prog: 1296
squelettes/rubrique-3.html

Films

Alix Lambert, 2007, US-RU, video, ov fr ond, 73

De traditie van het tatoeëren in gevangenissen geldt in "The Mark of Cain" als een benadering om te tonen welke conflicten en veranderingen er zich in de huidige Russische maatschappij afspelen. De gevangenen gunnen ons een blik op hun lichaam, en tonen ons tegelijkertijd de wantoestanden in de Russische gevangenissen. Wanneer spanningen tussen gevangenen van verschillende generaties en verschillende socio-economische systemen naar boven komen drijven, brengen de verhalen achter hun tatoeages de waarheid aan het licht. Elke persoonlijke mijlpaal, elk gepleegd misdrijf, elk overleefd conflict wordt in hun huid gekrast. Sinds haar ontstaan, geldt deze underground kunstvorm als een vorm van communicatie, om zich vanaf het begin kenbaar te maken tegenover medegevangenen. Maar deze artistieke traditie verdwijnt stilaan. Aan de hand van de verhalen van enkele gevangenen dringt de Amerikaanse filmmaakster Alix Lambert diep door in de wereld van de Russische gevangenissen en geeft ze ons inzicht in het veranderende Rusland.

[ 5 / 3,5 eur ]

20.11 > 20:00 + 10.12 > 22:00


Stéphane Mercurio, 2007, FR, 35mm, fr ov, 91

Een film over afwezigheid. En over liefde. Over de gevangenis ook, maar dan op een dieper gelegen niveau. "A côté" gaat over de wereld erbuiten: er wordt veel in gepraat over spreekkamers en gevangenisoverheden, maar we krijgen die nooit te zien. We blijven aan de kant staan, in een kamer naast de mannengevangenis van Rennes, waar de naasten van de gevangenen (soms van ver) komen om er te wachten op... een soms erg onchristelijk bezoekuur. In die vreemde zone komen families elkaar tegen, wisselen ze informatie uit en pompen ze zichzelf weer moed in. In die zone plaatst Stéphane Mercurio zijn camera, en door zijn aanwezigheid komen er duidelijk onderdrukte woorden en gevoelens los bij de vrouwen, die krachtige en gevoelvolle getuigenissen afleggen voor de camera. Ze worden genegeerd door de samenleving en veracht door de overheidsdiensten, maar zien in deze film een mogelijkheid om zich uit te drukken... en misschien wel gehoord te worden.

www.a-cote.eu

+ Sauf le silence

Léa Fehner, 2006, FR, 35mn, fr ov, 14

Terwijl haar man een gevangenisstraf uitzit, worstelt Louise met woede, verdriet en administratieve rompslomp en probeert ze haar zoon op te voeden en haar leven voort te zetten... Een eindwerkfilm van Léa Fehner wiens eerste langspeelfilm "Qu’un seul tienne et les autres suivront" op de Mostra, het internationale filmfestival van Venetië, werd voorgesteld.

[ 5 / 3,5 eur ]

20.11 > 22:00 + 05.12 > 19:00


Alan Clarke, 1979, GB, 35mm, ov, 96

De eerste versie uit de jaren ’70 van "Scum" staat geklasseerd als ’documentair drama’ dat voor de Engelse televisie gecreëerd werd. Maar aangezien de ziedende Alan Clarke er, naar de normen van de BBC, een al te duistere, gewelddadige en realistische film van maakte, werd de film 20 jaar lang onberoerd in een kast opgeborgen. Met veel branie kocht Clarke jaren later de rechten terug om een tweede versie voor de filmzalen te draaien. Deze nieuwe versie is nog meer op het scherp van de snede gemaakt. Het werd een blik zonder toegevingen op een Britse instelling voor heropvoeding van jonge delinquenten. De film is nog steeds pijnlijk efficiënt en uiterst hedendaags. Ray "Sexy Beast" Winstone speelt er op pakkende wijze de rol van een jonge crimineel die zich in een systeem bevindt waar er geen plaats is voor opvoeding, psychologische hulp of verbetering. De film toont ons een bloedstollend universum van inwendige woede en onderhuids geweld, waar barbaarsheid opgewekt wordt door permanente vernederingen, zwaar doorwegende machtsverhoudingen en een helse promiscuïteit. Wanneer mensen als beesten behandeld worden, gaan ze zich zo eveneens gedragen.

