prog: 971
squelettes/rubrique-3.html

Nocturnes

Kort en krachtig! Met drie films stellen we je een nooit geziene cyclus van hardrockfilms voor!
In "het milieu" vliegen ze elkaar al gauw in de haren (!) als het komt op een definitie van wat hardrock eigenlijk is. Hebben we het dan ook over Heavy glam, Glam Rock of Trash Metal? Allez, de discussie is gelanceerd en in afwachting van het ultieme antwoord kan je naar de nocturnes komen kijken.
Na ons eerste enthousiasme over de idee om een hardrock-cyclus samen te stellen, kwamen we al snel tot de bevinding dat sinds het ontstaan ervan in de jaren ’60, dit muzikale genre nauwelijks of niet op onze schermen vertegenwoordigd is. Behalve een handjevol films die "hard" in de titel hebben maar wat inhoud betreft weinig "rock" zijn, vonden we er toch enkele grappige zeldzaamheden (speciale vermelding voor Kiss die ondanks zichzelf een komische film maakten!), wild en met bulderende soundtrack. We eindigen de nocturnes van mei en juni in Nova met een hardrock-avondje zoals je al sinds je tienerjaren niet meer meemaakte! Bijna even stoer als een wilde motorrace zonder helm natuurlijk van Aarschot naar Zichem. Hard dus!



Rob Reiner, 1984, GB, 35mm, ov fr ond,, 82'

1982, Philadelphia, de spots beschijnen brutaal het publiek dat totaal uit de bol gaat... armen omhoog richting podium, eensgezind brullend... Een duivelskop in papier maché hangt boven een drumstel "Orange London" uit 1968 en spuwt gele vlammen op de voorste rijen. De spanning stijgt exponentieel wanneer de scheurende gitaar van Nigel Tufnel inzet en zo een magische show begint die het leven van iedereen die er toen was definitief een andere wending geeft...
Voor eeuwig geblokkeerd op 11 zijn de versterkers van Spinal Tap (een beroemde Engelse hardrock groep die we niet meer durven voorstellen) gereed om de US te veroveren met hun toen al legendarische klanken. Ze wachten dit precieze moment af om hun nieuwe 33 toeren plaat op de wereld los te laten, een cadeau voor de Amerikanen dat wel eens het hele genre op z’n kop kan zetten...
Klaar voor een documentaire over de belevenissen van een hardrockgroep op wereldtoernee? Zelfs al was je toen nog lang niet geboren, geen erg, Marty Dibergi legde hun memorabele belevenissen voor je vast op pellicule. Een blik achter de schermen, backstage, tot de intiemste momenten toe, zonder gène! Alsof je er zelf bij was! De zweetgeur krijg je er bovenop! Dé getuigenis bij uitstek waar een hele generatie artiesten naar refereert! Maar maakte Marty Dibergi echt wel films? En maakte Spinal Tap echt wel muziek? ...

18.05 > 22:00 + 01.06 > 24:00


Gerald Potterton, 1981, US, video, ov , 90'

Heavy Metal. Deze animatiefilm is het alleen al dankzij de indrukwekkende lijst van metalgroepen die we op de soundtrack van de film terugvinden: Black Sabbath, Blue Oyster Cult, Cheap Trick, Devo, Donald Fagen, Don Felder, Grand Funk Railroad, Sammy Hagar, Journey, Nazareth... en dan hebben we ze nog niet allemaal. Geïnspireerd op de beroemde Franse strip van Dionnet, Moebius en Druillet "Metal hurlant" is "Heavy metal" een tekenfilmbewerking van de Amerikaanse versie van deze strip.
Het basisprincipe bleef hierbij gerespecteerd: een reeks verhalen gerealiseerd door een groep tekenaars met verschillende background en verschillende stijlen, waaronder o.a. Richard Corben (aan wie we het fameuze "Den" danken), Angus Mckie, Dan O’Bannon, of nog Thomas Warkentin... De sketches volgen elkaar op zonder veel coherentie maar dat doet niet af aan de pret want de codewoorden zijn sex (macho’s welkom!), geweld (idem), science-fiction en Loch Nach... Alles begint wanneer een pratende groene vuurbal op aarde terechtkomt aan boord van een vliegende taxi die te pletter valt op het dak van een verlaten huis! Zijn missie: het kwaad verspreiden over het gehele universum.

18.05 > 24:00


Gordon Hessler, 1978, US, video, ov , 96'

Alsof een gigantische tournee en een miljoenenverkoop van hun platen niet volstond om ongeruste ouders eindelijk hun zorgeloze nachten terug te geven, moest er ook nog een film bovenop komen die hen definitief de status van superheld zou verlenen. Dus kwam er in 1978 "Kiss Meets the Phantom of the Park", een televisiefilm waarin de groepsleden van Kiss cybernetische creaturen van professor Devereaux, de kwaadwillige bedenker van een attractiepark, moeten verslaan.
En net zoals echte superhelden hebben ook de Kiss-leden een magische talisman die hen bovennatuurlijke krachten geeft. Ace de ruimtekrijger kan zich teletransporteren, Peter the cat bezit een ongeziene lenigheid, Gene the demon spuwt vuur en Paul het sterrenkind kan met een laserstraal iedereen onder controle houden. Je kan er al zelf de bijhorende speciale effecten bij bedenken!
De hele groep moet om de beurt allerlei bionische wezens bevechten, een soort van jaren ’70 ninja’s. Uitgedost zoals gewoonlijk en met schoeisel waar de hipste sportwear fluwe kul tegen lijkt, voeren ze dubbele salto’s en andere acrobatieën uit! De groep wordt op een bepaald moment zelfs geconfronteerd met een andere Kiss-groep, een valse natuurlijk (of wat dacht u?) die hun plaats op scène inpikken en hun versie van "Hotter than hell" ten berde brengen. Onder luid gejoel van het publiek want echte fans bedrieg je niet zomaar!
Ondanks de zeer positieve reacties van het publiek verafschuwde Kiss deze film omdat ze vonden dat ze er toch nogal belachelijk in leken. Vele jaren erna was het verboden aan iedereen die met Kiss werkte om ook maar het minste woord aan deze film vuil te maken...!

08.06 > 22:00


Om deze cyclus gepast te beëindigen, zetten we in de kelder van Nova een choreografie in die makkelijk aan te leren valt ter plaatse, dus al te veel oefenen op voorhand hoeft niet. Moest je toch je willen voorbereiden, dan geven we je het volgende mee: buig je hoofd naar voor, dan naar achter en zet op het gepaste moment een gitaarsolo in met alles wat om handen is (gewoon lucht mag ook, dat is zelfs een discipline apart). Moest gitaar niet je kopje thee zijn, kan je je natuurlijk ook aan drum of bas wagen. Triangel is hier minder op z’n plaats.
Drie ceremoniemeesters leiden het geheel in goede banen. Didier en Said, DJ’s van de FM Brussel uitzending "Mental" zetten in met een hard core heavy metal menuet, gevolgd door een sabbath mater gedirigeerd door Patchouli van Rock a gogo (RTBF). Zelfs al is dansen niet uw ding mag je gewoon komen headbangen. Altijd leuker in onze kelder dan bij uw thuis!

08.06 > 24:00


squelettes/rubrique-3.html
lang: nl
id_rubrique: 976
prog: 971
pos: aval