prog: 1211
squelettes/rubrique-3.html

Films

Brett Gaylor, 2009, CA, video, ov fr ond,, 80'

Vertrekkend van het portret van Girl Talk, een DJ die Mashup beoefent (twee nummers vermengen op een vaak feestelijke en grappige manier, maar ook illegaal), bevraagt deze innoverende documentaire, in het licht van de vrije meningsuiting, de geldigheid van intellectueel eigendom in het digitale tijdperk. We komen er enkele aanhangers van het "vrije" tegen: Lawrence Lessig, oprichter van Creative Commons (cc), Cory Doctorow, blog-journalist en science-fiction auteur die onder cc uitgeeft; of nog de Braziliaanse muzikant Gilberto Gil. Met een subtiele analyse slaagt RIP er in om de glans van een aantal ikonen van het massavermaak af te krabben zoals Walt Disney of The Rolling Stones die hun succes bouwden op onrechtmatige toeëigeningen. We kunnen ze vergelijken met bedrijven die zonder schaamte beslag leggen op natuurlijke elementen... Waar blijft de reactie van het Mouse Liberation Front? Je zou RiP als de eerste "Open source" documentaire kunnen beschouwen. Het duurde zes jaar om hem uit te werken. Brett Gaylor (onafhankelijk regisseur en web-activist waarvan het project homelessnation.org ook het ontdekken waard is) heeft zijn rushes en beeldbronnen met honderden internetgebruikers gedeeld en hen aangemoedigd om de sequenties te remixen en ze zo te verrijken. En wat een succes! Een RIP 2.0 is al in de maak. Je hebt het begrepen, het gaat hier om een radikale in vraagstelling van bepaalde waarden en van arbitraire rechten met een reukje aan.

14.05 > 20:00 + 24.05 > 22:00 + 30.05 > 18:00


Craig Baldwin, 1995, US, 16mm, ov , 87'

Opgepast voor de ogen en oren! "Sonic Outlaws" is de ontmoeting tussen Negativland, pionniers van de "Jamming culture" en de geluidscollage, en Craig Baldwin, cineast en buitengewone beeldenverzamelaar, specialist van de verdraaiingen, omkeringen en hercontextualisering van beelden en geluiden. Vroeger pikte hij beelden in de filmzalen met zijn super8-camera, vandaag is hij operator... Vertrekkende vanuit de zaak "U2 vs. Negativland" - een rechtszaak tegen de leden van Negativland voor inbreuken op het copyright en het "merk" U2 - creëert Graig Baldwin, net zoals Negativland met hun geluidswerk, een frenetieke collage-film, puttend uit alle uithoeken van de cultuur. Hij ontmoet culturele piraten, mediatieke barbaren en andere knutselaars in allerlei soorten die spelen met het afval dat de culturele industrie achterlaat, wat een heel nieuw leven geeft aan materie die bedoeld was voor eenmalig gebruik. De kracht, intelligentie en humor van "Sonic Outlaws" vind je in de kruising tussen inhoud en vorm van de film. De collage wordt taal; de beelden, de geluiden en de verschuivingen tussen al deze informatie illustreren op de meest logische en sprekende wijze de reflecties waar het hier over gaat.

14.05 > 22:00 + 22.05 > 20:00


Simon Backès, 2008, BE, video, fr ov , 58'

Met een onderzoek naar de mysterieuze collectie “Stolen Art”, voorgesteld in 1978 op de verdieping van een Newyorkse galerij door de Tsjechische artiest Pavel Novak, bevraagt Simon Backès de identiteit van kunst, bekeken als voorwerp van eigendom, zowel in materieel als in intellectueel opzicht. Kan een kunstwerk bestaan zonder artiest? Bestaat schoonheid zonder copyright? En wie is de bizarre persoonlijkheid van Pavel Novak? Een geniale vervalser met machiavelistische trekjes? Een misdadiger die meesterwerken steelt en kopijen in de plaats zet in de grootste musea? En trouwens, hoe kan je er zeker van zijn dat niet-gesigneerde werken echt wel van de meester afkomstig zijn waarvoor men ze houdt? Zoveel storende vragen waarop de film antwoord tracht te geven, een beetje als een echo van de film “F for Fake" van Orson Welles die we eveneens in dit programma vertonen.

