prog: 1236
squelettes/rubrique-3.html

Week-end #1 (24 & 25.07)

“De trein komt aan in station Josafat; de passagiers van PleinOPENair worden verzocht uit te stappen!”

De site van het voormalige station Josafat, niet ver van het gelijknamige park in Schaarbeek, is de eerste halte van PleinOPENair. Vroeger maakte dit goederenstation deel uit van een indrukwekkend spoorwegnet, net zoals het nabijgelegen vormingsstation van Schaarbeek, maar nu rest alleen nog lijn 26 en haar passagierstreinen die Mechelen met Halle verbinden en de goederentreinen die de hoofdstad doorkruisen. Het leegstaande station zou tegen 2013 terug dienstdoen als nieuw GEN-station in het kader van het Gewestelijk Expressnet. Het omliggende terrein wordt door het Gewest beschouwd als een “Gebied van Gewestelijk Belang (GGB)”. In afwachting van een nieuw, nog te bepalen project heeft de natuur er haar rechten terug opgeëist!

De site situeert zich op de grens tussen Schaarbeek en Evere, en omvat een immense oppervlakte van 16 ha, bijna zo verreikend als de pistes die de NMBS en het Brussels Gewest de afgelopen jaren aftastten om hun natte dromen te verwezenlijken. Binnen het kader van het Brusselse “Plan voor Internationale Ontwikkeling” (PIO – zie PleinOPENair editie 2008) moet dit project één van de grote speerpunten vormen. Toch werpen de uitgetekende krijtlijnen enkele vragen op.

Het project dat tot nu toe best verkoopt is “eco”: een nieuwe woonwijk van 180000 m", een pilootproject op het vlak van duurzame ontwikkeling, met alles erop en eraan: eco-klimaat-bio-constructies en voorrang aan de zachte weggebruiker in het verlengde van de intermodaliteit... Wat verbergt zich achter deze mooie façade? Een duurzaam project met sociale ambities, of een economisch herstelplan? Het risico is groot dat er ginds een getto ontstaat voor de hogere middenklasse. Terwijl er in het Brusselse Gewest een stevig tekort heerst aan woningen voor gezinnen met bescheiden inkomens, blijft de huisvesting voor de betere middenklasse uit de grond schieten.
Maar ook de Europese instellingen hebben de potentialiteit van de site goed begrepen: voor een “vlottere Europese verankering in Brussel” wordt 90000 m" nieuwe kantoren voorzien voor de Europese Commissie. Een buitenkansje voor het Gewest, want de kantoren zorgen ongetwijfeld nog maar eens voor de financiering van een deel van het project. Schaarbeek en Evere hebben wel oren naar het vestigen van een Europese pool binnen hun gemeente. Terzelfdertijd doet Stad Brussel er alles aan om toch maar die lucratieve kantoorruimtes op haar grondgebied te krijgen. Het getouwtrek houdt voorlopig nog even aan; er is nog niets beslist.

Niet ver daar vandaan vinden we die andere grote uitdaging van het PIO: de immense site van het vormingsstation Schaarbeek. Dit terrein heeft menigeen doen dromen, en het heeft niet veel gescheeld of ze was haar bestemming als “Gebied van Gewestelijk Belang met Uitgestelde Aanleg (GGBUA)” kwijt. Alle projecten botsten; er was onder meer sprake van een gigantisch winkelcentrum en de bouw van een “nieuw en multifunctioneel stadion dat ervoor zorgt dat Brussel een sterke positie bekleedt op het vlak van grote internationale sportieve evenementen”, lees: om het WK voetbal in 2018 te mogen ontvangen... Mag er niet aan ontbreken, natuurlijk! Gelukkig voor Schaarbeek-Vorming is de site beschermd door de vervuiling en haar spoornetwerk dat onmogelijk op zulke korte termijnen te ontmantelen is. Maar we verheugen ons niet te snel: deze projecten zijn verre van opgeborgen, en de focus is alleen maar verplaatst naar andere potentiële sites, de zogenaamde “GGB’s”, gebieden van gewestelijk belang die op kortere of langere termijn grdoemd zijn tot koopwaar dat geld in het laatje moet brengen.

Maar dat is weer een ander verhaal, te ontdekken tijdens de komende weekends! Laten we ons in de heel nabije toekomst vooral amuseren op dit verrassend stuk spoorbraakland, in al z’n natuurlijke pracht tussen de kasseien en het weelderige Sint-Janskruid!