[ 5 / 3,5 eur ]

21.11 > 19:00 + 06.12 > 21:00


Twee middellange films die de kwestie van politieke gevangenen oprakelen, waarvan het bestaan vaak ontkend wordt door de overheden, terwijl er vaak speciale regimes voor hen gelden tijdens hun gevangenschap.

+ Zwei Protokolle

Wolfgang Höpfner, 1977, DE, 16mm > video, ov fr ond, 41

In mei 1975, tijdens de zwartste jaren van repressie in Duitsland, komen drie extreem-linkse militanten terecht in een politiecontrole die ontaardt in een schietpartij. Eén van hen komt er niet levend uit, ook een politieagent laat het leven. Roland Otto en Karl-Heinz Roth worden beschuldigd van moord, terwijl ze zelf niet één kogel hebben afgevuurd. Uiteindelijk worden ze vrijgesproken, maar pas na meer dan drie jaar in voorlopige hechtenis te hebben doorstaan, waarvan ruim twintig maanden in eenzame opsluiting. Karl-Heinz Roth getuigt in deze film gedetailleerd over de omstandigheden in de gevangenis.

+ La prisonnière du Pont aux Dions

Gaël Lépingle, 2005, FR, video, fr ov, 27

Vitry-aux-Loges. Een rustig dorpje aan de oever van het kanaal van Orléans. Twintig jaar geleden werden er leden van de Action Directe-groepering gearresteerd. De film is gebaseerd op verschillende tekstbronnen (een tekst van filosoof Alain Badiou, toeristische brochures, pamfletten van de Action Directe-groepering, persoonlijke notities van Nathalie Ménigon tijdens haar eenzame opsluiting) en herinnert ons aan een twee decennia lang verdoezeld hoofdstuk uit de Franse geschiedenis.

[ 5 / 3,5 eur ]

22.11 > 21:00 + 04.12 > 20:00


Janusz Mrozowski, 2009, PL-FR, video, ov fr ond, 120

De Frans-Poolse regisseur Janusz Mrozowszki, die al verscheidene maal interesse betoonde voor het gevangeniswezen, vroeg aan de Poolse penitentiaire administratie om onder dezelfde omstandigheden opgesloten te worden als de gedetineerden. Er werden hem tien draaidagen toegestaan in een cel waar zeven gevangenen samenleven in een ruimte van 15m2 en die slechts die voorzien is voor vijf personen. De film toont een miniatuur-samenleving op een minuscuul territorium dat op zijn beurt opgedeeld is in zeven territoria die zich beperken tot de omvang van een mensenlichaam. Het dagdagelijkse leven in cel 425 bestaat uit weerstand tegen vergetelheid en isolatie, weerstand om mens te blijven, plantrekkerij en overleving. Janusz Mrozowski dompelt zich onder in deze dagelijkse realiteit en plaatst zich als gelijke van de gedetineerden om hen het woord te geven. De techniek wordt beperkt tot het minimum, met natuurlijk licht of neonlicht aan het plafond als enige verlichting en met het rechtstreekse geluid van de camera, zonder geluidsingenieur. ’Het gaat me erom de cinema buiten te laten staan om me te versmelten in de ruimte, zowel fysiek als relationeel. De minste interferentie vastleggen en ondertussen proberen om je te doen vergeten’. Een ervaring voor de cineast, en voor de kijker. "Bad Boys Cellule 425" sluit ons twee uur op in een cel, geboeid door deze staat van hechtenis.

Belgische avant-première in aanwezigheid van Janusz Mrozowski.