In aanwezigheid van Simon Backès

15.05 > 20:00


Nina Paley, 2008, US, 35mn, ov fr ond,, 82'

Vrije verfilming van "Râmâyana" - een Indische legende over Sita, de vrouw van Râma, gevangene van de demoon Râvana - vermengd met de teleurstellingen van een jonge Amerikaanse uit onze tijd, in de steek gelaten door haar lief. Een muzikale animatie-komedie waar biografie en fantasie elkaar bestuiven, een visueel delirium en een explosie van muziek en kleuren, navigerend van de ene animatietechniek naar de andere, en van een ongeziene spontaneïteit ...
"Sita Sings the Blues" werd volledig geschreven, gerealiseerd en geproduceerd door Nina Paley, zonder geld en zonder studio achter zich, met haar computer en puttend uit rechtenvrije beeldbronnen, met de hulp van enkele vrienden voor het geluid en de muziek, en dit alles met veel vondsten, talent en vrijgevigheid. Met haar film kwam Nina Paley al gauw terecht in het anti-copyright activisme. De erfgenamen van de rechthebbenden van de jazzpartituren van de jaren ’20, vertolkt door Annette Hanshaw - opnamen die nu in het publieke domein zijn, en die centraal staan in "Sita Sings the Blues" - eisten onmogelijke sommen geld, wilde ze de film in officiële release brengen. Zo komt het dus dat Nina in februari van dit jaar Sita "bevrijdde" onder de licentie "Creative Commons Attribution-Share Alike", één van de meest open licenties, een waar geschenk voor het publiek. De film begint te circuleren en wordt gedeeld op het net. En sinds vorig jaar is de film eveneens op 35mm kopij te zien via een alternatieve distributie, waar hij roem oogst op verschillende festivals zoals in Annecy en het Brusselse Anima. In Nova krijg je drie kansen om hem te zien. Men zegge het voort!

Interview van Nina Paley over copyrights]

15.05 > 22:00 + 23.05 > 18:00 + 31.05 > 20:00


Mike Davis, 2008, US, video, ov fr ond,, 78'

Een goeie honderd jaar in de toekomst. Om de overbevolking en opwarming van het klimaat het hoofd te beiden, verbiedt de wereldregering alle seks als zijnde een illegale activiteit. In deze context besluit een groep astronauten op een eenzame missie in een ver afgelegen sterrenstelsel een kleine omweg te maken om na te gaan of het gerucht rond het bestaan van een planeet bevolkt door onverzadigbare vrouwen wel op waarheid berust... . En, voila, een scenario voor een sci-fi sexploitation komedie is geboren. De originaliteit van de film ligt in het feit dat deze voor 100% gerecycleerd is, volledig opgetrokken uit beelden afkomstig uit andere films! Net zoals Roger Corman of andere doe-het-zelvers uit het B tot Z genre het hem hebben voorgedaan, put Mike Davis lustig uit het enorme beeldmateriaal dat voorhanden is in het publieke domein. Corman & Co schaamden zich niet om één of andere geweldig fragment uit een andere film te pikken of een bijkomende seksscène in te blikken om een al uitgebrachte film extra te kruiden voor een rijper publiek. De belangrijkste bron waaruit "Sex Galaxy" samplet, is "Voyage to the Planet of Prehistoric Women", een Corman productie uit 1968 die zelf al niets anders was dan een commerciële heruitgave van "Voyage to the Prehistoric Planet" uit 1965, maar dan voorzien van een supplementair erotisch subplot. En de eerste film was op zijn beurt al een geamerikaniseerde versie van een Sovjet sciencefiction film uit 1962, "Planeta Bur". Sex Galaxy is dus de vierde generatie van hetzelfde beeldmateriaal, een recyclagefilm met het door de regisseur bedachte label "green movie"...

