gus Van Sant’s "Elephant" of Larry Clark’s "Ken Park", één van de mooiste films van het jaar...

Een klein -onvolledig- overzicht:

Les Inrockuptibles
On a l’impression d’être au summum du principe de fiction,
où il suffit presque de laisser la caméra tourner pour raconter une histoire forte.

Les cahiers du cinéma
La victoire de "Putty Hill" n’est pas de faire croire à sa simulation, (...) mais d’amener à se représenter le tissu vivant d’une communauté.

Le Monde
Un film fort, qui fait advenir un monde dans toute sa richesse géographique, culturelle, sociale, spirituelle, émotionnelle...

L’humanité
Le fin du fin du cinéma indépendant américain, qui flirte avec le film d’art.

Het Filmfestival van Breda (IFFB) vertoonde Putty Hill eerder dit jaar al in première
Als we de ontdekking van IFFB 2011 zouden mogen aanwijzen is het regisseur Matt Porterfield met zijn opmerkelijke Putty Hill, een simpel verhaal verteld middels een mix van documentaire, fictie en improvisatie. Intelligent en verfijnd, een absolute aanrader.

Binnenkort komt Putty Hill uit in Duitsland
Putty Hill is visually an incredibly beautiful film, made out of lights, colors, voices, and is practically impossible to describe with words. (Elena Meilicke, Schnitt Magazine)



I was raised in a Baltimore suburb wild with unkempt hedges, disheveled lawns and porches, yards full of car parts and swimming pools, and a church or a bar on every corner. This neighborhood, located just inside the city line, is the inspiration for much of my work and sets the scene for Putty Hill.
From 2007 through 2009, I was at work writing and developing an original screenplay, Metal Gods, a coming-of-age tale about a group of metal-heads skirting the fringes of Baltimore city. It was a timely script. And we were poised to make it in the summer of ’09, but financing fell through. In its wake, I developed another scenario, using many of the actors cast for Metal Gods and others I’d found along the way and wished to work with. On paper, it was a five-page treatment anchored by one line of written dialogue and 15 precise locations I wanted to shoot. During production, however, it became something else entirely: a work of intense collaboration and magic.
(...) More importantly, though the structure of the film was plotted, the details of individual scenes were largely improvised, breathing life into the dialogue and bringing an enhanced degree of naturalism to the relationships between characters. I had already established firm bonds with my cast working with them on Metal Gods, so they trusted me enough to take risks and bring a level of emotional honesty to the material that will resonate with audiences.

- Matt Porterfield



squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 1551
prog: 1550
pos: aval