prog: 1324
squelettes/rubrique-3.html

Spaghetti Western

Er waren al wel eerder westerns gemaakt in Europa, maar het was niet voor Clint Eastwood zijn entree maakte als de Man Zonder Naam in Leone’s "Per un pugni di Dollari/A Fistful of Dollars" (1964) dat een Europese sensibiliteit het genre zou gaan domineren. Leone plunderde de rituelen en basismotieven van de Amerikaanse klassieke western en herschikte ze tot een door-en-door Latijnse versie van het genre. Leone’s westerns (flamboyant, delirisch, een en al close-ups en zooms), brachten ook een nieuw type held voort, die niet veel beter, maar wel ’cooler’ en zelfverzekerder was dan de schurken (en ook iets had van een verlosser).
Het succes van "Fistful" zorgde voor een ware westernrage. Tussen 1964 en 1972 werden in Italië (vaak in coproductie met Spanje of Duitsland) zo’n 300 westerns gemaakt (66 in 1967 alleen al). In het zog van de Man zonder Naam volgden nog meer (anti)helden: Django, Ringo, Sabata, Sartana, Trinity om later te eindigen bij... Nobody.
Rond 1966 had het genre z’n hoogtepunt bereikt en traden regisseurs en trends naar voren. Sergio Corbucci was na Leone zonder meer de nummer twee: zijn, vaak geïmiteerde "Django" is de eerste en meest invloedrijke gothische western. "Django" bracht 30 sequels voort, een zeldzaam staaltje van exploitatie.
Politieke thema’s deden hun intrede: menige film ging over kapitalistische landeigenaars die proletarische peons uitbuiten en waren parabels over de relatie tussen derde wereldlanden en het kapitalistische westen.
Er ontstond zelfs een komische variant, met het razend populaire duo Terence Hill en Bud Spencer. Het genre doofde langzaam uit in de jaren ’70. De parodie "My Name is Nobody" (1973) van Tonino Valerii, gesuperviseerd door Leone, is als een afscheid op te vatten.
Deze module biedt een unieke kans om enkele van de films nog een keer te bewonderen op het grote Nova scherm.

Notoire spaghetti western liefhebber en kenner Alex Cox zal de films bovendien van een inleiding voorzien.



The Price of Power

Il prezzo del potere

Tonino Valerii, 1969, IT-ES, 35mm, ov eng ond,, 108'

De film speelt zich af in Dallas 1880, maar de gebeurtenissen lijken sterk op die van 1963. Een progressieve president die een bezoek brengt aan de stad wordt in koelen bloede vermoord. Snel arresteert men een verdachte, maar de man wordt omgebracht tijdens zijn overplaatsing. Overheidsagenten verzamelen informatie, die dan verdwijnt. Journalisten en anderen komen in verdachte omstandigheden om. De officiële versie luidt dat de moordenaar alleen handelde. Bill Willer, geholpen door een eerlijke reporter, wil de waarheid naar buiten brengen: dat de vermoorde sukkel onschuldig was; dat de president werd neergeschoten door meerdere schutters in dienst van rijke zuiderse racisten; en dat de vice-president bij het complot betrokken was.
"The Price of Power" herneemt het verhaal van de moord op Kennedy in een westerncontext: een merkwaardig voorbeeld van politieke spaghetti dat hoog aangeschreven staat bij fans van Eurowesterns. Regisseur Valerii recycleerde voor deze film de sets en een deel van de cast van Leone’s "Once Upon a Time in the West".

19.03 > 22:00


Carlo Lizzani, 1966, IT, 16mm, eng vt , 92'

Een decadente Amerikaanse generaal moordt een heel Mexicaans dorp uit. Zonder het te weten laat hij één overlevende achter, een jonge knaap (Lou Castel) die wordt geadopteerd door een christelijke familie. Als zijn stiefzus van huis wegloopt om prostituee te worden, moet de jongen haar terughalen. Hij raakt verstrikt in de klassenstrijd tussen Mexicaanse landarbeiders en de racistische generaal die hen uitbuit. Ondanks het feit dat de jongen religieus werd opgevoed, is hij intussen een geoefend schutter geworden met de bijnaam "Requiescant" (omdat hij bidt voor het zielenheil van zijn slachtoffers). Wanneer onze held erachter komt dat de generaal verantwoordelijk was voor het uitmoorden van zijn familie, zint hij op wraak.
"Requiescant" is een politieke western met een terechte cultreputatie. Regisseur Carlo Lizzani was communist en dat is er aan te merken. Niemand minder dan Pier Paolo Pasolini schreef mee aan het scenario: hij speelt overigens ook met zichtbaar genoegen de rol van een revolutionaire priester. "Requiescant" is stijlvol, morbide, vaak grappig en in alles - zoals het een onvervalste spaghetti western betaamt - over-the-top.

19.03 > 24:00


The Great Silence

Il grande silenzio

Sergio Corbucci, 1968, FR-IT, 35mm, eng ov de & fr ond,, 105'

Jean-Louis Trintignant is ’Silenzio’, een stomme gewapend met een Mausergeweer. Silenzio helpt een groep buiten de wet gestelde Mormonen in hun strijd tegen corrupte en tirannieke overheden in een bergstadje. Regisseur Corbucci ("Django", "The Mercinary") kiest duidelijk de kant van deze outcasts, die alleen maar proberen te overleven. De wet wordt vertegenwoordigd door een corrupte sheriff die zijn beschermheren uit de wind zet en sadistisch tuig zoals Loco (een onvergetelijke Klaus Kinski) hun gang laat gaan.
"Il Grande Silenzio" is een western over klassenstrijd en revolutie en sluit daarmee perfect aan bij het politieke klimaat aan het einde van de jaren ’60. De film is overigens opgedragen aan Martin Luther King en Ché Guevara. Ongetwijfeld een van de origineelste en beste spaghetti’s met een evocatieve score van Ennio Morricone. Silenzio groeide uit tot een cultfilm onder meer door de unieke en ongewoon zwartgallige slotscène, een ware mokerslag!

20.03 > 20:00


Giulio Questi, 1967, IT-ES, 35mm, ov eng ond,, 100'

Twee indianen vinden een gewonde bandiet (’de Vreemdeling’, een rol die Tomas Milian op het lijf is geschreven) die uit een graf komt gekropen. Hij was voor dood achtergelaten door zijn partner Oaks en de bende die ervandoor zijn met het goud van een overval. Eenmaal hersteld zint de Vreemdeling op wraak. Met zijn pistool geladen met gouden kogels arriveert hij in een stadje, waar hij ontdekt dat alleen Oaks ontsnapt is aan de sadistische woede van de bevolking die uit is op het gestolen goud. De Vreemdeling raakt verstrikt tussen twee rivaliserende facties: de Mexicaanse, bestaande uit in zwart leer geklede muchachos aangevoerd door de bandiet Sorro, en de stedelingen geleid door de saloonhouder (wiens sprekende papegaai commentaar geeft op de actie). En dit is nog maar het begin...
Django kill! is zelfs binnen het subgenre van de spaghetti western een buitenbeentje: weinig films zijn brutaler, surreëler en gothischer dan deze. Geregisseerd door Fellini’s getrouwe Giulio Questi ("Death Laid An Egg") is dit een persoonlijke favoriet van Alex Cox.

20.03 > 22:00


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 1330
prog: 1324
pos: aval