http://www.stag-films.com

15.05 > 24:00


Agnès Varda, 2000, FR, 35mm, ov nl ond,, 82'

Met een kleine DV-camera in de aanslag, ontmoet Agnes Varda in de stad en op het platteland personen van alle leeftijden, vaak van bescheiden afkomst, die sprokkelen op de velden of plukken in de bomen na de oogst, die groenten en fruit bijeenzoeken die de landbouwindustrie niet wenst, die voedsel recupereren in de containers van supermarkten of op het einde van de markt. Sprokkelen gebeurt ook met gebruiksvoorwerpen, bijvoorbeeld op de ophaaldag van de vuilbakken. De voorwerpen worden gerepareerd, gerecycleerd, en opnieuw gebruikt, soms dienen ze om kunstvoorwerpen van te maken. Sprokkelen wordt getolereerd maar ook steeds meer gereglementeerd, alhoewel het op privé-terreinen de eigenaars niet altijd hindert, wel integendeel... Agnes Varda, sprokkelaarster bij uitstek, wandelt met haar camera in de musea, op zoek naar beelden van kunstwerken uit het verleden als tegenhanger van een gebruik uit de oude wereld dat ondanks alles overleeft in deze moderne tijden.

16.05 > 18:00


Agnès Varda, 2002, FR, 35mm, ov nl ond,, 63'

"Les Glaneurs et la Glaneuse" was een waar schoot in de roos voor Agnes Varda. Ze ontving talrijke sympathie-betuigingen, dankbriefjes en nieuwe getuigenissen over sprokkelen. Dit was de aanleiding voor onze joviale sprokkelaarster om enkele protagonisten van weleer terug op te zoeken, maar ook om bepaalde auteurs van de atypische berichtjes te ontmoeten. Als bonus bij dit vervolg op "Les glaneurs..." stellen we ook een korte analyse voor van Varda van het schilderij "Des Glaneuses" geschilderd in 1857 door Jean-François Millet, en centraal in haar filmisch tweeluik dat we u ten zeerste aanraden om (opnieuw) te ontdekken.

31.05 > 18:00


F for Fake

Vérités et mensonges

Orson Welles, 1974, FR, 35mn, ov fr ond,, 85'

"Ladies and gentlemen, by way of introduction... this is a film about trickery and fraud, about lies. (...) Almost any story is almost certainly...some kind of lie. But not this time. No, this is a promise. During the next hour, everything you’ll hear from us is really true... and based on solid facts." Met deze voice-over opent Orson Welles zijn film waarop hij honderd keer FAKE! FAKE! FAKE! over het scherm laat defileren. Onze aandacht is gewekt, ons wantrouwen gescherpt. Via een semi-documentaire enquête over één van de grootste vervalsers van de twintigste eeuw, Elmyr de Hory, laat Welles ons reflecteren over echt en vals. Op een heel ambigue wijze speelt hij met onze perceptie van de werkelijkheid en doet ons twijfelen over waargebeurde feiten. Om ons nog meer zand in de ogen te strooien stelt hij zich zelf voor als een meester oplichter, een charlatan die ons erin luist met zijn goocheltrucjes. De vervalsers drijven niet alleen de spot met de kunstmarkt en diens zelfverklaarde kenners, ze stellen pertinente vragen: Wie maakt het kunstwerk? De kunstenaar of de constructie die is gecreëerd rond zijn handtekening? En een artiest die zich specialiseert in handtekeningen, is die nu een kunstenaar of een oplichter? Waarom heeft enkel Picasso het recht een Picasso te maken? En kan hij zelf een valse Picasso maken? Wat telt is niet het echte van het valse te kunnen onderscheiden maar het goede valse van het slechte valse... Tot slot is "F for Fake" voor Orson Welles de gelegenheid om zich uit te volledig uit leven met de montage en meer bepaald de ludieke recyclage van fragmenten uit B-films!

