prog: 1050
squelettes/rubrique-3.html

Schieven architek !

*"Brussel, de hoofdstad van Europa / Haar wijken die slapen in de schaduw van het justitiepaleis / En enkelen wensen de sloop / Maar waarom gaat men zo grof tewerk? / Waarom al die uithalen in het centrum van Brussel?" ("Marolles, Marolles...", Marion & Stéphane Steeman, 1973).

Toen de bewoners van de wijk Bovendael in 1867 plaats moesten ruimen voor het monumentale justitiepaleis, wezen ze de architect Joseph Poelaert aan als verantwoordelijke voor hun ongeluk. Zo ontstond de spotnaam "schieven architek", een van de ergste scheldwoorden in het dialect van de Marollen. Vandaag worden de Marollen geconfronteerd met fenomenen die minder makkelijk toe te wijzen zijn aan een architect of een bouwpromotor... Nova geeft u een kijk op de geschiedenis van deze wijk waarvan het zwanzen vandaag sterk wordt opgehemeld, maar die lang bekend stond als een beruchte wijk.*



Pierre Manuel & Jean-Jacques Péché, 1969, BE, fr ov nl ond,, 60'

Er was eens een monument, nog omvangrijker dan de Sint-Pietersbasiliek in Rome: het justitiepaleis in Brussel. Om het paleis in het centrum van Brussel neer te planten werd een hele buurt opgeslokt, en nu zijn er plannen voor een verdere uitbreiding. De Marollen worden erdoor bedreigd, maar de bewoners organiseren zich. Ze reageren tegen de arrogantie van een stad, die wil bouwen zonder rekening te houden met de bewoners van de wijk. Solidariteit en verbeelding krijgen de bovenhand... Een vermaarde pastoor, een postbode, een schilder, de cafés en de feesten vormen zo’n speciale atmosfeer dat deze strijd een symbool wordt van het lokale verzet tegen de verbrusseling en een voorbeeld van stedelijke strijd. De documentaire werd gedraaid voor de RTBF. Het is een gevoelige en stoutmoedige film, zoals de openbare omroep er destijds kon maken.

In aanwezigheid van Jean-Jacques Péché (onder voorbehoud) en leden van het algemeen actiecomité van de Marollen.

[ 3,5 / 2,5 euro ]

27.01 > 18:00


Als je de afgelopen twintig jaar geregeld op de rommelmarkt van het Vossenplein bent geweest, dan heb je er allicht al gehoord van "Ray Chris". 15 jaar lang speelde dit koppel uit de Marollen elke zondag in de cafés rond het Vossenplein. Hoewel ze deze zondagse gewoonte hebben stopgezet kan je ze elke laatste vrijdag van de maand vinden in het café "Chez Marcel"... en vandaag, voor een thé dansant in Nova. Ook nu Raymond zijn accordeon heeft ingewisseld voor een synthesizer blijven ze trouw aan hun muzikale liefdes. Van Elvis tot Dalida... hun repertoire varieert tussen covers van bekende amoureuze chansons en eigen composities. Geniet van de niet te evenaren stem van Christiane (alias Rusty Rutch), eveneens de drumster van de groep. Hiermee kan je je verwarmen om de winter door te komen.

[ Gratis ]

27.01 > 20:00


+ Les gens du quartier

Jean Harlez, 1955, BE, 35mm, fr ov , 15'

Dit document volgt de laatste ronde van de "coco" verkoper en toont daarmee enkele beroepen in de Marollen die vandaag voor het merendeel zijn verdwenen.

+ Fragmenten uit de compilatie «Bürüksel est un ring»

Plus Tôt - Te Laat, 2007, BE, video, fr ov , 11'

Drie kortfilms uit de compilatie "Burüksel est un ring" van PTTL: "Las Pulgas" (Juan Pablo Proto, 6’) het dagelijkse tafereel van de rommelmarkt aan het Vossenplein; "Une course de caisses á savon" (een zeepkisten race) (Axel Claes, 2’) over hoe de tradities aan de voet van het justitiepaleis nieuw leven in te blazen; en als laatste "A dog’s Life" (Nadine Abril, 3’) een hedendaagse kijk op de Marollen: de uittocht aan de Fuse bij het ochtendgloren...

+ Tussen onverschilligheid en interventie

Etienne Noiseau, 2005, BE, fr ov , 36'

Rondzwerven op de geluiden van de Marollen in het jaar 2000. De buurt ondergaat, wat men noemt ’gentrification’. Omwille van haar pittoreske karakter en de relatief goedkope huisprijzen weet de buurt nieuwe en meer gefortuneerde bewoners aan te trekken. Ze strijken er neer en passen het uitzicht van de wijk beetje bij beetje aan hun beeld aan...

[ Gratis ]

03.02 > 18:00


Jean Harlez, 1956-1970, BE, 35mm, fr ov , 76'

Aan de voet van het justitiepaleis ligt een braakliggend terrein, de krater van een V1 uit de tweede wereldoorlog. Het is het uitgelezen speelterrein voor de ketjes uit de Marollen. Tot op de dag dat architecten en landmeters het terrein komen verkennen. Er volgt een beklijvende confrontatie.
Jean Harlez, ooit nog assistent van Charles Dekeukeleire, cameraman van Marcel Broodthaers en nauw bevriend met Paul Meyer, is een ingenieuze autodidact (hij bouwde zijn eigen 35 mm camera). Hij doet er meer dan twee jaar over om deze neo-realistische film te draaien en door gebrek aan subsidies wordt pas 15 jaar later het geluid toegevoegd. Vandaag wordt "Le chantier des gosses" miskend, maar dat is niet verwonderlijk. De film is al 37 jaar niet meer vertoond. Nu hij binnenkort op DVD verschijnt, heeft Nova zowel de film als de maker teruggevonden. De spotternij van de jongeren en de beelden van een vervlogen Brussel zullen wellicht veel mensen enthousiasmeren.

03.02 > 20:00


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 1052
prog: 1050
pos: aval