Gare Josaphat / Josaphat station (1030 Bxxl)
Boulevard Général Wahislaan + Avenue Charles Gilisquetlaan, entrée / ingang rue Gustave Latinisstraat

• TRAM: 23, 24 (Chazal)
• BUS: 28, 65 (Josaphat)
• Bus de nuit / nachtbus:
N04 • Léopold III - dir. / richt.
De Brouckere (dernier / laatste > 02:34)



NED

Het trio Ned bestaat sinds 1998. Ze komen uit de punk-rock scène van Lyon van de jaren ’90. Van bij de eerste ambachtelijke K7 bij het fanzine SK Records, bleef de groep evolueren doorheen hun verschillende opnames, ontmoetingen en tournées waarbij ze trouw bleven aan de "do it youself" leuze. Het trio genoot mee van het opborrelende succes van groepen als Bastard of Condense. Ned richtte het label SK Records op en bracht er tot nu toe een hele serie platen uit, opende mee de squatt Grrrnd zero en organiseerde er verschillende concerten... De Europese tournees volgen elkaar op, net zoals de ontmoetingen: meer dan 500 concerten doorheen heel Europa en ze delen de affiche met formaties als Nomeansno, Guapo, Melt Banana, Oxbow, Psychic Paramount...
Na de rommelige noise-punk van het begin hebben ze zich opengesteld voor allerlei andere, steeds meer verschillende invloeden. Invloeden van blues en tegendraadse groove, anti-muzikale concepten, en goede oude rock&roll... Ned gaat zijn eigengereide gangetje, als een evenwichtskunstenaar die niet wil kiezen op welk been te dansen.

http://www.myspace.com/nedskrecords
http://skrecords.org

24.07 > 20:00 + 24.07 > 24:00


Jan Svankmajer, 1988, CZ, 16mm, zonder dial, 18'

Deze kortfilm van de Tsjechische cineast Jan Svankmajer, een Nova-getrouwe, parodieert en bekritiseert de wereld van de voetbal en zijn hilarische personages: spelers en supporters. Svankmajer is een meester in het vermengen van animatiefilm met werkelijke beelden en fotomontage, wat een zeer bijzondere esthetiek oplevert. Hij zet alle middelen in op een ongebreideld ritme, met een onderliggende boodschap rond een sportspektakel waarbij hij bijtende humor niet schuwt.

24.07 > 21:45


Jean-Jacques Annaud, 1979, FR, 35mm, ov nl ond,, 89'

François Perrin (Patrick Dewaere) speelt op rechtsbuiten in de voetbalploeg van Trincamp, een stadje waar alles en iedereen voetbal ademt, waar men zelfs voor het voetbal werkt, ’t is te zeggen voor Sivardière, directeur van de plaatselijke fabriek en tevens voorzitter van de voetbalploeg. Wanneer François de ster van de ploeg omverloopt, wordt hij eerst uit de club gezet en daarna uit de fabriek. Bovendien wordt hij beschuldigd van een diefstal die hij niet gepleegd heeft. Maar wanneer één van de spelers uitvalt door een auto-ongeluk komt de ploeg met een speler te weinig te zitten. François, voor de gelegenheid uit de gevangenis gehaald, maakt zichzelf onmisbaar door twee goals te scoren... Zijn révanche kan beginnen.
Naar een idee van Jean-Luc Godard en een scenario van Francis Veber is Coup de Tête een ware inventaris van de menselijke dwaasheid, en de voetbalcontext doet daar nog een schep bovenop. Onvergetelijk is de muziek van Pierre Bachelet. "Ik hef het glas op de meest fantastische bende smeerlappen die ik ooit ontmoet heb! Ik hef het glas op de hoop ruigaards die mij omringt. Er zijn er genoeg om een ganse vuilbak mee te vullen!"

24.07 > 22:00


Onder professionele begeleiding van Brusselse herboristen gaan we op zoek naar wilde en eetbare planten in de omgeving van het Josephat Park. In een workshop na de wandeling leren we allerlei gezonde én originele bereidingen met planten. Een zelfgemaakt plantenbrouwsel zal onze magen openen voor de gastentafel die erop volgt.
Inschrijven verplicht op hilde@nova-cinema.org of tel 0474 53 22 47 (Hilde)
+
Atelier voor kinderen.