16.05 > 20:00


Slatan Dudow, 1932, DE, 16mm, ov fr ond,, 85'

In het Berlijn van de Grote Depressie heeft Annie iets met Fritz, wanneer de werkloze broer van het meisje zich van het leven berooft. De familie kan de huur niet meer betalen en wordt op straat gegooid. Het koppel viert hun verloving dus in de tent van Annies ouders op Kuhle Wampe, een camping die wordt opengehouden door de lokale werklozen. Op een dag wordt er een sportief en politiek feest georganiseerd om de slachtoffers van de crisis een beetje op te peppen... De toenmalige censuur verbood dit politieke pamflet geschreven door Bertolt Brecht, waarin hij een eenvoudige vraag stelt: "van wie is de wereld"? Van de uitbuiters of de uitgebuiten? Zijn polemische en didactische kracht, gedragen door de muziek van Hans Eisler, maken van deze film een efficiënt instrument van agit-prop. De eerder onbekende film "Kuhle Wampe" is ondertussen in het publieke domein terechtgekomen. Ons doet hij vaag denken aan "TAZ" (Temporary Autonomous Zone), een politiek concept ontwikkeld door de "ontologische anarchist" Hakim Bey, die sindsdien beroemd is geworden in het cyber-milieu.

TAZ > http://infokiosques.net/spip.php?article381

+ Nécessaire(s) Territoire [s]

Benoît Perraud, 2006, FR, video, ov eng ond,, 21'

Aan de hand van ontmoetingen in het krakersmilieu van Limoges, La Rochelle, helemaal tot in Barcelona gaat deze copyleft-Super8-film op zoek naar wat autonome plekken zijn en kunnen zijn, naar de alternatieven die ze voorstellen en de uitvloeisels hiervan: de utopie.

(Dank aan Goethe Institut)

16.05 > 22:00 + 30.05 > 20:00


Jennifer Abbott & Mark Achbar, 2003, CA, ov fr ond,, 145'

"The Corporation" is een opmerkelijke dissectie van de manier waarop multinationals functioneren. De film laat de bestaande orde, evenals ons comfort, onze consumptiegewoonten en onze sociale waarden op hun grondvesten daveren. De bedrijven, deze "morele personen" met pathologische gedragskenmerken voor wie overheersing een specialiteit is, koesteren in de eerste plaats hun "trademarks" (gedeponeerde merken) door de consument lastig te vallen met doorlopende marketing van in de wieg tot het graf. En met goed geoliede lobbies, eisen ze steeds meer privatisering van publieke ruimte en diensten, tot het leven zelf! Een druppel die uit de hemel valt wordt opgeëist in naam van "winst" en "eigendom", net zoals onze genen, ons bewustzijn... Maar "The Corporation" is ook een visueel plezier want rijk aan verbazende archieven, voor het merendeel gevonden via de openbare gegevensbank archive.org woordoor de film kon bestaan. Trouwens, ten gevolge van een slechte distributie, besloten de auteurs om hun film vrij toegankelijk te maken op het web.

http://www.thecorporation.com
http://www.archive.org

17.05 > 18:00


Fuck Mickey Mouse

Dennis Nyback presents...

