Costes: Délires et Chansons

Vanaf 1986 legt Jean-Louis Costes zich voornamelijk toe op muziek. Hij verlaat zijn post als architect en hij speelt onophoudelijk in verschillende rockgroepen, om liedjes met rake woorden te maken, tussen melodie en noise, soms met politieke inhoud. Op scène, zoals in Nova in mei 1999 bijvoorbeeld, presenteert Costes diverse varianten van wat hij "porno-sociale" opera’s noemt, een soort van muzikale komedies, trash, radikaal en geweldadig, die de gaten van ons weldenkend systeem blootleggen. Hij leunt hiermee dicht aan bij de traditie van de Weense Aktionisten van de jaren ’60 en ’70.
Sinds vorig jaar gooit hij het over een andere boeg. Hij tourt met een "zéro théâtre, zéro nudité" programma: begeleid op piano zingt hij composities rond het thema sprookjes... Hij heeft ook een nieuwe groep, Costes and the Krishees. Vanavond in Nova wordt hij enkel vergezeld door zijn klavier en stem. Hij brengt nieuwe liedjes met tussendoor muzikale en verbale deliria die net zoals zijn films ons uitdagen om onze eigen grenzen af te tasten, zowel die van de grootste perverselingen als de meest preutse onder ons...