[ 5 / 3,5 eur ]

26.11 > 20:00


Jacques Becker, 1960, FR, 35mm, fr ov, 115

"Le trou" is een op ware feiten gebaseerd meesterwerk. José Giovanni ontsnapte aan de guillotine dankzij een gratie die zijn straf omzette in een werkstraf. In 1957 publiceerde hij zijn eerste roman die het verhaal vertelt van een ontsnappingspoging die hij met twee medegedetineerden ondernam. Het is het begin van een carrière in de literatuur, en meteen ook in de filmwereld wanneer Jean Becker hem voorstelt om "Le trou" te bewerken tot een filmscenario. Giovanni doet daarmee niet alleen ervaring op als scenarioschrijver, maar ook als acteur, want hij speelt in de film zijn eigen rol. Aan zijn zijde spelen niet-professionele acteurs waaronder enkele oud-gedetineerden (o.a. Michel Constantin in zijn eerste rol). Hun aanwezigheid versterkt de poëzie, de intensiteit en de authenticiteit van de film. De soundtrack met de doffe geluiden van de gevangenis als partituur, draagt bij aan de fascinatie die nog steeds uitgaat van deze film uit de jaren vijftig. Deze film is meer dan een spannende "ontsnappingsfilm". "Le trou" biedt een buitengewone cinema-ervaring over gevoelens en waarden. Het is een film over solidariteit, verraad en toeval. Zonder twijfel te (her)ontdekken.

[ 5 / 3,5 eur ]

27.11 > 20:00 + 12.12 > 21:00


Cristobal Vicente, 2005, CL, 16mm > video, es ov fr ond, 83

Cristobal Vicente heeft gedurende een jaar, helemaal alleen, gefilmd in de indrukwekkende gevangenis gelegen in het hart van de havenstad Valparaiso. Zijn project omvat een boek, een website en een film over het leven van gedetineerden in deze gevangenis waar politieke tegenstanders van het Pinochetregime werden opgesloten en gemarteld. Tien jaar na het einde van de dictatuur deed de gevangenis nog steeds dienst. Volstaat de val van het regime om bijna twintig jaar van geweld, gesmoorde kreten en doden zonder graf te verwerken? Enkele maanden voor het gebouw wordt leeggehaald, tracht een cineast van "buiten" de onbeschrijfelijke wereld van "binnen" voor de buitenwereld zichtbaar te maken. Maar het lijkt wel of de doden vaker het woord nemen dan de levenden, die voor de camera slechts een vaag beeld weten te scheppen. Zoals één van hen doorheen de film aan de filmmaker herhaalt: "Iedereen liegt, en hoe je ook probeert, niemand zal je het ware gezicht van deze gevangenis onthullen". Een sobere, brutale en pakkende film.

www.proyectoarcana.cl

[ 5 / 3,5 eur ]

27.11 > 22:00 + 12.12 > 19:00


Alone in Four Walls

Allein in 4 wänden

Alexandra Westmeier, 2007, DE-RU, 35mm-video, ov eng ond, 85

Het is geen militair kamp en het is evenmin een gevangenis voor volwassenen. In dit heropvoedingskamp in de Oeral verblijven twintig kinderen tussen elf en vijftien jaar, gestraft en opgesloten, soms zelfs 10 jaar lang, voor de zware feiten die ze hebben gepleegd: diefstal, verkrachting en andere misdaden. Hier moeten ze niet vechten voor een onzeker bestaan, maar kunnen ze eindelijk zijn wat ze zijn: kinderen. "Alone in Four Walls" werd op meerdere festivals vertoond en geprezen (Sundance, Locarno...). De documentaire brengt je in de war door de complete afwezigheid van de grenzen - zo duidelijk in onze westerse samenleving - tussen de wereld van de kinderen en deze van volwassenen. Onze beschermende kijk op kinderlijke onschuld heeft hier simpelweg geen plaats meer.

+ Viena [Alone]

Audrius Stonys, 2001, LT, 35mm, zonder dial, 16

Een meisje zet zich op de achterbank van een auto. Na enkele stille kilometers rijdt de wagen langs een hoge muur en stopt voor een enorme metalen poort. De poort opent...

[ 5 / 3,5 eur ]

05.12 > 21:00 + 11.12 > 20:00


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 1298
prog: 1296
pos: aval