Zonder filmverzamelaars en andere amateur-archivarissen zou een groot deel van het culturele patrimonium waar we vandaag van kunnen genieten, al lang verloren zijn gegaan. Wat dan te zeggen van werk dat sommigen het liefst in de vuilbak zien gekieperd... De korte animatiefilmpjes uit de jaren 30 en 40 van de bijzondere Amerikaanse verzamelaar Dennis Nyback vallen zeker in deze laatste categorie. De "Fuck Mickey Mouse" compilatie verzamelt tien films die tonen hoe andere studio’s zich positioneerden tegenover de Disney mastodont. Dit kon gaan van simpelweg plagiëren van Disney’s geliefde tekenfilmiconen tot het oneigenlijke gebruik van deze figuren in soms zeer crue parodieën (zie bijvoorbeeld de "zwarte" versie van Sneeuwwitje). Enkele van deze originele filmpjes tonen ook hoe nonkel Walt, niet tevreden met de Disneyficatie van allerlei traditionele fabels en sprookjes, ook nog schaamteloos creaties van andere studio’s heeft gepikt. Ja, ja en dan te weten dat de Disney Company nu één van de meest bedrijvige en hevige verdedigers is van het copyright! Wij eindigen de compilatie in schoonheid met een authentieke Disney animatie die een Oscar heeft gewonnen in 1943 alvorens hij door de studio zelf in de ban werd geslagen: Donald Duck vs Hitler in "Der Fuehrer’s Face"...

(Dennis Nyback zal helaas niet aanwezig zijn, maar wij voorzien zelf in een inleiding voor elke film)

A TOYLAND TALE (AKA TOYLAND ADVENTURE) (1931)
ONE MORE TIME (1931)
SNOW WHITE (1933)
JOHNNY SMITH AND POKER-HUNTAS (1938)
PORKY IN WACKYLAND (1938)
YOU OUGHT TO BE IN PICTURES (1940)
A CORNY CONCERTO (1943)
RED HOT RIDING HOOD (1943)
COAL BLACK AND DE SEBBEN DWARFS (1943)
DER FUHRER’S FACE (1943)

22.05 > 22:00


Marie-Monique Robin, 2005, FR, video, ov , 55'

In 1999 verkrijgt Larry Proctor een octrooi in Washington voor het uitvinden van een variëteit van de gele boon. Alleen is deze bonensoort die hij verbouwt in de V.S. eigenlijk door hem meegebracht uit Mexico. Het brevet dat aan hem werd uitgereikt op basis van het feit dat het om een "nieuw" gewas gaat in de V.S., geeft hem volgens de internationale akkoorden het recht om royalties te eisen van de Mexicaanse boeren! In India begon een volksstrijd tegen de roofdieren van de octrooikantoren in Amerika, Europa en Japan die het opnemen voor de multinationals. Het veelvuldige gebruik van planten die integraal deel uitmaken van de plaatselijke cultuur en tradities, wordt bedreigd door de octrooien aan verschillende eigenaars.
In deze reportage ondervraagt M-M Robin de legitimiteit van het octrooirecht op levende organismen en legt de ontsporingen en misbruiken van het systeem bloot. Wat gebeurt er als iemand zich het partimonium eigen maakt waarop anderen tellen om van te leven? De octrooien worden vrij gemakkelijk afgeleverd, vaak zonder de principes van nieuwigheid en uitvinding te respecteren waarop het systeem eigenlijk gebaseerd is, wat vrij spel laat aan biopiraterij. Eén keer toegestaan, is het daarentegen extreem moeilijk om ze te annuleren. Hier is sprake van een regelrecht koloniaal systeem dat zijn greep meer en meer uitbreidt op het nog grotendeels onontgonnen terrein van het gemeenschappelijke, natuurlijke en gratis patrimonium.

links: Amerikaanse patentwet zet Iraakse boeren met rug tegen de muur]

24.05 > 18:00


Marie-Monique Robin, 2008, FR, video, ov eng ond,, 108'

