prog: 1065
squelettes/rubrique-3.html

Manimal

Een aparte selectie waarin de vaak ongewone relatie tussen mens en dier centraal staat. De films in deze sectie zijn stuk voor stuk shockerend en fascinerend naar inhoud, maar ook vormelijk tasten zij de grenzen af. Deze unieke portretten dwingen ons tot een herdefiniëring van de verhoudingen tussen soorten en soortgenoten.



Zoo

Robinson Devor, 2007, US, video, eng ov , 80'

Deze indrukwekkende documentaire onderzoekt de dood van een vader uit Seattle die in 2005 stierf aan interne bloedingen ten gevolge van intieme betrekkingen met een Arabische volbloed. De lokale en nationale mediaheisa die hierrond ontstond leidde tot een wet tegen bestialiteiten in de staat Washington.
Ondanks zijn controversiële onderwerp is "Zoo" allesbehalve expliciet of exploitatief. Elke mogelijke vorm van goedkope sensatie wordt met een verre boog ontweken. Robinson Devor, de veelbelovende regisseur van "Police Beat", kiest daarentegen voor een gestileerde, haast sublieme cinematografie waarin dierlijke affecten en affecties centraal staan. Een diepzinnige reflectie op de natuur, menselijke vervreemding en de subjectieve en tijdelijke aard van onze moraliteit. "Zoo" is een niet te missen pareltje van een verbazingwekkende schoonheid en diepgang.

22.02 > 20:00 + 23.02 > 18:00


Animal Love

Tierische Liebe

Ulrich Seidl, 1996, AT, 35mm, ov eng ond,, 118'

In deze film van Ulrich Seidl ("Hundstage") draait alles rond de relatie tussen de mens en zijn huisdier. Maar verwacht u niet aan schattige tafereeltjes waarin hond en baasje elkaars leven verblijden met een koekje of een kwispel. Integendeel, Seidl ziet de relatie met huisdieren eerder als een soort opvulling van leegte. Zijn zonderlinge protagonisten projecteren hun behoefte aan intimiteit en hun emotionele verlangens op hun viervoetige vrienden. De subjecten van deze miniportretten zitten gevangen in existentiële leegte en sociale malaise. Een dergelijke opeenstapeling van marginale personages en deprimerende taferelen zag u nog maar zelden; en toch blijft de film boeien van begin tot einde. De rauw-realistische en groezelige Diane Arbus achtige fotografie, typerend voor Seidl’s oeuvre, verhoogt het effect van deze uiterst beklemmende kijkervaring, die de grenzen van het voyeurisme aftast. De soms unheimliche beelden zullen nog dagenlang door je hoofd spoken.

02.03 > 18:00 + 06.03 > 22:00


Thierry Zéno, 1974, BE, 35mm, zonder dial, , 82'

Wat een prachtgelegenheid om dit monument van de Belgische cinema in de marge te laten zien. "Vase de noces", een abyssaal gedicht waarin een teruggetrokken man (Dominique Garny) zoveel tedere gevoelens koestert voor zijn zeug dat hij er kleintjes mee maakt, werd bewonderd door persoonlijkheden als Henri Michaux, en kreeg zowel hier als in het buitenland erkenning, en dit ondanks de vele critici. "Ik begrijp perfect dat men deze film kan verafschuwen, en dan nog in de laatste plaats omdat men er een schandelijk verhaal van zoöfiele coprofagie in ziet, maar vooral om zijn formeel maniërisme en perfectionisme, om de bijna mystieke allegorisering. Maar het is in ieder geval geen vulgaire en realistische film" (dixit Boris Lehman). Zoveel is duidelijk: deze unieke fictie van Thierry Zéno, onze gast, blijft tot op vandaag een cinematografische ervaring; een beproeving die tegelijkertijd onze fascinatie opwekt...

In aanwezigheid van Thierry Zéno.

02.03 > 20:00


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 1071
prog: 1065
pos: aval