Tijdens de wandeling is er een atelier voorzien speciaal voor de kinderen.
We maken eenvoudige zalfjes die van pas komen in volle zomer: een zonnezalfje, een muggenzalfje, een wondjeszalfje, een spierpijnzalfje... Ze worden gemaakt op basis van natuurlijke ingrediënten zoals zonnebloemolie, bijenwas, karitéboter en essentiële olieën van o.a. lavendel, geranium, citronella, pepermunt. Maar we gaan ook proberen om enkele planten te gebruiken die we vinden op het terrein.
Voor kinderen tussen 6 en 12 jaar.
Info en inschrijven: lucieghijsens@yahoo.com

25.07 > 16:00


Wat is in godsnaam een Cinérotic? Het is een idee van Roger Toulemonde, amateur-cineast en fan van super 8-filmpjes. We liepen hem al enkele jaren geleden tegen het lijf op PleinOPENair. Toen had hij een mini-cinemazaaltje geïnstalleerd in een Peugot 203. Dit jaar komt hij terug met zijn gezelschap Jamais 203 en een mini-erotisch cinematje op pedalen. Samen met Eric (ex-Beurres & Ordinaires, een habitué van Cinema Nova) monteerde hij 3 optische dozen op fietsen. De gordijnen gaan open en toe bij het trappen en er gaat een super 8 band draaien met een niet te versmaden inhoud... Om toegang te krijgen tot de 7de hemel, maakt de toeschouwer een rit met zijn hoofd verborgen onder een oude rok van Yvonne, de vrouw van Roger. Elke film wordt begeleid door een geluidsband gerealiseerd door een vriend van Roger. Eens proberen?

http://www.ciejamais203.com/Accueil.swf

25.07 > 17:00


Naifu is een Japans neologisme van Engelse herkomst afgeleid van "knife". Japanners gebruiken echter geen mes om te eten maar wel stokjes. Zo beweert althans Wilf Plum, ex-drummer van de Schotse groep Dog Faced Hermans (1986-1995) die, na een jarenlang verblijf in Amsterdam, zich nu in België heeft genesteld. In dit nieuwe gastland engageert hij zich al snel in verschillende projecten, ondermeer in de Brusselse groep Naifu, die sinds 2003 twee "home made" platen uitbracht, verkrijgbaar in onder andere de Microboutiek van Nova.
Naifu vermengt esthetiek en oosterse verfijndheid met de brutaliteit en razernij die we ook bij rockgroepen zoals Fugazi of Neurosis terugvinden. Meer nog, Penny Rimbaud (Crass...) zegt over hen "Lovely ! Great voice. Nice lyrics." Ze worden soms ook beschreven als Post Hard-Core... maar dat niet alleen. Want Naifu is eerst en vooral constante spanning en onderdrukte razernij met een liefelijke vrouwenstem in de lijn van Blonde Redhead. Ze mixen zoet en zout, zacht en hard, ze bespelen een gevoel van ontwrichtende onzekerheid wat hen o zo fascinerend maakt.

http://www.myspace.com/thenaifu
http://naifu.free.fr/

25.07 > 20:00


Sydney Pollack, 1969, US, 35mm, ov fr ond,, 120'

In de Verenigde Staten heerst een zware crisis na de fameuze beurscrash van 1929, waarvan Jan met de Pet de gevolgen draagt. Een crisis die een motor is voor de ontspanningsindustrie om de grauwe werkelijjkheid wat te ontvluchten. In de jaren ’30 ging het er wel erg hevig aan toe, met dansmarathons waar koppels uitgedaagd worden om zo lang mogelijk te dansen en zo beloond te worden met een schamele geldprijs, gadegeslagen door enkele op sensatie beluste toeschouwers. Het doet denken aan de Romeinse arena’s met gladiatoren die elkaar bevechten tot ze erbij neervallen. Robert en Gloria zijn twee jonge mensen die deelnemen aan zo’n dansmarathon. Beetje bij beetje ontdekken ze de harde werkelijkheid van dit entertainment.
"They shoot horses, don’t they?" is één van de eerste films van de vorig jaar overleden regisseur Sydney Pollack, en groeide uit tot een ware klassieker. Met een ravissante Jane Fonda in de hoofdrol, is deze film een gruwelijke allegorie op de maatschappij waar sociale relaties en solidariteit meedogenloos ten ondergaan aan hebzucht en egoïsme, waar ontspanning synoniem is voor moordende concurrentie en waar een mensenleven uiteindelijk niet zo veel meer waard is. Gelukkig is het een maar een film, niet?

25.07 > 22:00


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 1238
prog: 1236
pos: aval