Met filialen in zesenveertig landen is Monsanto de wereldleider van de genetisch gemanipuleerde organismen (GGO’s). Monsanto is ook één van de meest controversiële ondernemingen van de industriële geschiedenis. Sinds haar oprichting in 1901 heeft het bedrijf een hele lijst processen aan haar been omwille van de toxiciteit van haar producten. Denk maar aan het giftige sproeigas "agent orange" dat het Amerikaanse leger gebruikte in de oorlog in Viëtnam, en dat tot op de dag van vandaag kankerverwekkend is voor de bevolking. Of aan het onkruidverdelgingsmiddel Roundup dat dramatische gevolgen had voor de boeren uit het zuiden... Vandaag verkoopt de multinational zich als de onderneming van de "wetenschap van het leven", bekeerd tot de deugden van de duurzame ontwikkeling. Op basis van documenten, getuigenissen van slachtoffers, wetenschappers en politici reconstrueert "De wereld volgens Monsanto" de wording van een industrieel imperium. Met behulp van vele leugens, ondersteund door de Amerikaanse administratie, de uitoefening van grote druk en pogingen tot corruptie is Monsanto de grootste producent van zaaigoed geworden. De GGO’s worden over heel de wereld verspreid, zonder controle op de mogelijke effecten voor de natuur of de volksgezondheid. Zelfs hun zogenaamde deugdelijke werking wat betreft kwaliteit en productiviteit ontsnapt aan elke controle!

24.05 > 20:00


League of Noble Peers, 2009, SE, video, ov fr ond,, 50'

Steal This Film is een website waarop men een aantal videodocumentaires omtrent het uitwisselen van bestanden via het internet kan downloaden. Er bestaan tot nu toe 2 delen in de serie: "Steal this film I" en "Steal this film II". Beide films werden gemaakt door The League of Noble Peers. "Steal this film I" (2006) vertelt de gerechtelijk vervolging van de Zweedse website Pirate Bay, één van de grootste BitTorrent Trackers op het internet. Aangezien deze rechtszaak nog steeds gaande is, bestaan er ook een aantal recentere versies van deze documentaire. "Steal this film II" (2007) onderzoekt of het bestaande copyright-bestel, dat ontwikkeld werd voor de drukpers, nog toepasbaar is op het internet. The League of Noble Peers bereidt momenteel een derde documentaire voor, "Steal this Film The Movie" waarin zij de discussies, die de eerste twee documentaires teweeg brachten, in beeld brengen. Eén van de leden van de The League of Noble Peers, Jamie King, zal aanwezig zijn tijdens de vertoning van deze film.

http://www.stealthisfilm.com

In aanwezigheid van Jamie King

29.05 > 20:00


Guy Debord, 1973, FR, 35mm, ov , 88'

"De wereld van vandaag is zodanig overgeschreven in beelden dat er van alles minstens twee eigenaars zijn: diegene die de effectieve eigendom heeft en diegene die de rechten bezit van het beeld dat ervan gemaakt is. De wereld loopt dan ook het risico paradoxaal genoeg onzichtbaar te worden als men niet alleen rekening moet houden met de verkoopbare reproductierechten, maar ook met de één of andere eigenaar die een kijkrecht of censuurrecht wil inroepen, wat er snel toe zou leiden dat deze wereld niet vertoond kan worden, de details niet, dus het geheel ook niet, en dit op een manier die niet te verdedigen is. Het verbod alle of een deel van de bestaande beelden te hergebruiken (in een tijdperk dat de pretentie heeft zulk een belangrijke plaats toe te kennen aan deze cultuur, maar deze tegelijkertijd zo wreed verbant) ontzegt een kunstenaar het recht op citeren en het recht de vroegere culturele elementen opnieuw een rol te laten spelen, het ontzegt hem de "spektakelmaatschappij" te bekritiseren en het ontzegt hem het recht te laten zien waar hij het over heeft. Bovendien beroept de auteur zich niet op het geprivilegieerd statuut dat zal toegekend worden aan "de kunstenaar". Een kritiek van het spektakel is ook een kunstkritiek. Maar kunst, om bekritiseerd en overtroffen te kunnen worden, moet eerst en vooral vrij zijn. Dat is de basis van het juridisch statuut dat ze al eeuwenlang heeft in bourgeoisdemocratieën. De vraag is dus nu of film, zoals de huidige maatschappij het zo vaak verkondigt, op een bepaalde manier een kunst is. Of behoort ze alleen toe aan industriëlen en politici?"
(Fragment uit een brief van Guy Debord aan Gérard Lebovici over "La Société du spectacle", een onovertroffen film over "détournement", verdraaiing.)

+ Réfutation de tous les jugements, tant élogieux qu’hostiles, qui ont été jusqu’ici portés sur le film «La société du spectacle»

Guy Debord, 1975, FR, 35mm, ov , 22'

29.05 > 22:00


+ In Limbo

Simon Arazi, 2001, BE, video, nl ov fr ond,, 43'

"In Limbo", een satirische hommage aan hedendaagse propaganda, is helemaal opgebouwd uit beelden van Amerikaanse satellieten die illegaal zijn onderschept: "live-footage" van het nieuws of berichten bestemd voor de werknemers van multinationals of de troepen van de gevestigde orde. Een collagefilm in de vorm van een archeologische studie van een zekere "overtuigingscultuur" waar reclame, bedrijfscultus en politiek voortdurend in elkaar overlopen.
(In aanwezigheid van Simon Arazi)

+
*Rip in Pieces America

+ Rip in Pieces America

Dominic Gagnon, 2009, CA, video, eng ov , 62'

De gratis videosites lopen over van getuigenissen en filmdagboeken, opgenomen door mensen die hun kijk op de wereld willen delen. Maar geleidelijk aan verdwijnen ze, soms worden ze eruit gefilterd om hun inhoud. Dominic Gagnon is begonnen deze te verzamelen, en in zijn montage creëert hij een donker portret van de huidige Verenigde Staten, aan de rand van de crisis, van de angst, psychose en paranoia. De film getuigt van een verwarde sfeer.

30.05 > 22:00


Twila Raftu & Shaun Cronin, 2006, US, video, ov , 68'

Dankzij de economische macht, de invloed op de politiek en media en de dreiging voor een ineenstorting van de artistieke creativiteit, slaagt de culturele industrie erin haar visie op intellectueel eigendom op te dringen. Ze creëert een steeds strakker kader om haar belangen veilig te stellen. "Alternative Freedom" stelt de tegenstellingen en de gevaren ervan aan de kaak. De recente strenge wetgeving op copyright criminaliseert steeds meer toepassingen en voorkomt dat de industrie zich moet aanpassen. Vandaag kan de wetgeving de creativiteit nog niet tegenhouden, maar juridische en technologische evoluties zouden wel eens rechtstreeks de mogelijkheid tot creëren en de toegang tot culturele bronnen blokkeren. De uitwisseling van ervaring en creativiteit zou bedreigend zijn voor de culturele industrie. Dat is nu net wat enkelen voorstellen door alternatieven te introduceren die net de principes van vrijheid en onafhankelijkheid op de voorgrond zetten. Interviews met DJ Danger Mouse, de auteur van de remix "Grey Album", Andrew "bunnie" Huang, de eerste die de Xbox van Mircosoft wist te hacken, Jason Schultz, de advocaat van Electronic Frontier Foundation, Richard Stalman, de guru van de vrije software, de rapper Adam "Doseone" Drucker en de professor Lawrence Lessig, de oprichter van Creative Commons.

+ Dear Bill Gates

Sarah J. Christman, 2006, US, video, ov , 17'

Fanmail aan Bill Gates. Sarah ondervraagt hem over zijn Corbis-project, één van de grootste fotografie-privécollecties ter wereld. 11 miljoen beelden, zorgvuldig gearchiveerd en opgeslagen in een verlaten mijn. Dit maakt van Bill Gates de bewaarder van onze visuele geschiedenis. Maar wat voor zin heeft het een beeld diep onder de grond te bewaren, ver weg van alle blikken?

31.05 > 22:00


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 1214
prog: 1211
pos: aval